zaterdag 25 november 2017

Nog wat sleutelen..........

Stilte op de blog......

Hoezo? Niets te schrijven? Ach er is altijd wel wat om neer te schrijven, maar ik had er gewoon even geen zin in.........
Nu heb ik weer wat inspiratie, dus een berichtje.

Fietsen doe ik nog gewoon, als het kan 5x in de week op en neer naar het werk. Afgelopen week was even een missertje, maandag nog wel gefietst, maar dinsdag strande mijn poging aan de slagboom bij Deildo, die weer maar eens ruim een uur later dan gepland open ging. Omdat ik geen zin had om 3 kwartier te staan wachten in temperaturen rond het nulpunt draaide ik meteen om en reed huiswaarts. Die dag bleef het bij die 24 km, en de rest van de week was het sneeuw, sneeuwblubber op de wegen en stormachtige wind met heel veel neerslag. Een week van slechts 97 fietskilometers in plaats van 365............

Sleutelwerk.

Met het op de weg komen van meer Quattrovelo's, komen er ook meer ervaringen en kleine gebreken tevoorschijn, normaal voor een nieuw model.
Velomobiel.nl volgt dat goed op, en komt met verbeteringen en aanpassingen, die dan bovendien ook nog onder garantie vervangen worden. Of thuisgestuurd worden, zoals in mijn geval.
Zo had ik al een poosje wat onderdelen liggen die gewisseld moesten worden, vandaag kwam het er dan eens van, sleuteldagje.

Wat stond er op het programma?

- Het vervangen van een paar van de slangenklemmen op de achteras voor een paar zwaardere exemplaren, om zo zijdelingse speling op de assen te voorkomen. Heb ik slechts één keertje gehad, en na aandraaien van de klemmen niet meer, maar de nieuwere fietsen worden ook uitgevoerd met zwaardere klemmen nu, dus doe ik ook mee..........
- Vervangen van de oliedempers, de oude zijn al een tijdje leeggelopen, en dempen niet meer. Leverde de laatste weken een wat minder comfortabele fiets op, maar het was goed mogelijk om er mee te rijden. De nieuwste modellen had ik begin november al gekregen.........
- Monteren van het contragewicht om "ghost shifting" te voorkomen, dit word ondertussen ook op de nieuwe fietsen gemonteerd, schijnt goed te werken volgens de mensen die er al meer rondrijden.
-Monteren van een langere derailleurhanger en nieuw derailleurwieltje, Allert stuurde ze me toe omdat er mensen problemen met schakelen hadden gehad. Ik niet, maar monteer ze toch maar, baat het niet, dan schaadt het niet...............

Omdat de "machinekamer" van de QV nou niet een overvloed aan arbeidsruimte te bieden heeft besluit ik de achteras er maar uit te halen, dat werkt misschien makkelijker........

Ik volg de instructies op de site van Velomobiel.nl en alles gaat vlekkeloos eruit.

Achterwielen moeten er af.

Klaar om eruit te pakken.

In de bankschroef.

Als ik de derailleurkabel los haal zie ik dat die aan het rafelen is, ook maar een nieuwe inzetten straks.

Na bijna 7800 km, duidelijke rafels.

 Van de 4 aanwezige slangenklemmen op de achteras vervang ik er 2 door de zwaardere uitvoering, de andere 2 blijven zitten, daar is geen plaats genoeg voor de zware versie.

Beetje verschil moet er zijn.........

Daarna de derailleur los maken, en de andere hanger monteren, daarna de derailleur weer monteren en het wieltje vervangen voor het nieuwe, gek genoeg lijken beide wieltjes identiek voor mij..........
Nou ja, het zit erin, dus ga ik verder met het monteren van het contragewicht.

Een fractie langere hanger............

De achterplaat van het contragewicht op z'n plaats in het paralellogram.
Dan kan het hele spul er weer in, gaat ook allemaal gesmeerd, tot ik de nieuwe derailleurkabel monteer..........Eerst wat moeite om het juiste circuit te lokaliseren, en de  buitenkabel goed op de plaats te krijgen in de bovenkant van de derailleur, en dan ontdek ik dat het onmogelijk is om de 5 mm inbusbout aan te draaien. Het pas gemonteerde contragewicht zit zodanig in de weg dat de inbussleutel er wel in gaat, maar geen millimeter te bewegen is.
Het enige wat er op zit is om het contragewicht weer te demonteren en eerst de kabel vast te draaien.
Daarna schakelt het weer als vanouds en ik monteer het contragewicht weer aan de derailleur. Gaat makkelijk bij de 11 speed, op 5 minuten klaar!
Contragewicht gemonteerd.
Het lijkt me trouwens een goed idee om dat piepkleine luikje in de bodemplaat onder de "machinekamer" een heel stuk groter te maken, dan kan je in ieder geval makkelijker werken en je hebt er beter zicht op, volgens mij zouden meer zelfsleutelaars dat op prijs stellen............

Ook de nieuwe dempers monteer ik op hun plaats, en als laatste worden de remklauwen weer op hun plaats gezet en gelijk goed afgesteld.


Oud en nieuw bij elkaar.

Daarna een piepklein proefritje, en alles werkt weer prima, klaar voor een nieuwe werkweek!

Kleine aanvulling.


