Deeltijdfietsen.

Deeltijd?

Ik fiets weer naar het werk, tenminste, dat doe ik zo als de titel al vermeld in deeltijd. Hoe gaat dat dan in z'n werk?
Nou vrij simpel eigenlijk, ik fiets bijvoorbeeld de maandag naar het werk, ga voor de terugweg bij zoon Teun in de auto zitten, en zit de volgende morgen weer bij Teun in de auto naar het werk toe.
Dan fiets ik die middag weer naar huis toe, zodoende fiets ik dan wel regelmatig, maar maak natuurlijk veel minder kilometers dan bij normaal heen en weer fietsen.

Zo probeer ik de vorm weer wat terug op te bouwen zonder me al te veel te vermoeien, en voorlopig gaat dat de goede kant op.

En het is gewoon heel lekker om weer te kunnen fietsen naar het werk, ook al is het dan een stuk minder dan het voorheen was!

Opnieuw kettingbreuk.

Na dat mijn ketting al eens brak in januari, was het vanmiddag op weg naar huis weer prijs, de ketting brak opnieuw.
Nadat ik gisteren naar het werk gefietst was had ik niets gemerkt aan de schakeling, maar dat was vanmiddag totaal anders. Wat ratelen en overslaan leek het, stellen aan de schroef aan het stuur hielp helemaal niks, en ik had geen zin om in de frisse wind uit de fiets te komen om de zaak te gaan controleren. Gewoon doorfietsen, en zien thuis te komen, en dan na douchen en eten eens verder kijken.
Helaas, thuis kwam ik niet met de fiets.............Op 5 km van huis knapte er een schakel en was het gedaan met de vooruitgang..............
Dan weet je gelijk waarom het schakelen zo slecht ging, waarschijnlijk was er al een schalm van de schakel open gaan staan.......

Teun gebeld, die was natuurlijk met de auto al voor mij thuis en kwam me even oppikken. De fiets zolang op een plek naast de weg laten staan waar een verkoopstalletje voor fruit staat.
Na douchen, eten en Giro kijken de aanhanger achter de auto, de velomobielslede erop, en BOB gaan halen.
De kettingrollen eruit, en het restant ketting uit de tunnel getrokken.
Meten laat zien dat de ketting nog lang niet versleten is, maar jullie begrijpen dat het vertrouwen in deze ketting een tikje aan het dalen is............Anders nog nooit problemen gehad met KMC kettingen, zouden deze maandagmorgen exemplaren zijn?

Goed, de foto's laten het zien:

De breuken.........

Het slijtagebeeld..........

 Tot zover,

Groeten, Adri.

Afvalverwerking.

Weer eens in het hout.......

Van fietsen kwam niet veel de afgelopen week, want op maandag vroeg collega Torleif aan me of ik belangstelling had om wat "afval" op te ruimen? Het ging om brandhout, te dunne takken, te dikke stukken en te kromme stukken om in zijn houtblokkenmachine te verwerken.
Ik zei gelijk dat ik het wel wilde hebben, ik heb al eens eerder "afval" opgeruimd voor een Noor, dus weet ongeveer wel wat ze hier als afval zien.
Hij had het op zijn houtverwerkingsplaats liggen, dus bij het naar huis rijden 's middags ging ik even langs om te kijken wat het precies was. En daar zag ik dat het goed was............

Het bewuste stapeltje "afval".........

De rest van de week reed ik met auto en aanhanger richting werk, zette de aanhanger neer op Fresvik, en hield me na het werk bezig met afkorten van de stokken die er lagen zodat ze op de aanhanger pasten, en reed daarna met een volle aanhanger naar huis.
Na 5 ritjes had ik alles thuis:

Het werk thuis kan beginnen...........

Op zaterdag begonnen met de stokken en stammetjes op stukken te zagen, en daarna klieven en stapelen.

De 7 lege pallets die weer vol moeten........

Na het zagen...........

Kunnen er hapklare kachelbrokjes gemaakt worden.......

Op bovenstaande foto ligt er een stuk onderstam van een berk die te dik was voor de houtblokkenmachine van Torleif, en die mocht ook met Adri mee. Zitten redelijk wat blokken in die stam!

