dinsdag 1 oktober 2019

e-BOB.

Elektrisch?!

Ja, ook ik ben voor de bijl.........

Hoe komt dat zo? Wel dat is vlug gezegd, volgers weten dat ik begin dit jaar hartritmestoornissen kreeg, en daar in maart een drietal cardio-versies voor kreeg en in april een ablatie voor onderging. 
En in juli tijdens de laatste controle werd ik weer volledig gezond gemeld. Eind goed, al goed?
Ja, maar dit soort gebeurtenissen zet je wel aan het denken, en zoals ik al eerder vermelde in vorige blogs over mijn gezondheid, dachten Ina en ik beide aan minder werken, en aan een eventuele plaatsing van een e-ondersteuning in BOB, om het fietsen vooral bergop wat makkelijker te maken.
Want hoe ik aan hartritmestoornissen kwam weet ik niet, geen enkele dokter kon daar een sluitend antwoord op geven. Ina dacht aan overbelasting, maar vaker de auto nemen naar het werk wilde ik liever niet, dus minder werken betekent ook een dag minder fietsen, en ondersteuning doet de inspanning ook afnemen.

Korter werken.

Na op het werk met wat mensen gesproken te hebben bleek een 80% aanstelling in dezelfde functie mogelijk, en werd dat proces in gang gezet.
Long story short, in juni tekende ik de 80% arbeidsovereenkomst, die vanaf 1 september zou gelden.
En dat bevalt ons prima!

e-Ondersteuning.

Tevens begon ik op het net wat te verdiepen in het monteren van een e-ondersteuning in de Quattrovelo, en om dat zo makkelijk en eenvoudig mogelijk te maken kom je dan al gauw uit op een middenmotor, die in plaats van het normale crankstel geplaatst word.
Er waren er ondertussen meer die weg gegaan, onder andere VeloTejo, die alles zelf deed, Lighans, die via Ligfietsshop Tempelman een "plug&play" versie thuis liet komen en inbouwde en Auntie Helen, die het spul liet inbouwen door een specialist.

Genoeg leesstof dus!

De volgende stap was het aanschrijven van enkele bedrijven die zich eventueel bezighouden met inbouw van e-ondersteuning, dus gingen er mails naar Tempelman, Drymer/Sinner, Fietser.be en ook naarVelomobiel.nl, hoewel die zich niet met e-assist bezig houden, maar wel goede adviezen geven.
Wie ook goede adviezen gaf was VeloTejo, die een mail van mij met wat vragen zeer uitgebreid beantwoordde, en met een aantal van goede adviezen kwam.

Tempelman en Fietser.be reageren en komen met een offerte, ook Velomobiel.nl reageert, maar die geven enkel wat prima adviezen, met inbouw of samenstellen van een plug&play pakket houden ze zich niet bezig. Snap ik, ze hebben het zo wel al druk genoeg........
Drymer/Sinner reageert totaal niet, inkomsten genoeg daar waarschijnlijk?

Na flink wat inlezen ging mijn voorkeur uit naar een plug&play versie, waarbij de keuze valt op een Bafang middenmotor, de "legale" versie, BBS 01, 250W, 15A, 36V, 80 Nm en 25km/u. Als batterij kies ik een 17 Ah (612Wh) framebatterij en bestel het geheel bij Ligfietsshop Tempelman, die ook de plug&play versie van Lighans verzorgde.

Het geheel zou worden opgestuurd, maar het bleef wat lang wachten op wat onderdelen, dus tenslotte besliste ik dat het pakket in Dronten kon blijven, alwaar ik het zou ophalen tijdens onze terugreis na ons verblijf in Nederland in juni dit jaar.
Zo ging het ook, op 27 juni haal ik het pakket af, en reizen we naar huis. Gerrit Tempelman had wel via de mail gevraagd of het een geen probleem was om zelf wat kabels te verlengen, omdat het wat moeilijk af te meten was zonder fiets ter plekke. Dat leek me geen probleem, ik heb al vaker wat met de bekabeling en dergelijke in velomobielen gewerkt.


Inbouwen.