Naar aanleiding van een opmerking van Quezzzt, die zich afvroeg hoe die achterassen onafhankelijk van elkaar konden draaien met verschillend toerental, verwees ik hem naar de site van Velomobiel.nl, waar onder het hoofdstukje Onderhoud bij de Quattrovelo precies beschreven wordt hoe te werk te gaan bij het demonteren van de achterbrug. Met duidelijke foto's erbij.Klik hier
Daarnaast gaf ik een link naar de site van Trykit, die het dubbele freewheel leveren dat in de cassettebody gemonteerd is.Klik hier
Na dat gelezen te hebben kwam er weer een opmerking van Quezzzt:

" Ik leid daaruit af dat ze alleen voortwaarts draaiend ( rijdend ) tov elkaar een ander toerental kunnen hebben.

Dat is van geen belang omdat je toch niet achteruit rijdt in een velomobiel.

Mooie constructie....puik stukje techniek."


Klopt, ben ik het mee eens, het is een mooi stukje techniek. Maar over dat achteruit draaien was ik niet zeker, dus omdat er toch een Quattrovelo in het hok achter het huis staat was een kleine test vlug gedaan. Hieronder staat het bewijs, eerst draai ik de assen onafhankelijk vooruit, daarna achterwaarts.
Nou ja, kijk zelf maar..........



Overigens rijdt ik weer al sinds de laatste dagen van oktober met spijkerbanden, de temperaturen lagen net iets te laag..............Deze keer een advies van een volger opgevolgt, eens zien hoe dat de levensduur van de binnenbanden kan verlengen..........
Casper J. gaf me al een paar jaar geleden het advies eens Anti-Platt in de spikes te leggen, om zodoende te voorkomen dat de binnenbanden lek geprikt werden door de naar binnen dringende spikes, zoals de laatste jaren gebeurde.

Winterslofjes...........

Met inlegzooltjes.................

Eens zien hoe dat gaat werken........................

Tot zover,

Groeten, Adri.

dinsdag 10 oktober 2017

Eerste sleutelwerk.

Weekendritje.

Omdat er redelijk weer gemeld was voor het weekend gingen we zomaar voor één nachtje weg, even er uit.
Een korte trip natuurlijk, maar het gaat om het gevoel nietwaar?
Op zaterdagmorgen de camper ingeladen, vaste routine ondertussen, en naar Voss gereden. Daar even winkelen, en dan verder richting Vik.
Maar op de Vikafjell aangekomen begon het te sneeuwen bovenop, en ondanks dat de winterbanden al gemonteerd waren op de camper, wilde Ina niet doorrijden.
Dan maar omdraaien, en koers zetten naar Gudvangen, onderweg naar beneden stoppen we even langs de weg, om een korte wandeling te maken buitenom langs een van de vrij nieuwe tunnels.
Mooi om te zien hoe de natuur op enkele jaren al begint om de verder voor verkeer afgesloten weg weer terug over te nemen!

Zomaar wat zwammetjes op een omgevallen berk.▲▼


Het asfalt is nog zichtbaar, maar de natuur rukt op......

Bij Gudvangen aangekomen wandelen we daar ook wat rond, eten wat in het open bezoekerscentrum, kijken even in het winkeltje en nemen wat foto's.

Watervallen genoeg boven Gudvangen.▲▼
Zeesterren in het fjord.

Uitzicht vanaf Gudvangen op het Nærøyfjord.
Rond de klok van vier hebben we het wel gezien, en rijden de weg terug richting Voss, om te stoppen op een parking bij Oppheim, waar we blijven staan voor de avond/nacht. Lekker rustig, wat lezen en ontspannen. Wel gaat het kacheltje aan in de camper, het koelt behoorlijk af buiten. Als we op zondagmorgen wakker worden is het -2ºC...........

Frisjes..............▲▼


Na het ontbijt even wandelen en een frisse neus halen, en dan gaan we op het gemak richting huis.
Op de wandeling zien we de damp van het meer opstijgen, en er staan wat gestileerde rendieren op het weiland naast Vossastølen hotel.

Echt gewei, nep rendier......
We rijden niet rechtstreeks naar huis, maar maken een omweg over het Ulvikfjell, en wandelen nog even in Ulvik, waar we ook nog even in de zon zitten.

Eerste sneeuw weer al gevallen boven de 700 meter......

Genieten van de zon..........


Daarna huiswaarts en de camper na schoonmaken weer in de garage geplaatst.

Eerste sleutelwerk.

Onverwacht moest er gesleuteld worden aan BOB op maandagavond, ik voelde wat op de laatste kilometers vanaf Lofthus. Het bleek dat er een spaaknippel gebroken was rechtsvoor, wat een zij- en hoogteslag in het wiel opleverde.
Geen ramp, maar voor de zekerheid maar het wiel er even uitgenomen en in de richtbok gezet.
De nippel vervangen, de spaak was wat verbogen, maar nog bruikbaar.
Ben je toch weer even braaf mee.........., maar altijd leuk dat het wiel weer mooi recht loopt naderhand.

Voorpootje losmaken............

De boosdoener..........
Tja, het is nog lang goed gegaan als je ziet hoe Deildo er bij ligt. Nou ja, het is weer in orde en op dinsdag kan ik  weer gewoon met BOB naar het werk, dat blijft toch nog steeds leuker dan met de auto........

Tot zover,

Groeten, Adri.

zondag 1 oktober 2017

De eerste 5000..........

Eerste 5000 km afgelegd.

Afgelopen maandag 25 september werd de afstand van 5000 km met Quattrovelo 42 bereikt, en bij die afstand wilde ik een korte evaluatie geven van de ervaringen met de fiets tot nu toe.


Eerst maar wat getallen, misschien niet voor iedereen interessant, maar voor mezelf wel leuk om te weten, het gewicht van de fiets.

Gewogen op de ouderwetse manier, Adri op de weegschaal zonder QV, dan Adri op de weegschaal met QV in de handen. Daarna nog alle losse "noodzakelijke" spullen die in de fiets liggen apart gewogen.