Klaar met klieven en beginnen opruimen van het zaagsel.

Beginnen stapelen op zaterdag.....

En de rest op zondag.

Zo, het begin is er, nu de rest op het gemak verwerken. En als het niet voldoende is, geen probleem, volgens Torleif ligt er nog genoeg. Dan is het gewoon weer een paar ritjes maken om het op te halen.
Vanmiddag eerst maar weer eens een stukje fietsen!

Tot zover,

Groeten, Adri.

BOB weer rijklaar gezet.

Veerarm steun binnen.

De gekraakte steun van de linker veerarm achter, die BOB enigszins door zijn hoeven deed zakken kwam deze week binnen.
Opgestuurd door Velomobiel.nl op 11 april, en binnen bij  mij op 25 april. Dat het zo lang lang duurde was vooral de schuld van het Paasweekend dat in deze periode viel. Met "track and trace" viel te volgen waar het pakje zich bevond,  en het was wonderlijk snel door de douane gepasseerd. En op 17 april lag het in het sorteercentrum in Voss, en was het de woensdag voor Pasen.
En Pasen in Noorwegen is toch net iets anders dan in Nederland, op die bewuste woensdag stopt een groot deel van de Noorse beroepsbevolking al om 12.00 u 's middags en begint de vakantie. Witte donderdag en Goede vrijdag zijn "feestdagen" en alles is gesloten. Op zaterdag zijn dan de supermarkten een aantal uren open, om dan voor de beide paasdagen weer dicht te zijn.
Dus ook de posterijen liggen gewoon vanaf woensdag 5 dagen stil.
En daar kwam nog bij dat het pakje al op 23 april in de plaatselijke winkel arriveerde, maar op een of andere manier werd het niet ingescand, en kreeg ik geen SMS dat het afgehaald kon worden. Ik wachtte nog 2 dagen, en ging het dan maar vragen, want het moest volgens mij aangekomen zijn. Wat ook zo was, en ik kon aan eindelijk aan de gang om de steun terug te monteren.

Oud en nieuw naast elkaar.

 

 

 

 

 

 

 

 Dezelfde procedure als vorige keer, BOB op de kant, achterwiel verwijderen en de steun er in monteren. Ging prima tot ik de bouten en moeren moest aantrekken, toen waren mijn armen te kort...........Bouten tegenhouden in de fiets en moeren aantrekken in de achterste wielkast is toch wat lastig. Ik had misschien wel een systeem kunnen verzinnen om één sleutel vast te plakken met tape of iets dergelijks, maar gelukkig was Teun thuis, dus die even er bij gehaald, toen was het vlug gefikst.

Nieuwe steun gemonteerd, en veerarm weer vast.

Daarna BOB weer op zijn zomerbanden gezet, Gocycle 50-406 achter, Shredda 40-406 voor, de iets aanlopende rechter voorrem opnieuw afgesteld en de fiets helemaal gewassen.
Nu kan er weer gefietst worden!

Tot zover,

Groeten, Adri.

Weer maar eens.....

Schade wegwerken.

De ontstane schade bij m'n glijpartij in november ( Slippertje ) was slechts gedeeltelijk gerepareerd, de carbonschade was geplakt met wat lappen carbon, en was in orde. Blootliggend carbon was afgedekt met wat epoxy, zodat het tegen inwatering gezekerd was.
Nou de temperaturen weer wat hoger worden kon er begonnen worden met een poging tot het wegwerken van de lakschade.

Dat begon met het wegschuren van de overtollige epoxy, en daarna plamuren van de oneffenheden.

Na het schuren.

Plamuur erop.

Plamuur glad schuren, en daarna de nog mooie delen van de fiets afplakken en spuitplamuur erop.

Afplakken onder.

En boven.

Spuitplamuur erop.

Na uitharden de spuitplamuur geschuurd met korrel 800 en dan schoonmaken en ontvetten voor het spuiten.

Na het spuiten.

En tevreden?