De eerste weekdagen na thuiskomst fiets ik nog op de normale wijze naar het werk, inbouwen zal in het eerste weekend van juli gebeuren, omdat ik verwacht toch wel wat werk te hebben, ondanks het "plug&play" pakket. 
Dat blijkt ook volledig te kloppen, want een Bafang is ontworpen voor een klassieke recht-op fiets, en niet voor een velomobiel. 
Het pakket bestaat uit de Bafang motor gemonteerd op het off-center bracket van Velomobiel.nl, de batterij met lader, een Bafang C965 display, twee Bafang kettingwielen(65 en 70 tands) van Alligt, een paar cranks 170 mm van Bafang en een paar cranks 155 mm van Schlumpf, een remgreep van Bafang, een tweetal losse inbouw remsensors, een gearsensor en wat kabels, waaronder de hoofdaansluitkabel. 

Ik begin met het inbouwen van een remsensor in de achterremkabel, daarna het inbouwen van de gearsensor in de versnellingskabel en dan een plaatsje zoeken voor de speedsensor. Die zit origineel op de liggende achtervork, maar dat zal bij mij niet gaan, dus word het een plaatsje zoeken aan een voorwiel. Omdat ik totaal geen zin heb om weer maar eens een hele vorkpoot los te halen los ik het anders op, de sensor vind een plekje aan het onderste hoekprofiel waar de kogelkoppen aan vastzitten.  Ik maak een plaatje waar de sensor op past, en bout dat vast aan het profiel. Gat boren om de kabel door te steken en klaar.

Gearsensor boven, remsensor onder.


De snelheidssensor aan het rechtervoorwiel.

En de kabeldoorvoering.


Om makkelijk te werken heb ik natuurlijk de bodemplaat met de voetengaten eruit geschroefd, dat spreekt vanzelf............Die voetengaten zijn nu ook maximaal uitgezaagd in de breedte, dat was noodzakelijk met die grotere Q-factor, anders schaaf ik m'n schoenen kapot.......

Voetengaten op maximale breedte.......


Dan de Schlumpf Mountain Drive eruit halen, en de andere bracket met Bafang plaatsen. Dat is nog het minste werk................

Mountain Drive eruit.......
Bafang erin........



Een plaatsje voor de batterij vind ik onder de stoel, en dan begint het gedoe om de bekabeling een beetje fatsoenlijk in de fiets te leggen. Tussen de bedrijven door zijn er ook al diverse stekkers gesoldeerd en het 70-tands kettingwiel en de 170 cranks op de motor geschroefd.
Dan moet de kettingspanner  eraf om de gaatjes op te sleuven, want anders loopt de ketting eraf, de Bafang heeft namelijk een grotere Q-factor en is dus breder dan een Schlumpf. 

Batterij op een plaatje multiplex en een schuimlaag, vastgebout door de bodem heen.

Gaatjes van de kettingspanner opsleuven........

En terug op de plaats.

Veel extra kabels langs het stuur..........

Onder de "motorkap".......


Ook het display heeft wat aanpassing nodig, ik monteer het op de GPS-steun, maar daarvoor moet ik de steunen van het display veranderen, want de originele zijn te breed, en op het Tiller-stuur gaat het in elk geval niet, dan zit alles in de weg bij in- en uitstappen........

Het display op de aangepaste steunen.


Dat lukt allemaal, en nadat alles zo'n beetje op z'n plaats ligt kan ik proberen of het werkt. En het werkt inderdaad, enkel de kabel naar het display is nog te kort, en moet iets langer worden. 

Fout!!!!

En daar maak ik stomste beginnersfout die er te maken valt..............Een kabel verlengen heb ik al meerdere keren gedaan, en dat gaat altijd goed...........Maar nou niet, want als ik de kabel doorknip komt er een vonk.......Inderdaad, deze sukkel heeft vergeten de hoofdkabel los te koppelen, en er staat nog spanning op.

Toch maar verlengen, en dan zien wat er gebeurd......
Dat is vlug gezien, er gebeurd helemaal niets meer..........Wat nu? Heb ik de controller opgeblazen? 

Een mailtje naar Gerrit Tempelman helpt niet, het nog steeds niet beantwoord, en na twee dagen wachten snap ik dat ik het zelf moet uitzoeken........

Ondertussen alles weer terug in originele staat gebracht, dan kan ik tenminste nog fietsen, want met een Bafang zonder stroom kan ik ook fietsen, maar om de hellingen op te gaan rijden met een 70 kettingwiel zonder schakelmogelijkheid lijkt me iets te veel van het goede.......