De uitkomst:  -Adri zonder QV= 72 kg;
                      -Adri met QV= 117 kg;
                      - Losse spullen= 8 kg.
Dat geeft een leeg gewicht van 117 - 72 - 8 = 37 kg voor QV 42, en een rijklaar gewicht van 37 + 8 = 45 kg.

Ik rijdt dus rond met een fiets die 45 kg weegt, wat wel overeen komt met de Strada rijklaar ongeveer.
Lijkt misschien veel, maar ik heb natuurlijk wel een "zwaar" exemplaar, met Schlumpf Mountain Drive, schijfremmen achter en een "lange kap".

Schlumpf Mountain Drive.

Avid BB7 schijfremmen op de achteras.
Daarnaast is er een lichtmast gemonteerd, en daarvoor zijn ook een paar extra lappen carbon in de staart gelijmd.



Ook het door de rammelende bidon veroorzaakte gaatje is weer opgelapt met een paar lagen carbonweefsel.
En echt merken doe ik het niet, dat begon bij de Strada ook pas op te vallen in de klimmetjes toen die boven de 50 kg uitkwam............

Aanpassingen.

Dan bedoel ik aanpassingen achteraf, die er door mezelf in- of aangemaakt zijn.
Dat begon al met het maken van een bidonhouder, een standaardbidonhouder bleek niet te passen op de gebogen wielkast. Daarom verzon ik dit:





Wat een tijdje goed beviel, maar toch veranderd moest worden, want door het gerammel van de bidon op de slechte wegen ontstond een gaatje in de body:




Dat werd gerepareerd met een paar lapjes carbon:


En vervolgens werd de bidon oplossing van QV 36 (Rode Pionier) overgenomen:



Zo helpen we elkaar weer! De eerste opzet met antislipmatjes verdween daarna ook, en de oplossing van VeloTejo kwam ook in mijn fiets, hoewel niet met dat mooie verpakkingsschuim dat Theo gebruikte, maar een oud matras was voldoende voor mij:

Rechts naast me, bidon, toegangspasje fabriek en "brillenlapje".

Links plaats voor de camera, telefoon en extra batterij.
En natuurlijk moest ook de knippermast weer op de plaats komen toen het langzaam aan weer donkerder werd 's morgens. Ook op verzoek van andere mensen, totaal 6 personen hadden al gevraagd/opgemerkt dat de mast die ze op de Strada gewoon waren nog niet op de nieuwe fiets zat.
Zelfs een dame die tegen Ina opmerkte: " Dat knipperlichtje komt er toch wel terug op? Dat heeft hem al verschillende keren het leven gered!" In hoeverre dat waar is? Geen idee, maar het geeft wel aan dat die knippermast werkt in mijn geval, met al die bochten en muurtjes in mijn terrein waar de fiets grotendeels achter verdwijnt.
De mast kwam er terug op dus, met molentje, maar dat molentje gaat eraf, het was een leuk idee, maar heeft volgens mij geen effect, dus dan hoeft het verder ook geen remmende werking meer te hebben. Het scheelt niet merkbaar in gemiddelde snelheid, maar haalt de absolute topsnelheid wel een paar km/u omlaag.

De knippermast aansluiting buiten.
En binnen, met batterij en knipperautomaat.
De schuimkap vond een mooie plaats in de muts, dat is ook een overgenomen idee (Denez B. QV 9) en blijft daar goed hangen zonder extra bevestiging:


Het rijden.

Wegligging.

Het rijden met de QV bevalt prima, de fiets ligt goed op de weg en gaat als een go-kart door de bochten. Een Strada ligt ook prima op de weg, maar je merkt toch verschil.
De QV heeft een zeer stijf voorframe, waar bij de Strada je duidelijk zijdelingse torsie zag in de zwaarste beklimmingen, is er bij de QV geen beweging waar te nemen.
De acceleratiesnelheid is ongeveer hetzelfde als de Strada, dat zal het gewicht zijn, wel bereik ik een hogere snelheid bij uitrijden van het dorp, dat zal door de betere aerodynamica komen.

Grenzen heeft de QV ook, zelfs in de bochten...........Nee, ik ben niet op de kant gegaan, gelukkig niet! Waar een driewieler zou kantelen doet een vierwieler dat niet, maar daar treed een andere reactie op bij de QV. Bij nat wegdek en een snelle bocht (+50 km/u) heb ik twee keer uitbreken van de achterkant gehad, wat snel weer op te vangen was, maar je schrikt er wel even van de eerste keer.
(Klassieke overstuur reactie goed op te vangen door tegensturen en "gas" eraf............)
Een ervaring die meerdere QV rijders ondertussen ervaren hebben. Tot en met totaal andersom staan! Bij droog wegdek geeft de fiets te hoge bochtsnelheid ook aan, dan treed een soort dribbeleffect aan het voorwiel op, en weet je dat het net iets te hard gaat.........Iets minder enthousiast de bocht induiken voorkomt dat soort dingen. Zeker iets om rekening mee te houden als het winterseizoen beginnen gaat, het omleggen van spijkerbanden wil niet zeggen dat je ongelimiteerd je gang kan gaan.........

Klimmen.

Gaat ook prima, doorslippen van de achterwielen is nog niet voorgekomen, ook niet op hellingen met fijn grind, dat gebeurde bij de Strada soms wel. Klimsnelheid is op de steilste gedeelten (13%) hetzelfde als met de Strada, op de stukken "vals plat", zeg maar gedeelten met zo'n 2% stijging gaat het net wat sneller.

