zaterdag 13 oktober 2018

Voeten, het vervolg.

Nieuwe schoenen.

Dat was wel de uitkomst van mijn post Voeten.,  dat er nieuwe schoenen besteld waren, en wel van het merk Lake, model CX 237 Wide.
Die bestelde ik in Engeland, en liet ze in Nederland bezorgen, bij vrienden, omdat we toch een paar weken later daar langs kwamen op onze vakantie.
Die schoenen zijn nu al een tijdje in gebruik, en ik kan alleen maar zeggen dat ze erg goed bevallen! De eerste dagen nog  de "oude" schoenen meegenomen in de bagageruimte van BOB, maar dat bleek helemaal niet nodig. De schoenen zaten gelijk als gegoten, en ik heb geen centje pijn meer aan m'n voeten, ideaal dus!
Foto van de schoenen hieronder:

De Lake CX 237 Wide.

Met carbon zolen.........
 Niet mijn kleur eigenlijk, wit......maar ja, dat waren op dat moment de enige die ik te pakken kon krijgen in maat 45 Wide......dus dan dat maar........
Ze worden zo te zien vanzelf zwart, dus dat komt mettertijd helemaal in orde! ;-))
Het aansnoersysteem met de Boa's bevalt me ook uitstekend, je kan ze precies vast genoeg zetten zonder dat ze gaan knellen.
Wel zag ik dat er slijtplekken aan de buitenzijden van beide hielen komen, dus zullen de voetengaten  wat geruimd moeten worden blijkbaar..........

Nog een paar erbij......

Dezelfde? Nee, maar naast de zomerschoenen gebruik ik ook nog winterschoenen, en de schoenen die ik heb (North Wave Artic) bevallen goed, maar zijn MTB schoenen, dus passen niet op de nu in gebruik zijnde SPD-SL pedalen. Daar moest ook een alternatief voor komen, dat was duidelijk. De keuze was na het in gebruik nemen van de Lake schoenen niet moeilijk meer, er werden een paar Lake CX 145 Wide winterschoenen besteld, ook in maat 45. 
Zie hieronder:

De Lake CX 145 Wide winterschoenen.

Plaatjes al gemonteerd, schoenen nog niet in gebruik....(gelukkig!!)

Zo, nu kom ik de winter wel door denk ik.............

Tot zover,

Groeten, Adri.

donderdag 4 oktober 2018

Pang!

Een ongehoorde klap.......

Dat was het, want toen ik na het douchen en eten terug bij de nog buiten staande Quattrovelo kwam en de dagelijkse controles uit ging voeren alvorens de fiets in z'n hok te parkeren, bleek de linkerachterband leeg te zijn.
Kan gebeuren natuurlijk, een afloper onderweg, en er gewoon mee naar huis rijden, dat heb ik al vaker meegemaakt.
Maar bij afhalen van de band bleek er toch een ongehoorde klap te zijn geweest, want ik heb niets gehoord toen ik binnen was, en de beelden laten zien dat de binnenband toch wel met een klap de geest heeft gegeven.
De scheur in de buitenband geeft ook aan dat voor deze band er niet meer kilometers in zitten.....
Het waren nog een paar 50-406 Shredda's die nog enkele duizenden kilometers onder Strada 119 dienst hebben gedaan. Voor laat ik de 40 Shredda's nog even liggen, die kunnen dit seizoen met een beetje geluk nog uitdoen.
Achter heb ik nu Gocycle banden gelegd, eens kijken hoe dat gaat voelen onder de Quattrovelo.

Maar goed, de foto's:

Rijp voor het "archief"..........

Deze ook...................

De nieuwe............






Nieuw huisdier.

Ons hondje Ward lag vrij onverwachts zielloos in z'n bench, ergens eind maart was dat al. Nou ja, we zagen het wel aankomen, maar toch is het dan ineens zover. Het beestje was ondertussen 13½ jaar geworden, net als Bruce, onze eerste Cairn Terriër. En bracht de dagen grotendeels door met slapen, en af en toe wat eten. Uitlaten was ook al zeer ingekort, hij wilde geen stap verder dan strikt noodzakelijk. Kortom, hij liet duidelijk merken: Het is op.........En sliep vervolgens gewoon in, om niet meer wakker te worden.
We hadden al afgesproken dat er na Wards overlijden geen huisdier meer zou komen voorlopig, dat was wat makkelijker met reizen en dergelijke.
Maar ja, Ina bleek toch een"aaibare" aanwezigheid in huis te missen.........Dus toen we na de vakantie thuiskwamen en die ene collega nog één van de kittens van een nestje van vier over had kreeg ze het moeilijk.
En jullie begrijpen het al, er loopt nu een 4 maanden jonge kat in huis.............We hebben het beestje de naam "Loki" gegeven, naar de Noorse god van de chaos.......Moet ik meer vertellen?