Op de dozen waar het spul gekomen is zitten nog plakkers van Fietsunie.nl, een bedrijf in Emmen. Even op hun site kijken geeft de indruk dat ze weten waar ze mee bezig zijn, dus die maar eens een mail sturen. Die antwoorden wel, en denken ook eerst aan de controller. 
Er wordt een nieuwe mijn kant op gestuurd, en die komt ook wel, maar daar gaan zoals gewoonlijk weer een paar weken mee heen. 

Als de nieuwe controller thuis is gekomen monteer ik het ding op de motor, en sluit alles weer aan. 
Naast de fiets, want ik wil wel eerst zeker weten dat het werkt voor ik weer allemaal nutteloos werk ga doen.........

En nog steeds werkt het niet...........Dan maar eens telefonisch overleggen met Fietsunie, en die geven goede adviezen, maar even goed krijg ik niets aan de gang. En natuurlijk heb ik geen extra batterij of display op de plank liggen om te proberen of het daaraan ligt........
Dus hun advies is om dan het spul maar op te sturen, zodat zij kunnen onderzoeken wat er aan de hand is.

Zucht, dan doe ik dat maar..........

Ik stuur het pakket met motor, controller, display en batterij op, en na 2 dagen is het in Oslo en blijft daar natuurlijk nog 4 dagen liggen voor de heren van de douane een moment vrij kunnen maken om er hun zegen over te geven.........Als het dan weer 4 dagen later in Amsterdam is aangekomen blijken de Nederlandse douanebeambten dat kunstje nog iets beter te beheersen, want die hebben het zo druk dat het pakket daar maar liefst 6 dagen blijft liggen...........
En ook bij Fietsunie hebben ze het druk, maar dat hadden ze me van tevoren gezegd, als het binnenkomt zal het in elk geval 1 week duren voor we er naar kunnen kijken. Dat wordt dan nog iets langer, dus ondertussen is het al half augustus voor het pakket terug in Kinsarvik is, en dan zijn we net een weekje weg..............

Na thuiskomst pakket ophalen, en weer alles aansluiten, de motor werkt in elk geval, maar na alles aangesloten te hebben blijkt de snelheidssensor niet te werken, storing 21H komt op het display. 
Goed, ik bestel in Noorwegen een nieuwe en plaats die in de fiets. En dan werkt het eindelijk...............Na lang wachten lijkt het nu allemaal goed te gaan komen...........

Dus sinds half september rijdt ik met e-BOB......

En hoe dat rijdt? Wel, ik ga er eerst eens een maand mee rijden, en dan verslag doen, dan is het volgens mij wat objectiever dan gelijk een eerste indruk op te schrijven.

Tot zover,

Groeten, Adri.







maandag 23 september 2019

Podbike, pre-launch testserie.

 Eindelijk.......

In maart 2017 bestelden we een Podbike, de Noorse elektrische velomobiel in wording,  in september van dat zelfde jaar konden we proefrijden in de "mule", het naakte prototype, en nu in september 2019 werd de pre-launch van de testserie aangekondigd. Wie het verslag van die eerste proefrit nog eens wil lezen kan dat door te klikken: hier
Waarvoor alle mensen die een "pre-order" hadden geplaatst een uitnodiging ontvingen, dus ook wij kregen een invitatie om het evenement bij te wonen, op 21 september 2019, tussen 19.00 en 22.00 u.

Proefrijden in het prototype........



Ondertussen was in januari 2018 al een prototype onthuld, de T-0, die doorontwikkeld is tot wat nu de testserie gaat worden, T-1 enzovoort. 
De bedoeling is dat er in oktober 2019 een twaalftal fietsen worden getest gedurende enkele maanden, door mensen in de buurt van Sandnes en Stavanger, zodat bij eventuele problemen gelijk deskundige hulp aanwezig is om dat op te lossen.
Na deze testen zal beslist worden hoe de productie modellen eruit komen te zien.
En even "for the record", er zijn ondertussen al 1800 (!) pre-orders binnen, dus ik ben niet alleen zo'n "gek" die wel wat ziet in een dergelijke velomobiel...........

Naar Sandnes.......