Apart vermeld moet wel worden dat ik nu niet meer met Q-rings kan rijden, dat gaat niet samen met een Mountain Drive. Die ovale kettingbladen zorgen er voor dat je wat soepeler rondtrapt, makkelijker over het "dode" punt heen gaat en daardoor een wat hogere cadans krijgt. Waardoor je ook weer een tandje bij kan schakelen, en zodoende iets sneller kan klimmen.
Als er dus op de QV een ovalen blad gemonteerd zou zijn, was sneller klimmen daar ook mogelijk.
Niet meer met ovalen rijden was even wennen, maar gaat nu ook weer prima.

Afdalen.

Afdalen gaat iets sneller, maar niet heel veel. Het Strada record staat nog voorlopig, en daar kan ik goed mee leven, er gaat zeker geen nieuw record  nagejaagd worden.
Wel merk ik een duidelijk verschil in de uitlooplengte, er kan veel langer een hogere snelheid aangehouden worden na de afdaling. Ook hier zal de wat betere aerodynamica meespelen, en ook het iets veranderde verzet debet aan zijn. Op de Strada (26") was 53x11 het grootste verzet, en werd dus per trapasomwenteling ongeveer 10 meter afgelegd, bij de QV (20") is 75x11 het grootste verzet en dat geeft ongeveer 10,88 meter per omwenteling.
Dat merk ik goed, nu kan ik al bij 80 km/u gaan meetrappen, en zodoende de snelheid wat langer hoog houden. Bij de Strada was meetrappen pas mogelijk vanaf 70 km/u, anders ging ik over m'n toeren...........;-))

Schakelen.

Over de onvolprezen Schlumpf Mountain Drive heb ik al eerder geschreven, die bevalt uitstekend! Kunnen schakelen naar een lage gearing in stilstand heeft enkel maar voordelen, en het spul is makkelijk en licht te bedienen en daarnaast ook nog zo goed als onderhoudsvrij. Wat wil je nog meer?
 Ook de verandering van Grip-Shift naar triggerschakeling is een goede wissel geweest, het schakelt ook licht en makkelijk, en het stuurtje ligt veel prettiger in de hand in deze opzet.
Irriterend is het zogenaamde "Ghost shifting", het vanzelf in een andere versnelling springen op slecht wegdek. Maar daar komt zeer binnenkort een oplossing voor, Allert werkt daar hard aan.



Remmen.

Voor heb ik de bekende 90mm SA trommels, bewezen goed, nagenoeg onderhoudsvrij, hoef ik verder niet veel over te zeggen.
Achter nam ik de optionele schijfremmen, Avid BB7, en die zijn in mijn terrein duidelijk een aanwinst! In de zomerdrukte zijn ze al een paar keer goed van pas gekomen toen ik op hoge snelheid (+60 km/u) een bocht door kwam zeilen en er vrij kort voor me een file ontstaan was..............
De problemen met aanlopende schijven heb ik niet meer, een half uur zitten pielen om ze een mm te verzetten loste dat op. De afstelling  is nu zodanig dat ze blokkeren als je de hendel bijna geheel tegen het stuur drukt, en dat werkt in de praktijk het beste, want je wil ze eigenlijk niet laten blokkeren. Nu remmen ze maximaal bij, en dat is precies de bedoeling als ik ze gebruik. De meeste vertraging moet natuurlijk op de voorwielen zijn, en dat beetje extra kan nu prima bijgedoseerd worden achter.
Vervangen door TRP Spyre klauwen zoals al enkelen gedaan hebben zie ik nog geen noodzaak toe, zoals ze nu werken kan ik er prima mee leven.


Bagage en "lange kap".

Bagage, kan ik kort over zijn, ik heb meer dan genoeg plaats, en zal waarschijnlijk nooit alle beschikbare ruimte gebruiken! Maar lekker is het wel, je hoeft eigenlijk niet te piekeren of het mee kan, het gaat meestal prima!
De kap, dat was even gokken, maar na advies van Allert heb ik toch de kap optie er bij genomen. In de winters rijdt ik zowat 3 tot 4 maanden "overdekt", dus een kap wilde ik wel hebben. Het enige waar ik over twijfelde was het "open" rijden in de zomer, of bij droog weer. Zou dat wel hetzelfde gevoel geven?
Nou, dat valt niks tegen, in tegendeel zelfs, het bevalt me ook met mooi weer zeer goed om met m'n hoofd uit de zon te zitten, en toch een frisse wind op de borst te hebben. Een apart vizier zoals op de Strada is niet meer nodig, het vaste vizier houdt de wind uit m'n ogen, en als het klimmen is gaat het ding open.
Beslaan valt goed mee, enkel bij echt vochtig weer is er geen kruid tegen gewassen, dan moet het vizier ook verder open. Maar dan beslaan ook m'n spiegels en zelfs m'n bril.......



Die bagagebak krijg je niet vlug vol!

Verlichting.

De verlichting is ook zeer goed, nu het 's morgens om 05:00 u donker is als ik vertrek moet ik met de verlichting aan rijden.
Het kunnen schakelen tussen "halve" en "volle" kracht is een prima iets, dat functioneert in mijn geval bijna zoals dimlicht en grootlicht in de auto.
Tegenliggers reageren er goed op, en het verlichtte deel van de weg is prima overzichtelijk. Ook de hoogte instelling is een prima hulpmiddel onderweg.
Voorlopig heb ik ook nog geen behoefte aan extra lampen op de fiets, dat was bij de Strada wel anders, daar kon je niet zonder de Chinese lichtkanonnen van huis in het donker.............

