Vakantie!

Nog even..... 

Nog even, dan beginnen we aan onze vakantie! 
Na vorige week nog te hebben "uitgeziekt" gaat het nu weer helemaal goed, er word zowat weer dagelijks gefietst, ook vandaag een lekker ritje gemaakt.
Eigenlijk moest ik nog 2 nachten deze week, maar ik had nog 56 uren op de "tijdbank" staan, dus nam ik 16 uur op zodat ik thuis kon blijven. Geen zin om risico op een terugslag te nemen, ik houd me thuis ook wel bezig. Rustig voorbereiden op de vakantie, wat fietsen en tussendoor wat aan de houtstapel werken. Omdat het houthok weer voor een deel "uitgeruimd" was afgelopen winter, moest de grijpvoorraad weer aangevuld worden, zodat we er weer een winter mee vooruit kunnen. 
Geen probleem, er stonden nog 6 pallets met 2012 hout achter de garage, die heb ik naar het houthok verhuist, en omdat er nog plaats over was ook maar vast 2 pallets van 2013 erbij geplaatst. Nu zit er zeker genoeg in om de winter door te komen.

Boven 6 lege, onder 2 lege.

En weer voldoende in m'n hok.........

De planning.

Nu gaat de reis weer naar Nederland, na vorig jaar te hebben overgeslagen. 
We vertrekken op donderdagavond en rijden dan een uurtje of drie, om dan op een rustige parking te blijven staan voor de nacht.(Uiteraard reizen we met onze camper, hoe anders?)
Op vrijdag rijden we dan op het gemak naar Kristiansand, waar we de boot van 16.30h naar Hirtshals nemen, zodat we om 19.45h in Denemarken aankomen.
Daar rijden we nog een stukje en overnachten ergens.
Op zaterdag gaat het zuidelijk naar Duitsland, waar we op zondag een festival in de buurt van Hamburg bezoeken.
Op maandag zullen we dan volgens planning de grens met Nederland overgaan, en hebben een geplande stop in Groningen.
Na die stop rijden we 's avonds door naar Dronten, om daar te slapen.
Op dinsdagmorgen 16juni gaan we even aan bij Velomobiel.nl, om daar wat reserve spullen op te halen, en natuurlijk even rond te kijken. Een proefrit met de QV zit er nog niet in, Theo melde dat er pas in juli een rijdende QV zal zijn, het maken van de mallen neemt meer tijd in beslag dan vooraf gepland blijkbaar!
Jammer, maar die proefrit moet dan later maar eens gemaakt worden, als we weer eens in de buurt komen.
Wel ga ik daarna proefrijden met de nieuwe WAW, er is een afspraak gemaakt met Leo Visscher, ik ben natuurlijk benieuwd hoe die fiets rijd, vergeleken met BOB.
Daarna uiteraard nog even bij Ymte langs, ook de DF(XL) staat op de verlanglijst om eens te "proeven".

Na deze stop gaat het verder naar Zeeuws-Vlaanderen, onze "bakermat".
Daar blijven we niet constant, want het weekend van 20 en 21 juni rijden we naar Limburg, om op zaterdag in Valkenburg een festival te bezoeken, en op zondag is er een stop ingepland  bij Raceway Venray, inderdaad we komen op 21 juni een kijkje nemen bij Cycle Vision!
Het lijkt me leuk om eventueel wat mede-bloggers eens "live" te ontmoeten, trouwens daar eens rondkijken is ook al leuk, en misschien zelfs eens een 2-wielige ligger proberen als dat mogelijk is?
En Ina eens in een velomobiel zetten?

We zien wel wat het word, komen doen we in elk geval!

Daarna rijden we terug naar het Zeeuws-Vlaamse, om daar nog een weekje te blijven, daarna zal het weer tijd worden om richting noorden te rijden.............

We kijken erg uit naar de ontmoetingen met vrienden en familie, die hebben we al 2 jaar niet meer in het echt gezien.
Zal je net zien dat het nu wat beter weer word vlak voor vertrek, maar ja, niets aan te doen! Hopelijk houd het goede weer in Nederland nog even stand...........Tot zolang genieten we van elk zonnestraaltje hier...........

Tot zover, en misschien zien we  elkaar binnenkort.........

Groeten, Adri.

BOB is B.I.B!

BOB is wat?