Tja, hoe gek moet je zijn? Om op één dag 460 km heen en weer te rijden, en onderweg te zijn van 13.30 u 's middags tot 00.45 u 's nachts?
Om 2 uur naar een nieuw soort velomobiel te kijken en er een paar honderd meter in proef te rijden?
Hoe dan ook, ik had het er voor over en deed het gewoon.

Om 17.50 was ik ter plekke, en stond voor het gebouw even in gesprek met nog zo'n "gek", Kai uit Duitsland, die had er het hele weekend voor uitgetrokken........
Om 18.15 mochten we binnen, kregen een "goody bag" en konden wat te drinken en wat snacks halen als we dat wilden, en wachten op het officiële gedeelte, dat om 19.00 u begon.

Ondertussen werden er door diverse aanwezigen al foto's gemaakt van de opgestelde fietsen, ook ik schoot een paar plaatjes.

Prototype en T-0 naast elkaar, onder het doek de nieuwe T-1.


Ook zo zou je de Podbike kunnen parkeren indien plaatsgebrek.

 Onthulling en proefritje.

Om 19.00 u eerst een korte toespraak van Anne-Lise, economisch verantwoordelijke bij Podbike, en tevens echtgenote van ontwikkelaar Per, die even later het woord krijgt, en de vele vragen uitgebreid beantwoord. 
Daarna gaan er 3 Podbikes naar buiten, en mogen allen die dat willen een proefronde rijden van enkele honderden meters.......

Ik kan niet veel zeggen over de proefrit, want wat moet je nou zeggen over een paar honderd meter? 
Ik ben in elk geval positief verrast over het weggedrag en het gevoel van rijden, ook de ondersteuning voel je duidelijk meehelpen, nadat deze er eerst bijna onmerkbaar bijkomt, om dan bij doortrappen een flinke "boost" te geven.

Anders dan enige andere velomobiel die ik gereden heb, maar erg prettig!
Ook het uiterlijk vind ik geslaagd, het is ook allemaal erg netjes afgewerkt, hoewel het nog niet helemaal productierijp is.


Het T-1 model met dichte en open kap.



Wie meer wil weten kan hun site bezoeken:  Podbike.com

Of wie nog meer filmmateriaal wil bekijken, dan kan dat via hun Facebook pagina:

https://www.facebook.com/thepodbike/videos/2185232368442284/


Tot zover,

Groeten, Adri.

zaterdag 20 juli 2019

Beter gemeld!

Weer gezond!

Na thuiskomst had ik een afspraak met de cardioloog in Bergen, en moest de dag ervoor eerst naar Bergen reizen om een 24 uurs ECG apparaatje aan me te laten hangen, zodat m'n hartslag 24 uur geregistreerd kon worden.
Ondertussen mocht ik in de maanden na de ablatie de medicatie afbouwen, en was begin juli weer helemaal vrij van hartmedicijnen.
Een dag later weer terug, apparaatje eraf, bloeddruk meten, hartfilmpje maken en daarna bij de cardioloog binnen.
Die deed nog eens een onderzoek met ultrageluid en verklaarde me in het gesprek daarna weer volledig gezond!
Goed nieuws dus!

Ik mag weer rustig gaan opbouwen, en hoef me niets te ontzeggen, wel naar het lichaam luisteren uiteraard.........en naar mijn persoonlijke "dokter", die heeft  ook een redelijke stem in deze......;-))

Tot zover,

Groeten, Adri.

maandag 1 juli 2019

Terug van weggeweest.

Weer thuis.

Zondagavond 19.00 uur kwamen we thuis, na 2 weken Nederland. Vertrokken op 14 juni, en op het gemak naar Nederland gereisd, zoals gewoonlijk met de camper. 
Daar aangekomen op zondagavond 16 juni, en eigenlijk maar 1 dag slecht weer gehad op die anderhalve week. Bij de terugreis hadden we ook nog een wat mindere dag in Denemarken, maar grotendeels was het prachtig weer met warme temperaturen.

Zoals altijd in Nederland bezochten we familie en vrienden, en werden weer schandalig verwend, lekker is dat!

Gefietst heb ik ook, de Scott werd meegenomen, en is redelijk wat gebruikt. Voor het andere fietsvervoer had ik het vouwfietsje mee genomen, ook daar is goed gebruik van gemaakt.