Pech, schade en garantiegevallen.

Pechgevallen, één lekke band tot nu toe, bij 4488 km linksvoor. De reserveband (Schwalbe HPV Tryker 40-406) gemonteerd, en thuis de Shredda weer omgelegd na plakken van de biba en controle van de buba op scherpe voorwerpen en dergelijke. Niets gevonden in de band, en de antilekbagger die ze bij Velomobiel.nl tegenwoordig in de banden kiepen had niet afdoende gewerkt. Het zat er wel in, het kwam vlot uit het ventiel bij leeglaten............Het zit er nog steeds in, hoop doet leven, en niet geschoten is altijd mis..........


Gebruikte (lekke) band boven, nieuwe Shredda onder. Profiel ziet er nog goed bruikbaar uit na bijna 4500 km.

 Drie keer is de ketting van het kleinste (11) tandwiel achter naast de cassette gevallen en zat klem in de spleet tussen cassette en lagerhuis. Viel er met wat brute kracht weer uit te halen, de oplossing was de kabelspanning op de schakelkabel iets verhogen, daarna geen problemen meer gehad.
Ook één keer wat  laterale speling op de linkerachteras gehad, was ook zo weer opgelost door de slangklemmen te lossen, speling op te heffen en de slangklemmen weer aan te draaien.

Schadegevallen, los van het gaatje door de bidon zitten er al wat krassen op de onderkant, het stuk onverhard bij Deildo dat ik dagelijks twee keer door moet ploeteren is daar schuldig aan. Wie de video bekijkt snapt dat wel...........Deildo

Garantiegevallen, de kettingspanner werd vervangen door een rvs exemplaar, de originele alu modellen sleten te vlug. Ook kreeg ik een nieuw derailleurwieltje en ophanghaak toegestuurd, die zijn nog niet vervangen, de problemen die anderen daarmee hadden  heb ik nog niet.
Wel kreeg ik ook een nieuwe gasveer die de kap omhoog houdt bij opening, de eerste deed het plots niet meer. Lek, denk ik, je kan de zuigerstang gewoon heen en weer schuiven zonder weerstand, dat was bij de nieuwe wel anders!

Oordeel tot nu toe.

Een topfiets met zo goed als geen "kinderziektes"!
Laten we niet vergeten dat dit een heel nieuw model is, en dat ik bij de eerste 50 eigenaren ben.
Veel zaken worden pas aantoonbaar in de dagelijkse praktijk, bij gebruik door verschillende individuen met allemaal andere gewoonten, routes, en ga zo maar door. In  dat licht gezien is er gewoon een topprodukt afgeleverd door Velomobiel.nl, want er zijn nauwelijks problemen. En die dingen die aan het licht komen worden gelijk opgelost of aangepakt, de after-sales service van Velomobiel.nl is werkelijk super!
En wat denken buitenstaanders van de fiets? Nou dat is snel gezegd, de mensen die er iets over gezegd hebben vinden het allemaal een mooiere fiets dan de vorige die ik had. En daar kan ik het enkel maar mee eens zijn............

Hoe lang?

Is een Chinees? ;-))
Nee, natuurlijk niet, hoe lang denk ik deze fiets te gaan gebruiken? Weer 5 jaar zoals de Strada?

Ben ik nog niet helemaal uit, maar 5 jaar gaat het wel niet worden denk ik. De Strada had natuurlijk een zwaar laatste jaar, met dat rotstuk over Deildo, de QV gaat dat al in z'n eerste jaar voor de kiezen krijgen. Het laatste jaar was er voor de Strada eigenlijk te veel aan, dus voorlopig zet ik voorzichtig in op 4 jaar gebruik van de QV, voor het beestje terug gaat naar Nederland.

Tot zover,

Groeten, Adri.

donderdag 28 september 2017

Vijf jaar velomobiel.

Al weer vijf jaar.....

Vandaag 5 jaar geleden, op 28 september 2012 stopte er een camper met Noors kenteken voor de werkplaats van Velomobiel.nl in Dronten.
Een paar uur later vertrok die camper, in zuidelijke richting, met een extra passagier, en wel op het dak! Een rode Strada stond op het dak vastgesnoerd en reed mee naar Zeeuws-Vlaanderen, om daar een weekje te verblijven en de eerste kilometers te maken.
Na dat weekje werd de Strada weer op de camper geplaatst en ging mee naar Noorwegen, om daar als woon-werkvoertuig dienst te gaan doen.
De eigenaar van de Strada besloot een blog te gaan bijhouden, en noemde dat blog:

De Bobslee-Strada 119



De rest is bij de meeste van mijn volgers bekend neem ik aan.

Ophalen BOB.

De aankoop van m'n eerste velomobiel veranderde nogal wat in m'n fietsleven, voor het eerst was het goed te doen om ook met regenweer te rijden, je werd tenminste niet zo nat als op een racefiets!


Al gauw werd het bijna standaard om met de fiets naar het werk te rijden, liever dan met de auto. Uitzondering daarop waren de nachtdiensten, dat viel me te zwaar, slecht slapen, en dan ook nog 73 km woon-werkverkeer erbij per dag.........
Liet ik op vrije dagen de racefiets in de garage als de wegen nat lagen, dan was dat nu geen probleem, de Strada, die meestal met BOB werd aangeduid, werd ingezet en ik kon toch wat kilometers maken.