BOB is B.I.B, Back In Business!  Met andere woorden, ik ook!
Langzaam maar zeker ging het wat beter, eerst nog maagpijn na het eten of de hond een stukje uitlaten, maar door 7 kleine maaltijden per dag kon het  redelijk in de hand gehouden worden.
Vanaf vandaag kan ik weer normaal eten, en met wat extra komt het gewicht ook weer wel terug op peil denk ik.

Vanmorgen is er bloed geprikt, daar hoor ik volgende week de uitslag van, maar omdat ik me weer als vanouds voel zal alles wel in orde zijn.
Nog een hele farce, om hier een dokter te spreken te krijgen, vrijdag belde ik voor een afspraak op maandag, maar helaas, de maandag, dinsdag en woensdag waren helemaal bezet, daarna had de brave man een lang weekend vrij, dus kreeg ik te horen dat de eerste mogelijkheid voor een afspraak zou zijn op woensdag 10 juni.............maar eventjes 12 dagen verder, dan moet je haast gaan plannen om ziek te zijn!
Dan krijg ik meestal iets baldadigs over me, het idee om dan maar in augustus eens binnen te stappen in de praktijk en een afspraak te maken voor in december..........enkel al om dat gezicht van die assistente te zien!
Heb ik één keer een dokter nodig na 3 jaar de man niet gezien te hebben, krijg je zoiets.............
Maar goed, ik kon hem wel even telefonisch consulteren op maandag, en daar gaf de dokter aan dat hij me toch even wilde zien, en had blijkbaar toch nog een gaatje gevonden op 3 juni.

Omdat nu eigenlijk alles weer "goed" aanvoelt, kreeg ik toch wel zin om weer eens te fietsen.
Ik was vanaf maandag al wat bezig geweest rond het huis, eens gras maaien, wat kleine karweitjes in de garage, wat gereedzetten voor de vakantie en dat soort dingen. Ging goed , steeds iets langer aan de gang, maar na een uurtje of 2 in gang te zijn geweest, voelde ik toch wel dat er weer even rustig aan gedaan moest worden.
Vandaag dan rustig aan gedaan, en besloten om BOB maar eens te gaan luchten. Die stond al stil sinds de laatste woon-werkrit op 21 mei! En ik had dus ook al 12 dagen niet gefietst, en was ziek geweest.
Daarom rustig beginnen, een half uurtje heen, draaien en terug huiswaarts.

Op het keerpunt.

Natte wegen, motregen en niet meer dan 10 ºC, dus de keuze viel op BOB met kap, dat leek me het meest verstandige in dit geval.
Maar lekker was het wel om weer te fietsen na al die dagen stilstand!
Na een voor mijn gevoel lekker ontspannen ritje was ik na precies 59 minuten weer thuis, en had verrassend genoeg een gemiddelde van 27,2 km/h, dat was boven verwachting!
De basis is dus niet gelijk verdwenen.........
Nu voel ik de beenspieren wat, maar dat is normaal na al die dagen stilliggen, dat gaat gauw genoeg over met rustig opbouwen.

Dan gaan BOB en ik rustig verder richting Wilco's ***status, dat komt langzaam maar zeker dichterbij......

Tot zover,

Groeten, Adri.

Ziek.

Rustig.......

