Quattrovelo, 2 jaar.

Weer een jaar verder......

Ondertussen weer een jaar verder, Quattrovelo 42 werd op 12 juni 2017 in Dronten aan mij overgedragen, en is nu 2 jaar bij mij in gebruik, voornamelijk voor woon-werk verkeer. 

Hoe dat bevalt? 

Wel, dat kan eigenlijk kort samengevat worden, er zijn goede punten en er zijn mindere punten aangaande de QV. 

Eigenlijk heb ik alles al gezegd in mijn uitgebreide post na 1 jaar QV, daar sta ik nog steeds achter.

Voor wie dat verslag nog eens wil lezen: klik hier

De eerste helft van het 2 de jaar verliep normaal, zoveel mogelijk woon-werk verkeer met de fiets.

De tweede helft was anders, mijn gezondheid liet het even afweten, door de hartritmestoornissen werd er plots veel minder gefietst en bleven er vele kilometers liggen. 

De teller staat na die 2 jaar op  24081 km, wat neer komt op circa 1000 km/maand. Toch nog redelijk wat, ondanks de wat onvrijwillige stop de laatste tijd.

Kilometerstand na 2 jaar.

 Helaas weer pech op woensdag 12 juni, de ketting brak voor de 3 de keer dit jaar. Net op weg naar huis, dus weer omgedraaid, terug naar het werk, omkleden en met zoon Teun mee naar huis rijden.
Vandaag de fiets met auto en aanhanger opgehaald, en besloten om een nieuwe ketting te leggen.
Ik ga nu over op e-11 ketting van KMC, ketting voor elektrische fietsen, misschien zijn die wat sterker.
Maar uiteraard moet dan ook de cassette gewisseld worden, dus moest de achterbrug eruit.
Heb ik meer gedaan, dus na 1½ uur staat de achterbrug in de bankschroef en kan ik de cassette wisselen.

Achterbrug in de bankschroef.

De linker as wil niet echt lekker schuiven, maar komt tenslotte toch los. De cassette valt eruit, en het lager en de freewheels vallen uit de body. Terug in elkaar zetten, nieuwe tandwielen erop en dan de assen weer voorzichtig op de plaats schuiven.
En dan wil het freewheel plots niet meer........... Soms pakt het, soms ratelt het ding naar beide zijden, en dat doen ze dan ook nog allebei.........Het ziet er naar uit dat er een nieuwe freewheelbody moet komen.................

Even horen wat de velo-dokters er van vinden, wordt vervolgd...............


Tot zover,

Groeten, Adri.

Deeltijdfietsen.

Deeltijd?

Ik fiets weer naar het werk, tenminste, dat doe ik zo als de titel al vermeld in deeltijd. Hoe gaat dat dan in z'n werk?
Nou vrij simpel eigenlijk, ik fiets bijvoorbeeld de maandag naar het werk, ga voor de terugweg bij zoon Teun in de auto zitten, en zit de volgende morgen weer bij Teun in de auto naar het werk toe.
Dan fiets ik die middag weer naar huis toe, zodoende fiets ik dan wel regelmatig, maar maak natuurlijk veel minder kilometers dan bij normaal heen en weer fietsen.

Zo probeer ik de vorm weer wat terug op te bouwen zonder me al te veel te vermoeien, en voorlopig gaat dat de goede kant op.

En het is gewoon heel lekker om weer te kunnen fietsen naar het werk, ook al is het dan een stuk minder dan het voorheen was!

Opnieuw kettingbreuk.

Na dat mijn ketting al eens brak in januari, was het vanmiddag op weg naar huis weer prijs, de ketting brak opnieuw.
Nadat ik gisteren naar het werk gefietst was had ik niets gemerkt aan de schakeling, maar dat was vanmiddag totaal anders. Wat ratelen en overslaan leek het, stellen aan de schroef aan het stuur hielp helemaal niks, en ik had geen zin om in de frisse wind uit de fiets te komen om de zaak te gaan controleren. Gewoon doorfietsen, en zien thuis te komen, en dan na douchen en eten eens verder kijken.
Helaas, thuis kwam ik niet met de fiets.............Op 5 km van huis knapte er een schakel en was het gedaan met de vooruitgang..............
Dan weet je gelijk waarom het schakelen zo slecht ging, waarschijnlijk was er al een schalm van de schakel open gaan staan.......

Teun gebeld, die was natuurlijk met de auto al voor mij thuis en kwam me even oppikken. De fiets zolang op een plek naast de weg laten staan waar een verkoopstalletje voor fruit staat.
Na douchen, eten en Giro kijken de aanhanger achter de auto, de velomobielslede erop, en BOB gaan halen.
De kettingrollen eruit, en het restant ketting uit de tunnel getrokken.
Meten laat zien dat de ketting nog lang niet versleten is, maar jullie begrijpen dat het vertrouwen in deze ketting een tikje aan het dalen is............Anders nog nooit problemen gehad met KMC kettingen, zouden deze maandagmorgen exemplaren zijn?

Goed, de foto's laten het zien:

De breuken.........

Het slijtagebeeld..........

 Tot zover,

Groeten, Adri.

Afvalverwerking.

Weer eens in het hout.......

Van fietsen kwam niet veel de afgelopen week, want op maandag vroeg collega Torleif aan me of ik belangstelling had om wat "afval" op te ruimen? Het ging om brandhout, te dunne takken, te dikke stukken en te kromme stukken om in zijn houtblokkenmachine te verwerken.
Ik zei gelijk dat ik het wel wilde hebben, ik heb al eens eerder "afval" opgeruimd voor een Noor, dus weet ongeveer wel wat ze hier als afval zien.
Hij had het op zijn houtverwerkingsplaats liggen, dus bij het naar huis rijden 's middags ging ik even langs om te kijken wat het precies was. En daar zag ik dat het goed was............