Zoals vele velomobielbezitters zullen herkennen ging het aantal fietskilometers gestaag omhoog, er werd meer dan ooit tevoren gefietst.
Door de locatie was er de noodzaak om onderhoud zelf te doen, "even" naar Dronten is wat bezwaarlijk vanuit Noorwegen, dat vraagt om wat planning vooraf.......
Wel, al doende leert men, en ik heb veel bijgeleerd aangaande fietsonderhoud aan velomobielen, en reparatie van kraakjes en scheuren in glasvezel.
Wat speciaal in Noorwegen zijn de winters, regelmatig sneeuw, wat het fietsen wat lastig maakt omdat rijden door verse sneeuw niet echt prettig is, en de noodzaak om met spijkerbanden te rijden vanwege de lage temperaturen. Rijden iets minder licht dan zomerbandjes, om het mild uit te drukken......

Eerste winter.

Goed het meeste zal al bekend zijn, dus is het niet nodig om alle oude koeien nog eens uit de sloot te trekken.
Die vijf jaar zijn vlug voorbij gegaan, en had ik voor geen goud willen missen! Het bloggen zorgt voor leuke contacten met andere enthousiasten, en je krijgt regelmatig goede tips om zaken op te lossen of te verbeteren.

Wat me wel al die tijd is blijven verbazen is het gedrag van de andere weggebruikers, en de vele vragen die een dergelijk voertuig blijkbaar oproept.

Ach, jullie kennen die standaard vragen natuurlijk al lang:

-Wat is dat voor een ding?
  -Een fiets! -Huh? Ik weet wat een fiets is, en dit is duidelijk geen fiets!

-Zit daar een motor in?
  -Daar spreekt U mee! Huh? Ga je me vertellen dat je dat geval zelf aandrijft? Met die snelheid????
    (Ja, dat zeg ik............)

-Wat kost zoiets?
  -Noem een bedrag in € of Noorse kronen......  -Huh? Daar kun je een auto voor kopen! ( Waarom? Ik heb een goede auto thuis, waarom zou ik er nog een willen? Ik wil een fiets!)

-Hoe hard gaat ie?
  -Op het ogenblik staat ie stil, dus 0 km/h........ -Huh? Je snapt toch wel wat ik bedoel? (Ja, maar ik wil er geen antwoord op geven..........)

-Is dat ding niet levensgevaarlijk?
  -Valt wel mee, thuis en op het werk staat ie aan de ketting, en als ik 'm genoeg te eten geef valt hij niemand aan..........  -Huh? Maar dat bedoelde ik helemaal niet! Ik bedoelde............(de bekende (stomme) opmerkingen.....)

-Moet daar geen vlaggetje op?
  -Is wettelijk niet verplicht ............. -Huh? Maar dan ben je toch beter zichtbaar? Je ziet dat ding helemaal niet op de weg! ( Oh nee? Mijn echtgenote hoort van collega's altijd precies waar ik me bevond en in wat voor toestand ("Hij was gecrasht! Dat ding lag op z'n kant langs de weg!") Ketting was eraf en werd terug omgelegd..........)

En dan zijn er nog andere vragen, die ik soms al helemaal niet kan plaatsen, zoals:

-Ben je gehandicapt?
  - Vanmorgen bij het opstaan nog niet meneer!  -Huh? Maar je zit in zo'n speciaal autootje.......( Is een speciale fiets meneer, en als ik even eruit kom en er weer in ga, zult U zien dat iemand die een lichamelijke handicap heeft daar waarschijnlijk problemen mee zou hebben.......)

-Dat is toch wel ver fietsen naar je werk?
  -Nee hoor, precies net zover als met de auto!  -Huh? Maar je snapt toch wel wat ik bedoel? ( Nee, eigenlijk niet.........)

-Hoe lang doe je erover om op je werk te komen?
  -Dat is elke dag verschillend........ -Huh? Maar je hebt toch wel een gemiddelde tijd? ( Nee, eigenlijk niet, hoewel het vaak rond de 80 minuten ligt. Maar er zijn uitschieters van 64 minuten, en van 116 minuten...........)

Of  de vragen die Ina krijgt:

-Hoe doet die man van jouw dat, zoveel fietsen, hoe houdt ie het vol?
  - Heel simpel, hij is met mij getrouwd!  - Huh?-----Dan barst de persoon in lachen uit.....

-Wat geef je die man voor speciaals te eten?
  -Niets bijzonders, hij eet gewoon brood, warm eten en zo.......... -Huh? Maar daar kan je toch niet al die kilometers op maken? ( Hij wel dus........)

En jullie kennen vast nog veel meer opmerkingen, dit zijn er maar wat die me zo te binnen schieten..........

Ik begrijp helemaal niet waarom iemand zou willen weten hoe lang ik over m'n woon-werk ritten doe, wat heeft iemand aan dat soort informatie?
En hoe is het mogelijk dat mensen denken dat je speciaal voedsel nodig hebt om  73 km per dag af te leggen met een fiets? Natuurlijk, m'n verbranding is wat hoger dan bij auto rijden, dan eet je toch een paar boterhammen meer? Geen enkel probleem, in die vijf jaar is m'n gewicht van 78 kg naar 72 kg gegaan, en daar ligt het nu stabiel.


Ook verbazend vind ik nog steeds elke zomer de werkelijk vele foto's en filmclips die genomen worden vanuit passerende voertuigen, als ik voor elke foto € 1,-- had gekregen had ik minder moeten sparen om een nieuwe fiets te kopen........................;-))

En ondanks de soms ronduit hufterige inhaalmanoeuvres die ik meemaak onderweg, overweegt het positieve gevoel, veel mensen zien me nu elke weekdag voorbij komen, en steken even een hand op, ook een toenemend aantal automobilisten geeft een duimpje op als ze me tegenkomen.

Dus wat mij betreft, op naar de volgende vijf jaar!