Dat is het nogal op de blog de laatste tijd. Dat niet alleen, fietsen word er ook nauwelijks gedaan. De reden daarvoor? Er kwam een ziekte voorbij, ik weet niet goed hoe en wat, na de vrije week begonnen in de ochtenddienst, en gewoon met de Strada gereden die twee dagen. Geen probleem, enkel op de donderdagavond werd ik zo moe dat ik al om 21.15h in bed belande, de hele nacht doorsliep en op vrijdagmorgen na het opstaan, hond uitlaten en ontbijt na een uur weer al m'n bed opzocht, nog net zo moe alsof ik niet geslapen had.
De hele vrijdag en het grootste  deel van de zaterdag ging dat zo, maar op zaterdagavond begon ik me ineens beter te voelen. Op zondagmorgen was ik weer gewoon de oude, dus hield me wat bezig met karweitjes die er nog lagen, maar ging nog niet fietsen, het was slecht weer en bovendien had ik nog één nachtdienst die gelopen moest worden. (De twee eerste nachtdiensten had ik me ziek gemeld)
Die nachtdienst op zich ging goed, maar op maandagavond laat begon het wat te draaien in m'n maag.
's Nachts kwam het tot een uitbarsting, blijkbaar was er iets binnengeslopen wat m'n lichaam niet kon verdragen, want het moest werkelijk helemaal leeggemaakt worden. 
Wat kan een mens ziek zijn! De volgende dag lig ik als een vod in bed, en het enigste wat erin gaat en er na een tijdje ook inblijft is water. Op woensdagmorgen kan ik het opbrengen om te douchen, en sta even op de weegschaal. Blijk ik op die twee dagen drie kilo afgevallen te zijn! Natuurlijk voornamelijk vochtverlies, dat komt weer wel goed als de spijsvertering weer normaal werkt. En alles wat ik doe kost moeite, ik lijk wel een stokoude versleten honderdjarige..............Na nog een dag grotendeels in bed, gaat het op donderdag langzaam aan wat beter, ik rust nog wel tussendoor in m'n luie stoel, maar kan me redelijk staande houden. Net zo slap nog, honderd meter met de hond lopen betekend een uur rusten, en heel voorzichtig gaat er weer wat slappe kost naar binnen.
Vandaag (vrijdag) begin ik me weer wat "normaler" te voelen, de weegschaal geeft weer al één kilo meer aan, maar ik ben nog even slap, fietsen kan ik de rest van de maand gewoon vergeten, de hond uitlaten is voorlopig al een hele expeditie!
Eigenlijk ben ik weinig ziek,  na aanschaf van de Strada ben ik zelfs geen enkele keer meer verkouden geweest in de winter. Wel kan ik me ziek voelen door slaapgebrek in de nachtdiensten, maar daar is weinig aan te doen, zolang ik geen andere functie krijg.

Overpeinzingen.

Hoe komt dat nou zo ineens? Ik ben geen dokter, dus weet het ook niet. Ina zei dat ik gewoon oververmoeid was, en daardoor extra vatbaar. Volgens m'n vader, ook niet gehinderd door enige kennis van zaken, had ik zeker weer te veel gewerkt.

Tja, dat zijn meningen, die ik dan wel respecteer, maar ook in twijfel trek.
Teveel gewerkt is sowieso onzin, ik doe tegenwoordig nauwelijks nog overwerk, en als er overgewerkt word is dat nooit meer in de nachtdienst, en nooit meer 16 uur achtereen. Afgelopen jaar zal er niet meer dan één dag per maand overgewerkt zijn, dus dat is niets meer vergeleken met 2012 en 2013 waar er tussen de 300 en 400 uur overwerk/jaar gedaan werd. Dat merk je trouwens goed, dat minder werken, je voelt je uitgeruster en meer ontspannen.
Het grootste deel van wat er overgewerkt word schrijf ik weg als vrije tijd, dus geld is ook geen drijfveer meer.
Oververmoeid? Kan altijd natuurlijk, zoiets komt sluipend. Mei was in dit geval een vrij normale maand, totaal werden er tot nu toe 1011 km gereden, verdeeld tussen Scott en BOB.

Geen extreme dingen dus, zowel niet op het werk als fietsend.

Nu schreef onlangs Ronny een post over voeding waar hij ook zijn aantal kilometers tegen het licht hield. Dat kan ik ook doen, en dan eens kijken of het echt allemaal zoveel is.

Als ik de twee afgelopen jaren bekijk heb ik totaal afgelegd op/in de fiets in 2013 en 2014 samen
28962 km. Dat wil zeggen gemiddeld 1206 km/maand of 278 km/week, dus net onder de 40 km/dag.

Dat betekent op een racefiets ongeveer anderhalf uur aan een een "normaal" tempo van circa 27 km/h, wat voor een geoefend fietser geen extreme inspanning is.
Een half uur bewegen per dag is het advies, dan doe ik net wat meer...........

Dat dit voor andere mensen als veel ervaren word zie ik meer als een uitwas van deze tijd, de mens is van jager/verzamelaar en later boeren die het grootste deel van de dag in beweging waren, verworden tot een overwegend zittend wezen, die liefst zo weinig mogelijk bewegen, zo lijkt het soms.
Het bevreemd me nog altijd als ik iemand in een auto zie stappen om zich 500 meter te verplaatsen, maar er zijn helaas voorbeelden genoeg van. Om nog maar te zwijgen van al die "sportieven" die met de auto naar de sportschool rijden, om daar in een zaaltje aan wat ijzer te gaan hangen, of op en neer te springen op de maat van veel te luide muziek..........
Ieder zijn meug, laat mij dan maar een stukje fietsen...........
Dat ik hier in de omgeving bezien word als extreem is begrijpelijk, Noren doen werkelijk alles per auto, dus woon-werk verkeer per fiets is al vrij extreem, laat staan over een afstand van 73 km per woon-werkrit, dan ben je echt extreem volgens de mensen hier.
Feit is wel dat ik me enkel maar beter gaan voelen ben sinds ik zoveel fiets, en gevoel is ook wat waard denk ik?