 Slapen doet hij gelukkig ook af en toe...........


Tot zover,

Groeten, Adri.

zaterdag 22 september 2018

Iets inleveren en meer terug meekrijgen.......

Stilte.

Ja, het is een hele tijd stil geweest op dit blog, de reden daarvoor was dat we een poosje op vakantie zijn geweest, en dan ook nog grotendeels off-line waren.
We zijn tussen 17 augustus en 16 september van huis geweest, en hebben al die tijd in ons camperbusje geleefd. Wat prima verlopen is overigens........

Vakantie.

De heenreis ging zoals gewoonlijk naar Kristiansand, alwaar de boot naar Hirtshals ons in Denemarken bracht. Vandaar ging het via Duitsland naar Nederland, waar we een korte stop in Dronten hadden.
Altijd leuk om even binnen te wippen bij Velomobiel.nl, al was het alleen maar om al die mooie nieuwe fietsen te bewonderen..........Maar deze keer had het ook een doel, want Allert had me gevraagd om een paar dingen die onder garantie vervangen waren terug mee te nemen als we in de buurt kwamen. Dat betrof de oude (korte) derailleurhanger en het derailleurwieltje, die kon hij nog gebruiken.
Het gesprek kwam al gauw over fietsen natuurlijk, hoe kan het ook anders? Allert vroeg of ik misschien interesse had om een paar nieuwe achterassen mee te nemen, omdat er al een paar gebroken waren bij mensen die net als ik met schijfremmen rondrijden.
Daar zei ik natuurlijk volmondig "Ja!" op, dat snapt iedereen wel! Verder praten we nog over e-assist, en de eventuele extra kracht die dat op het achterframe kon uitoefenen.
Er zijn ondertussen een aantal breuken geweest in achterframes, die niet eens allemaal e-assist hadden. Allert vroeg me of ik eventueel ook een reserve achterframe wou hebben, met de tegenwoordig opgelaste verstevigingen? Uiteraard wilde ik dat ook graag meenemen, maar het frame dat op voorraad lag was nog niet voorzien van de verstevigingen.
Vond ik geen probleem, want zo vertelde ik Allert: "Over een maand komen we weer voorbij, op weg terug naar huis. Als het voor jullie past kan ik dan het frame ophalen."
Dat was afgesproken en tevreden verliet ik het pand.
Ongelofelijk, wat een service die mannen bieden!

De reis ging verder naar IJmuiden, waar we de oversteek naar Newcastle geboekt hadden.
Vandaar staken we dwars over en bleven een dag in het Lake District, om dan verder noordwaarts te reizen. Isle of Skye, en zo met de klok mee de Schotse kust volgen tot we rond waren.
Het weekend van 1 en 2 september brachten we door in Scarborough, om op maandag 3 september naar Hull te reizen, waar we 's avonds de boot naar Zeebrugge namen.
Op dinsdag 4 september waren we dan terug in ons oude landje, Zeeuws-Vlaanderen, waar we familie en vrienden bezochten, en zoals gewoonlijk weer door iedereen schandalig verwend zijn, heerlijk!
Veels te vlug moesten we weer van allen afscheid nemen om de reis naar huis aan te vangen.
Volgens afspraak ging ik op vrijdag 14 september even langs bij Velomobiel.nl en nam het versterkte achterframe mee.
Zondag 16 september kwamen we thuis, na weer een prima vakantie genoten te hebben. Als je 30 dagen vakantie hebt, en slechts 4 dagen wat minder goed weer, valt er immers niet veel te klagen?

Superservice!