Tot zover,

Groeten, Adri.


zaterdag 23 september 2017

Podbike prototype.

1. Nederlands.
2.Norsk.
3.English.


1.

Podbike prototype.


Op zaterdag 16 september hadden we een afspraak met de bedenker en bouwer van Podbike, Per Hassel Sørensen.
We kregen de mogelijkheid om het eerste rijdende prototype van Podbike te testen, omdat we niet naar het Creator Festival in Stavanger konden komen, waar de eerste exclusieve testrit voor pre-kopers werd geregeld.


De reden dat ik interesse had in Podbike was dat het een velomobiel gelijkende fiets was, met 4 wielen en elektrische hulp.
 Als velomobiel gebruiker, weet ik dat het mogelijk is om zo'n fiets het hele jaar te gebruiken zonder dat je nat en koud wordt door slecht weer.

Ina, mijn vrouw, heeft problemen met haar knieën en gebruikt al meer dan 10 jaar een elektrisch geassisteerde fiets. Ze zou wel vaker willen fietsen, maar slecht weer houdt haar dikwijls thuis. Met een Podbike is haar probleem opgelost, zelfs ik zou de fiets voor mezelf in de winter kunnen gebruiken, bijvoorbeeld als ik door de energie vretende koude en hellingen moe ben van het  fietsen met de gewone velomobiel.

 Podbike prototype.


Aluminium bodemplaat met 4 wielen, schijfremmen en vering/ demping op alle wielen en comfortabele stoel. Sturen met de voorwielen, aandrijving op de  achterwielen, elk wiel met eigen motor.
De pedalen zetten een riem in beweging die een generator aandrijft. Niets om met in aanraking te komen, alles is goed ingekapseld. Het volledige pedalsysteem
wordt gemakkelijk  verstelbaar, zodat meer mensen de fiets zonder problemen met de zitpositie kunnen gebruiken. Zitting wordt ook verstelbaar, gedeeltelijk in de lengte, gedeeltelijk in de hoogte.
Achter de stoel kan een kinderzitje
worden geregeld of er is voldoende ruimte voor boodschappentassen ..................
De door de pedalen opgewekte stroom wordt gevoed in een batterij die de motoren aandrijft. De motoren drijven de achterwielen aan met getande riemen.


 Proefrijden.


Ina begint met de testrit en rijdt achteruit de werkplaats uit. Achteruit rijden is erg makkelijk met Podbike, trap gewoon achteruit, dan beweegt de fiets naar achteren! Ze rijdt heen en weer over de parkeerplaats, en na een tijdje rijdt ze binnen en zegt, "Verkocht!" Ze is erg blij met de manier waarop de fiets op de weg ligt,  de goede controle en met de mogelijkheid van achteruitrijden. Dat de fiets heel gemakkelijk fietst is natuurlijk ook een voordeel......


Ina heeft het duidelijk naar haar zin!



Ina is ervan overtuigd dat dit haar toekomstige fiets is, maar natuurlijk zal ik ook het prototype proberen.Instappen is eenvoudig, de stoel zit goed, de fiets voelt stabiel en makkelijk. Ik zet mijn voeten op de pedalen en trap naar achteren om achteruit de garage uit te rijden, het voelt helemaal natuurlijk!

Als ondertussen redelijk ervaren velomobiel gebruiker probeer ik de stabiliteit van het prototype, en het is onmogelijk om een van de voorwielen op te heffen, dat wil zeggen dat de fiets erg stabiel is! Na een beetje rijden over de parkeerplaats, zegt Per, dat ik kan proberen remmen zonder de remgrepen aan te raken. "Rijd zo snel mogelijk en trap achteruit, dan merk je dat de fiets meteen remt ......"
Ik doe het en ben verbaasd dat dit op deze manier werkt! Het werkt inderdaad prima om op deze manier te vertragen!
Ik ben net zo overtuigd als Ina, en ben onder de indruk van het prototype.
 
 
 
Terwijl we daar zijn, krijg ik heel veel informatie van Per, hij loopt over van de  plannen en heeft een duidelijke toekomstvisie.
Het plan is om een fiets te maken die niemand een excuus kan geven om de fiets niet in plaats van een auto te gebruiken.

In ieder geval zijn wij ervan overtuigd dat deze fiets een toekomst verdient, zeker in de stad kan deze fiets een oplossing bieden voor parkeerproblemen, tolafgiften, fileleed enzovoort.

Voor meer informatie, bezoek de website: Podbike.com

Tot zover,

Groeten, Adri.
 
 

2.

Podbike prototype.

Lørdag 16.september hadde vi en avtale med grunneren og utvikleren av Podbike, Per Hassel Sørensen.
Vi fikk muligheten til å prøvekjøre prototypen til Podbike, siden vi ikke klarte til a komme til Creator Festival i Stavanger, hvor den første ekslusive prøvekjøring ble arrangert for forhåndskjøpere.

Grunnen at jeg fikk interessen i Podbike var at det var en velomobil liknende sykkel, med 4 hjul og elektrisk assistanse.
Som velomobil bruker selv, vet jeg at det er mulig til a bruke en sånn sykkel gjennom hele året, uten å bli vått og kald på grunn av dårlig vær.

Ina, kona mi, sliter med dårlig knærne, og har brukt elektrisk assistert sykkel i over 10 år. Hun vil gjerne sykle litt oftere, men dårlig vær holder henne ofte hjemme. Med en Podbike er problemet hennes løst, til og med at jeg kan bruke sykkelen selv og om vinteren for eksempel, hvis jeg blir sliten av sykling med uassistert velomobil.

 Podbike prototype.