Toegegeven, ook m'n werk kan soms fysiek redelijk veeleisend zijn, de soms extreme warmteblootstelling vergt wel wat van een lichaam, en soms zijn we ook fysiek redelijk veel bezig.
Daarnaast ben ik ook thuis geen "stilzitter", maar dat gaat op eigen tempo, dus ervaar ik niet als zwaar belastend.

Kortom, ik geloof niet dat ik oververmoeid ben!

Maar natuurlijk, iedereen mag daar weer het zijne van denken, en reacties zijn uiteraard welkom, ik heb de wijsheid ook niet in pacht!

Tot zover,

Groeten, Adri.

Eerste camper uitstapje.

Weekendje weg.

Het is wat later dit jaar, de eerste camper uitstap. Dat is voornamelijk te danken aan het koude weer, de hoger gelegen wegen zijn lang slecht berijdbaar geweest, en ook de temperaturen 's nachts waren zodanig laag dat Ina liever thuis in haar warme bedje wilde liggen.
Ook waren er natuurlijk weekends dat het wel had gekund, maar ploegenwerkers zijn niet elk weekend vrij, en soms was het ook gewoon heel slecht weer.

Nu was ik vanaf woensdag een hele week vrij, en Ina vanaf donderdag, en er werden 2 mooie dagen voorspeld, dus het was nu of nooit............

We besluiten in verband met de weersverwachting slechts één overnachting te doen, en op vrijdag weer thuis te komen.
Op donderdag ga ik eerst nog een eindje fietsen, en daarna rijden we richting Eidfjord.
Daar hebben we gelijk al een stop, want er ligt een Hurtigruten boot aan de cruisekade. We maken een wandeling door het dorp en bekijken de boot vanaf alle niveau's.

Na deze stop rijden we verder, via Øvre Eidfjord naar Mabødalen, door de tunnels en langs Vøringfossen de Hardangervidda op.
Mooi is dat eigenlijk, je zit in Eidfjord in de zon en loopt tussen de bloeiende fruitbomen, en 20 km verder (en 900 meter hoger....) sta je naar een laag sneeuw van meer dan een meter te kijken.......
die dan op de toppen toch weer al begint te smelten.

Na even gestopt te zijn aan het begin van de Hardangervidda rijden we in één ruk door naar bijna het einde, waar we weer even stoppen bij een parking.
Onderweg filmt Ina een stukje onder het rijden, ze houd de camera zo stabiel mogelijk maar het is goed te zien dat het nogal "hobbelig" is onderweg. De blik op het asfalt laat ook zien dat er hier werk aan de winkel is voor de asfalteerders!
Het hobbelen komt door de "telehiv", het opvriezen van de ondergrond, en verdwijnt weer als de dooi goed ingevallen is. Nu vriest het op deze hoogte soms nog tot -8 's nachts!

 Vanaf daar is er uitzicht over het meer dat bij Haugastøl ligt, op circa 1000 meter hoogte. Nog steeds bevroren natuurlijk, en onder een pak sneeuw, toch lopen er al waterstroompjes over het ijs.

Na deze stop rijden we verder naar Geilo, waar de skihellingen er verlaten bijliggen, en het meer al weer half ontdooid is.

Na Geilo rijden we verder naar Gol, waar we ons neerzetten voor de nacht.
De volgende morgen winkelen we wat in Gol, en rijden dan weer op het gemak terug richting Geilo.
Na een lunchpauze in Geilo rijden we terug de Hardangervidda op, en stoppen op circa 1100 meter hoogte bij een parking langs de weg. Omdat het zulk mooi weer is, en daarbij ook nog windstil besluiten we de meegenomen langlaufski's maar eens onder te doen, en zodoende een sportief tintje aan de middag te geven.
Het is heerlijk langlaufen op het bevroren meer, het helt enkel wat op de aan- en afloop naar het meer toe.