Het bewuste stapeltje "afval".........

De rest van de week reed ik met auto en aanhanger richting werk, zette de aanhanger neer op Fresvik, en hield me na het werk bezig met afkorten van de stokken die er lagen zodat ze op de aanhanger pasten, en reed daarna met een volle aanhanger naar huis.
Na 5 ritjes had ik alles thuis:

Het werk thuis kan beginnen...........

Op zaterdag begonnen met de stokken en stammetjes op stukken te zagen, en daarna klieven en stapelen.

De 7 lege pallets die weer vol moeten........

Na het zagen...........

Kunnen er hapklare kachelbrokjes gemaakt worden.......

Op bovenstaande foto ligt er een stuk onderstam van een berk die te dik was voor de houtblokkenmachine van Torleif, en die mocht ook met Adri mee. Zitten redelijk wat blokken in die stam!

Klaar met klieven en beginnen opruimen van het zaagsel.

Beginnen stapelen op zaterdag.....

En de rest op zondag.

Zo, het begin is er, nu de rest op het gemak verwerken. En als het niet voldoende is, geen probleem, volgens Torleif ligt er nog genoeg. Dan is het gewoon weer een paar ritjes maken om het op te halen.
Vanmiddag eerst maar weer eens een stukje fietsen!

Tot zover,

Groeten, Adri.

BOB weer rijklaar gezet.

Veerarm steun binnen.

De gekraakte steun van de linker veerarm achter, die BOB enigszins door zijn hoeven deed zakken kwam deze week binnen.
Opgestuurd door Velomobiel.nl op 11 april, en binnen bij  mij op 25 april. Dat het zo lang lang duurde was vooral de schuld van het Paasweekend dat in deze periode viel. Met "track and trace" viel te volgen waar het pakje zich bevond,  en het was wonderlijk snel door de douane gepasseerd. En op 17 april lag het in het sorteercentrum in Voss, en was het de woensdag voor Pasen.
En Pasen in Noorwegen is toch net iets anders dan in Nederland, op die bewuste woensdag stopt een groot deel van de Noorse beroepsbevolking al om 12.00 u 's middags en begint de vakantie. Witte donderdag en Goede vrijdag zijn "feestdagen" en alles is gesloten. Op zaterdag zijn dan de supermarkten een aantal uren open, om dan voor de beide paasdagen weer dicht te zijn.
Dus ook de posterijen liggen gewoon vanaf woensdag 5 dagen stil.
En daar kwam nog bij dat het pakje al op 23 april in de plaatselijke winkel arriveerde, maar op een of andere manier werd het niet ingescand, en kreeg ik geen SMS dat het afgehaald kon worden. Ik wachtte nog 2 dagen, en ging het dan maar vragen, want het moest volgens mij aangekomen zijn. Wat ook zo was, en ik kon aan eindelijk aan de gang om de steun terug te monteren.

Oud en nieuw naast elkaar.

 

 

 

 

 

 

 

 Dezelfde procedure als vorige keer, BOB op de kant, achterwiel verwijderen en de steun er in monteren. Ging prima tot ik de bouten en moeren moest aantrekken, toen waren mijn armen te kort...........Bouten tegenhouden in de fiets en moeren aantrekken in de achterste wielkast is toch wat lastig. Ik had misschien wel een systeem kunnen verzinnen om één sleutel vast te plakken met tape of iets dergelijks, maar gelukkig was Teun thuis, dus die even er bij gehaald, toen was het vlug gefikst.

Nieuwe steun gemonteerd, en veerarm weer vast.

Daarna BOB weer op zijn zomerbanden gezet, Gocycle 50-406 achter, Shredda 40-406 voor, de iets aanlopende rechter voorrem opnieuw afgesteld en de fiets helemaal gewassen.
Nu kan er weer gefietst worden!

Tot zover,

Groeten, Adri.

Weer maar eens.....

Schade wegwerken.

De ontstane schade bij m'n glijpartij in november ( Slippertje ) was slechts gedeeltelijk gerepareerd, de carbonschade was geplakt met wat lappen carbon, en was in orde. Blootliggend carbon was afgedekt met wat epoxy, zodat het tegen inwatering gezekerd was.
Nou de temperaturen weer wat hoger worden kon er begonnen worden met een poging tot het wegwerken van de lakschade.

Dat begon met het wegschuren van de overtollige epoxy, en daarna plamuren van de oneffenheden.

Na het schuren.

Plamuur erop.

Plamuur glad schuren, en daarna de nog mooie delen van de fiets afplakken en spuitplamuur erop.

Afplakken onder.

En boven.

Spuitplamuur erop.

Na uitharden de spuitplamuur geschuurd met korrel 800 en dan schoonmaken en ontvetten voor het spuiten.

Na het spuiten.

En tevreden?

Ach, het ziet er van een eind weer redelijk uit, en de krassen en beschadigingen zijn niet meer zichtbaar, dat is al heel wat.
Perfect is het niet, het is niet door een prof gedaan natuurlijk. Maar daar zijn de kosten dan ook naar.............
Nu nog de fiets goed schoonmaken, en in de wax zetten, dan blinkt het misschien ook weer wat......

Tot zover,

Groeten, Adri.