Stilte op de blog.
Het is al lang stil op deze blog, tijd om weer eens wat te posten hier.
Genoeg om over te schrijven, je moet er wel even tijd voor maken, en daar heb ik eigenlijk eerlijk gezegd best genoeg van, want met 2 dagen werken en 5 dagen "weekend" kan je niet zeggen dat je geen tijd kan vinden om wat neer te schrijven.......
Maar toch komt het er nu pas van.
Qua gezondheid geen nieuws, alles gaat nog naar omstandigheden goed, op tijd medicatie nemen en proberen in vorm te blijven, dat lukt allemaal nog prima.
2x naar Nederland.
Inderdaad, dit jaar ben ik 2x naar Nederland geweest, eerst naar aanleiding van het overlijden van mijn vader, en daarna op vakantie, die zo gepland was dat we op m'n vaders 90e verjaardag op 12 september aanwezig zouden zijn.
Maar op 3 augustus bleek hij in zijn stoel ingeslapen te zijn, dus ben ik naar Nederland gevlogen en heb de uitvaart geregeld en de afwikkeling van de erfenis in gang gezet.
Vakantie.
De vakantie was al lang tevoren gepland, dus ging gewoon door. Zoals gewoonlijk met de camper, en rustig reizen, haast hebben we allang niet meer.
Onderweg bezoekjes gepland aan de plaats Dokkum, een dagje Dronten om een paar proefritten te maken, een bezoek aan Wilco en Petra in Rijswijk en een paar dagen in de Vlaamse Ardennen, zodat Ina ook de hellingen uit de Ronde van Vlaanderen eens "live" kon meemaken. Daarna nog de gewoonlijke bezoeken aan vrienden in Zeeuws-Vlaanderen.
 |
| De camper op de Fjordline FSTR. |
 |
| Een van de kerken in Dokkum. |
Dronten.
Ik had lang tevoren al afspraken gemaakt met zowel Intercitybike als Velomobiel, om proef te rijden in de Bülk 4 More en de Quest 3.0, dus we stonden een dag in Dronten op de camping.
Eerst naar Intercitybike, waar ik wat vreemd aangekeken werd bij binnenkomst, de hele afspraak bleek wel in het vergeetboek genoteerd blijkbaar want ik werd duidelijk niet verwacht.
Ze zaten nog te lunchen, dus zat ik er even bij en had nog een gesprek met de mannen en met George Krug, die daar ook met zijn fiets was.
Bleek dat de proeffietsen foetsie waren, er was een Engelsman langs geweest 2 weken tevoren en die had alles opgekocht. Ik mocht nog wel een schadefiets proberen, die nog ter reparatie stond, een Bülk MK1, die wel goed reed, een strakke snelle fiets, maar daar was ik eigenlijk niet voor gekomen.
De Tuna was daarvoor al afgevallen, want daar zijn blijkbaar geen 16" spijkerbanden meer voor te verkrijgen, en dan stopt het bij mij gelijk, want half oktober gaan er dikwijls de winterbanden al onder, nodig of niet, risico's neem ik daar niet meer mee.
Beetje een domper, maar goed, je kan het Ymte niet aanrekenen dat hij zijn proeffietsen verkoopt als de gelegenheid zich voordoet, handel is handel, en daar leven ze van. Ik zou hetzelfde gedaan hebben!
Nadeel van die Bülk is ook dat er een 50 mm trapboom in zit, dan moet ik mijn offcenter bracket voor de Bafang ook weer aanpassen, wat bij een fiets van Velomobiel niet nodig is.
Daarna richting Velomobiel, onderweg nog appelgebak gekocht, want Theo was jarig die dag, en had me geschreven dat hij gebak verwachtte.........Bij velomobiel aangekomen bleken Allert en Eva aan het werk te zijn, en keken al net zo verbaasd als bij Intercitybike, ook hier was ik niet verwacht blijkbaar....Mijn afspraak was met Theo, maar die was die dag naar Tsjechië om fietsen op te halen omdat ze geen vervoer hadden kunnen regelen.
Maar....het appelgebak bij de koffie smaakte prima, ondanks de afwezigheid van de jarige..........
Maar goed, de Quest 3.0 was er wel, op de wieldeksels na, want die had Theo mee om mallen te maken o.i.d., maar na de uitleg van Allert werd de fiets op maat gezet en kon ik een stukje fietsen.
Geen spectaculaire fiets, gewoon een velomobiel die goed rijdt en degelijk aanvoelt. Niet het "WOW!" gevoel dat ik had na de proefrit in de DF in 2015, maar dat gevoel had ik in die Bülk ook niet trouwens.
Dus de Quest 3.0 gaat m'n volgende velomobiel worden, en die zal wel een tijd meegaan, want die zal nu enkel voor plezierritten worden ingezet.
Bezoekjes.
Zoals altijd waren al onze bezoekjes aan vrienden en bekenden weer heel erg gezellig, en werden we overal warm en gastvrij onthaald en op veel plaatsen ook nog van een goede maaltijd voorzien!
We hebben toch een leuke vakantie gehad, het wegvallen van mijn vader was gezien zijn leeftijd en zijn gezondheid het laatste jaar niet geheel onverwacht, je weet dat het leven eindig is.
En zoals hij zelf altijd zei: "Ik weet dat het er aan komt, maar het kan nog wel even wachten........"
Tot dat het wachten over is.......
Tot zover,
Groeten, Adri.