Ook andere vormen van wintersport worden beoefend......

Het skispoor, uitgezet met "kvister". (twijgen)

Ina doet het alleen.......

                                                       

En ik heb mijn eigen "trekhond".........vaker meer een soort "remparachute".........

                                                                                                                                                          
Na dit sportieve intermezzo rijden we weer verder richting huis, en stoppen nog even bovenop bij de Sysendam, daar is uitzicht over het dal en op de gletscher.

Onderweg........

Onderweg........

Na deze stop gaat het richting huis, en zit ons eerste camper uitstapje voor 2015 er weer op!
Op zaterdag komt inderdaad de gemelde regen en wind, en zijn we weer blij gewoon thuis te zijn.


Tot zover,

Groeten, Adri.

Wintercamping, bloesems en huiswerk.

Even een stukje schrijven.......

Want na m'n laatste bericht is er weer al meer dan een week verstreken. Niet dat er nou zoveel belangwekkends gebeurd is, het leven gaat gewoon z'n gang.
Vorige week hadden Ina en ik een winkeluitstapje naar Voss, en kwamen met een kleine omweg terug. Het leek Ina leuk om eens over de Fv 572 te rijden, de weg over de Ulvikbergen, om zo via Ulvik weer richting brug en dan naar huis te rijden. Er lag nog verrassend veel sneeuw daar boven, en ook het meer was nog grotendeels bevroren en met een laag sneeuw bedekt.
Het leverde een paar leuke plaatjes op van de plaatselijke camping bij Espeland, daar zaten de campinggasten nog niet op het terras!

Pad over de camping.

De caravans vanaf de weg gezien.

Nog sneeuw genoeg langs de kant.

Wat lager maakt de natuur leuke vormen tijdens het smelten.

Vanaf Bu.

Woon-werk en pleziertochtjes.

Dat is het grotendeels, woon-werk met BOB, en plezierritjes met BOB of met de Scott, afhankelijk van het weer.
Op woensdag een ritje naar Odda, waar ik een afspraak had met de firma die m'n steunzolen maakt, natuurlijk ging ik met BOB, na een paar dagen niet gefietst te hebben in verband met de nachtdiensten. Wisselvallig bij vertrek, maar het werd steeds beter gedurende de middag! De temperatuur was ook een prettige 17 graden, dus nu ook voor de eerste keer in BOB met blote armen en benen!  Onderweg kwam  ik de eerste buitenlandse campers weer al tegen, een Belg, een Duitser en een Nederlander, allemaal aangetrokken door de in bloei staande boomgaarden.
Op de Nederlandse blogs staan vaak prachtige foto's van de bollenvelden, die hebben we hier niet, maar de boomgaarden in bloei zijn ook mooi om te zien.
Na thuiskomst verkleden, eten, Ward uitlaten en gelijk op de Scott springen, want het is gezamelijke training met de mannen van de fietsgroep. Kom ik weer een beetje aan m'n kilometers......

Typisch voor de streek, een boomgaard op de helling, bijenkorven op de voorgrond en de Noorse wimpel naast het woonhuis.

Kersenbloesem.

Vanaf de weg tot bijna in het fjord.

Fleurig met tussen de fruitbomen de gele en paarse veldbloemen.

"Huiswerk"

Van Ina had ik een tijdje geleden "huiswerk" opgekregen. Ze had op Facebook iets gezien, en dat wilde ze ook maken, maar daarvoor had ze assistentie nodig van de aanwezige "klusjesman".
Wat ze gezien had was een gebreid vogelhuisje, beter gezegd een vogelhuisje dat met breiwerk omkleed was.
Jullie begrijpen het al, er moest een vogelhuisje gemaakt worden, of nog beter, twee vogelhuisjes, want ééntje was al bestemd om cadeau te geven in Nederland. En voor zichzelf wilde ze er ook eentje maken.
Niet zo lastig, even het schuurtje induiken, wat afval bij elkaar sprokkelen en een paar vogelvinexen gemaakt. Ik was in elk geval sneller klaar dan Ina met de rest..........

Het huisje krijgt z'n gebreide truitje aan, huisje nr. 2 staat al klaar.

Het resultaat.

Tot slot nog een foto van een "zonsondergang" bij wat bewolkt en donker weer, zag er wel apart uit die avond........

Groeten en tot de volgende post!

Adri.