Ach, het ziet er van een eind weer redelijk uit, en de krassen en beschadigingen zijn niet meer zichtbaar, dat is al heel wat.
Perfect is het niet, het is niet door een prof gedaan natuurlijk. Maar daar zijn de kosten dan ook naar.............
Nu nog de fiets goed schoonmaken, en in de wax zetten, dan blinkt het misschien ook weer wat......

Tot zover,

Groeten, Adri.

BOB zakt door zijn hoeven............

Mijn beurt..........

Zoals een deel Quattrovelo vaarders voor me, heb ik nu ook een breuk in een aluminium deel van de fiets ontdekt.
Ga ik niet over klagen, heeft nog lang geduurd, zeker als je ziet wat die fiets het eerste jaar voor de kiezen kreeg, Deildo was niet verkeersvriendelijk te noemen.........

Omdat ik me beter begin te voelen, en ik weer wat meer fysiek mag gaan doen, dacht ik maar eens te beginnen met het opknappen van de in november 2018 ontstane lakschade, zie mijn post: Slippertje. 
De carbon schades had ik al gelijk dezelfde week gerepareerd,  maar door de lage temperaturen zag ik de rest nog even niet zitten in november..........

BOB uit zijn hok, en al gelijk viel me op dat de fiets iets naar één kant trok, dat is wel eerder gebeurd, toen ik eens een aflopende band had gedurende de nacht.
Banden check levert niets op, alles staat hard. Maar  eens naar de vering kijken dan, de linker balg lijkt iets minder hard te staan, dus de demperpomp erbij gepakt en de balgen op gelijke druk zetten.

Helpt niks, als ik op de linkerzijde van de fiets druk gaat de hele body veel te snel omlaag. De oliedempers dan? Die zijn ook al eens vervangen omdat ze lek waren, zou weer kunnen.
Nee, die zien er ook prima uit, en dempen zoals ze moeten doen.

Dan valt mijn oog plots op de linkerveerarm, of beter gezegd, op de bevestiging daarvan. Aha, daar zit het probleem!

Het ziet ernaar uit dat de steun op de wielkast volledig gebroken is, dus heeft de linker vering maar aan één kant ondersteuning. Vandaar het vreemde gedrag bij inveren........

Gebroken steun.

Zo, dan weet ik gelijk waar te beginnen...........BOB op z'n kant, en het linker achterwiel verwijderen, want anders komen mijn "poezelige" handjes niet bij de moertjes in de wielkast, daar is de ruimte te beperkt voor.

"Achterpoot" verwijderd..........

Van de 3 moertjes is er al één verwijderd......

De 3 boutjes en moertjes losmaken en daarna de moer aan de veerarm losmaken. De bout in dat gedeelte heeft nogal een nauwe passing, ik moet het plaatje met bout in de bankschroef klemmen, en de bout er voorzichtig met een hamer uittikken.

Mailen.

Wat foto's maken, en een mail naar Velomobiel.nl sturen met een foto van het gebroken onderdeel.
Met het verzoek natuurlijk om een nieuwe steun te sturen, want in de huidige situatie valt er niet met BOB te fietsen.
Geeft niet zoveel, want ik zit nog in m'n herstelperiode, en mag pas vanaf volgende week weer rustig de training gaan oppakken.
Ondertussen al een mail gekregen uit Dronten, dat er een nieuwe steun onderweg is.

Falend aluminium.

Nog steeds is de QV in ontwikkeling, alle opgetreden breuken bij anderen waren ook aan het achterframe, dat nog niet uitontwikkeld is.
Dat heb je nu eenmaal bij een nieuw ontwerp, zoals zeker het achterframe van de vierwieler is. De meeste velovaarders die al langer rondrijden weten nog wel hoeveel "kleerhangers" er gebroken zijn op de diverse Quest/Strada versies.
Welke aangepaste versie er nu in gemonteerd word weet ik niet, maar breken doen ze nauwelijks meer.

De breukvlakken, wat verkleuring is zichtbaar.

De verkleuring van de breukvlakken geeft aan dat het geen verse breuk is, dit is langzaam gescheurd tot het overblijvende deel te zwak was om de uitgeoefende krachten te weerstaan.
Breuken, het hoort er allemaal bij......


Tot zover,

Groeten, Adri.