Tijdens de terugreis hadden we nog een tweetal korte stops in Dronten, even langs bij Ligfietsshop Tempelman om iets op te halen, en even binnenwippen bij Velomobiel.nl.

De stop bij Velomobiel.nl was om naar het freewheel te laten kijken, dat tijdens demonteren uit elkaar viel. Bij terug monteren kreeg ik het niet meer in orde. Theo zag het vrij snel, de freewheels waren heel simpel verkeerd om in gezet, en dan werken ze niet.
Had ik waarschijnlijk zelf ook wel kunnen vinden, maar ja, de avond voor vertrek, moe zijn, en geen geduld meer hebben om het spul nog eens uit elkaar te halen.........

Vandaag was ik nog vrij, dus begon maar met het terug monteren van de nieuwe cassette, en alles weer terug te bouwen zoals het hoorde.

Achteras er weer terug in, alles vastmaken, wielen er terug op, balgen oppompen en derailleurkabel weer monteren. Daarna de nieuwe ketting erop leggen, op lengte afstellen en daarna de achterremmen terug monteren en afstellen.
Fiets diverse keren op de kant en weer overeind, want niets schijnt de eerste keer te lukken bij de QV...........Derailleurkabel weer wat strakker, eindschroefje wat uitdraaien, en dan is het eindelijk weer allemaal achter de rug.

Fiets onderhoud kan best leuk zijn, maar de QV zal wel nooit mijn favoriet qua onderhoud worden..........Je leert elke keer wat bij, en het is allemaal te doen, maar wat gaat er een zee van tijd in zitten.................

Goed, er kan weer gereden worden, en hopelijk gaat de KMC e-11 ketting wat langer mee.

Tot zover,

Groeten, Adri.



donderdag 13 juni 2019

Quattrovelo, 2 jaar.

Weer een jaar verder......

Ondertussen weer een jaar verder, Quattrovelo 42 werd op 12 juni 2017 in Dronten aan mij overgedragen, en is nu 2 jaar bij mij in gebruik, voornamelijk voor woon-werk verkeer. 

Hoe dat bevalt? 
Wel, dat kan eigenlijk kort samengevat worden, er zijn goede punten en er zijn mindere punten aangaande de QV. 
Eigenlijk heb ik alles al gezegd in mijn uitgebreide post na 1 jaar QV, daar sta ik nog steeds achter.

Voor wie dat verslag nog eens wil lezen: klik hier

De eerste helft van het 2 de jaar verliep normaal, zoveel mogelijk woon-werk verkeer met de fiets.
De tweede helft was anders, mijn gezondheid liet het even afweten, door de hartritmestoornissen werd er plots veel minder gefietst en bleven er vele kilometers liggen. 

De teller staat na die 2 jaar op  24081 km, wat neer komt op circa 1000 km/maand. Toch nog redelijk wat, ondanks de wat onvrijwillige stop de laatste tijd.

Kilometerstand na 2 jaar.
 Helaas weer pech op woensdag 12 juni, de ketting brak voor de 3 de keer dit jaar. Net op weg naar huis, dus weer omgedraaid, terug naar het werk, omkleden en met zoon Teun mee naar huis rijden.
Vandaag de fiets met auto en aanhanger opgehaald, en besloten om een nieuwe ketting te leggen.
Ik ga nu over op e-11 ketting van KMC, ketting voor elektrische fietsen, misschien zijn die wat sterker.
Maar uiteraard moet dan ook de cassette gewisseld worden, dus moest de achterbrug eruit.
Heb ik meer gedaan, dus na 1½ uur staat de achterbrug in de bankschroef en kan ik de cassette wisselen.


Achterbrug in de bankschroef.

De linker as wil niet echt lekker schuiven, maar komt tenslotte toch los. De cassette valt eruit, en het lager en de freewheels vallen uit de body. Terug in elkaar zetten, nieuwe tandwielen erop en dan de assen weer voorzichtig op de plaats schuiven.
En dan wil het freewheel plots niet meer........... Soms pakt het, soms ratelt het ding naar beide zijden, en dat doen ze dan ook nog allebei.........Het ziet er naar uit dat er een nieuwe freewheelbody moet komen.................

Even horen wat de velo-dokters er van vinden, wordt vervolgd...............


Tot zover,

Groeten, Adri.