Aluminium bunnplate med 4 hjul, skivebremser og fjæring/demping på alle hjullene og komfortabel sete. Styringen med framhjullene, framdrift med bakhjullene, som hver har sin motor.
Pedalene setter en reim i bevegelse som driver en generator. Ingenting til å komme bort i, alt er fint innkapslet. Hele pedalsystemet kommer til å bli lett justerbart, slik at flere kan bruke sykkelen uten problemer med sittestillingen. Sete blir også justerbart, delvis i lengden, delvis i høyden.
Bak sete kan det ordnes med barnesete, eller er det massevis plass til handleposer..................
Strømmen blir ført i en batteri som driver motorene. Motorene driver bakhjulene ved reimdrift.

Prøvekjøring.


Ina starter med prøvekjøring, og rygger ut av verksted. Rygging er veldig lett med Podbike, det er bare å trø bakover, da beveger sykkelen seg baklengs! Hun kjører  att og fram over parkeringsplassen, og etter en stund kjører hun inne og sier: "Solgt!" Hun er veldig fornøyd med måten sykkelen holder seg på veien, styring og ikke minst muligheten til a rygge. At sykkelen er veldig lett a sykle med hjelper selvfølgelig og......
 
Ina liker seg god i Podbike prototypen!

 
 
 Ina er overbevist at dette er den framtidige sykkelen til henne, men selvfølgelig vil jeg også prøvekjøre prototypen.
Lett a komme i sete, sykkelen føler stødig og lett. Jeg setter føttene på pedalene og trø baklengs for a rygge ut av garasjen, det føler helt naturlig!
Som litt mer erfaren velomobilbruker prøver jeg stabiliteten til prototypen, og det er umulig til a løfte en av framhjulene, det vil si at sykkelen er veldig stabilt! Etter litt att og fram kjøring over parkeringsplassen sier Per at jeg kan prøve a bremse uten a røre bremsene. Bare kjør så fort du klare og trø baklengs, da merker du at sykkelen bremser opp med det samme......
Jeg er overrasket på at dette fungerer på denne måte!  Det går helt fint å bremse på denne måten!
Jeg er fort like overbevist som Ina, og er imponert over hele prototypen. 



Mens vi er der fikk jeg veldig mye informasjon av Per, han sprudler over av planer, og har en klar visjon på fremtid.
Planen er å lage en sykkel som ingen kan finne en unskyldning på for ikke å bruke den isteden for en bil.

Vi er i alle fall begge to overbevist at denne sykkelen fortjener en framtid, sikkert i byen kan det bli en løsning for parkeringsproblemer, en slipper bomavgifter, bilkø og så videre.

For mer informasjon ser på nettsiden: Podbike.com

Med vennlig hilsen,

Adri.

3.

Podbike prototype.

Saturday 16th of September we had an agreement with the founder and developer of Podbike, Per Hassel Sørensen.
We were given the opportunity to test the prototype of Podbike since we were unable to come to the Creator Festival in Stavanger, where the first exclusive test drive was arranged for pre-buyers.


The reason I got  interested in Podbike was that it was a velomobil like bike, with 4 wheels and electrical assistance.
As  I am a velomobil user, I know that it is possible to use such a bike throughout the year without getting wet and cold due to bad weather.

Ina, my wife, has some knee problems and has been using an electric assisted bike for over 10 years. She likes to cycle a bit more often, but bad weather often keeps her home. With a Podbike, her problem is solved,  it will even  be so that I can use the bike myself  in the winter, for example, if I'm tired of cycling with unassisted velomobil due the energy taking cold and the climbs on my commute.



Podbike prototype.


Aluminum bottom plate with 4 wheels, disc brakes and suspension / damping on all wheels and comfortable seat. Steering with front wheels, propulsion with rear wheels, each with its own engine.
The pedals put a belt in motion that drives a generator. Nothing to get in touch with, everything is well covered. The entire pedal system will be easily adjustable so that more people can use the bike without a problem with the sitting position. Seat becomes adjustable too, partly in length, partly in height.
Back the main seat can a  child seat be arranged or there is plenty of room for shopping bags ..........
The power brought up with pedal move is fed into a battery that drives the engines. The motors drive the rear wheels by beltdrive.


Test run.



Ina starts with a test drive and reverses out of the workshop. Reversing is very easy with Podbike, just pedal backwards, then the bike moves backwards! She drives a while over the parking lot, and after a while she drives inside and says, "Sold!" She is very pleased with the way the bike stays on the road,  the controls and, not least, the possibility of a reversing. That the bike is very easy to ride  helps a lot to, of course! 

Ina is in a good mood in the Podbike prototype!


Ina is convinced that this is her future bike, but of course I will also try the prototype.
Easy to get in the seat, the bike feels steady and easy. I put my feet on the pedals and pedal backwards to a reverse out of the garage, it feels completely natural! 
As a more experienced velomobile user, I try the stability of the prototype, and it is impossible to lift one of the front wheels, that is, the bike is very stable! After a bit of driving across the parking lot, Per says I can try  braking without touching the brakes. Just drive as fast as you can and pedal backwards, then you notice that the bike will brake right away ......
I'm surprised that this works this way! It's ok to slow down this way!
I'm as convinced as Ina, and impressed with the prototype.




While we are there, I got very much information from Per, he is full with plans, and has a clear vision of the future.
The plan is to make a bike that nobody can find an excuse for not using it instead of a car.


In any case, we are both convinced that this bike deserves a future, certainly in the city, there can be a solution to parking problems, road fees, car queues and so on.


For more information, visit the website: Podbike.com


With best regards,


Adri.