 Ik ben natuurlijk heel blij met deze SUPERSERVICE  van Velomobiel.nl!
Want stel dat het frame of de assen inderdaad breken, dan kan ik gelijk beginnen met reparatie, en hoef niet te wachten tot de spullen thuis komen.
Dat ligt nooit aan Dronten, die sturen altijd de onderdelen per direct op, maar de Noorse douane is de schuldige, die houden zowat elk pakje 14 dagen in quarantaine lijkt het............Ambtenaren, ik zal er nooit aan wennen.........
Nieuw versterkt subframe en de nieuwe achterassen.
Tot zover,

Groeten, Adri.

zondag 12 augustus 2018

Voeten.

Voeten......

Dat zijn de uiteinden van m'n onderdanen, m'n benen. En die benen zijn belangrijk, maar die voeten net zo veel. En als die voeten pijn gaan doen is dat meestal niet prettig.
Nou deden ze wel regelmatig even pijn, maar dat was meestal na een dag weer over. Dat komt zo, ik heb last van Hallux Valgus, het is al zeker 20 jaar geleden dat ik dat af en toe begon te voelen, stekende pijn in het gewricht van de grote teen. Die meestal snel weer over was. Maar na het lopen van m'n 2 de marathon (Rotterdam 2004) had ik bloed in m'n sokken, en pijn aan het gewricht.
Consultatie van een  orthopeed leverde al snel een diagnose op, en steunzolen werden aangemeten. Een operatie werd afgeraden, volgens de orthopeed zou dat het verder draaien van het gewricht niet stoppen, en had dus ook weinig nut. Er werd me ook aangeraden brede schoenen te dragen, een beetje overbodig, want dat deed ik toch al.
De enige smalle schoenen die ik droeg waren fietsschoenen..............
Nou kon ik best leven met die kwaal, af en toe nieuwe steunzolen laten maken en  even wennen aan nieuwe schoenen na aanschaf, en dan ging het weer een tijd goed.

Tot ergens vorig jaar najaar, toen werd het allemaal wat minder, mijn voeten werden pijnlijk tijdens fietsen.........en dat is minder prettig!
Niet gelijk de bekende pijn aan de zijkant van het gewricht, maar beide voeten, ook de linkse, waar ik nooit last van had!
Wisselen naar de winterschoenen hielp heel even maar al vlug waren dezelfde klachten terug, plus dat de  rechter winterschoen wel gekrompen leek, in de breedte dan toch............

Onder de linkervoet was een eeltkussen ontstaan tussen de bal van de voet en de tenen, en daaronder zat de pijn. Afraspen van het eelt bracht iets verlichting, maar tijdens kracht zetten bleef het pijnlijk, en kracht leveren is niet aan te ontkomen op de hellingen. Ook de rechtervoet gaf pijnklachten, maar daar zat het meer in de buurt van het gewricht dat toch al problemen gaf.
Maar in beide gevallen was het duidelijk, voor mij althans, dit was drukpijn, ontstaan door zenuwen die klem zaten. In de vrije weekenden fiets ik niet of nauwelijks, en dan namen de klachten gelijk af. Voelde nog wel wat bij het lopen, vooral zonder schoenen, maar veel minder.
Na zo de winter te zijn doorgesukkeld werd het niet beter na overgang naar de zomerschoenen, dus er moest iets op gevonden worden..........

De oplossing leek voor de hand te liggen, oppervlakte vergroting, in de vorm van andere schoenplaatjes. En andere schoenen natuurlijk, SPD-SL platen passen helaas niet onder MTB schoenen...........
Er werden nieuwe  Shimano RP 300 schoenen besteld, en een stel Shimano R 540 pedalen. Niet van het beste, maar goed genoeg om te testen of de klachten daarmee zouden verminderen.
En jawel, de klachten namen af en de drukpijn onder de voeten is helemaal weg na enkele maanden!

Opgelost? Nee, nog niet helemaal, want die schoenen zijn in principe goed, maar de rechterschoen knelt erg op de ontstane beenknobbel door de draai die het grote teen gewricht heeft gemaakt.

Op zoek dus naar andere bredere schoenen...........Dan denk ik bijna gelijk aan de zoektocht van Wim (de roetsende), die ook problemen had met pijn tijdens fietsen, en hele blogberichten over schoenen neerschreef. Via deze blogpost van Wim kwam ik ook aan de hopelijk goede schoenen voor mijn probleem.........Ze zijn besteld, afwachten wat het gaat worden...........

Hieronder de foto van de meetmethode op de Lake pagina.



Duidelijk te zien is dat de rechtervoet breder is door de uitstekende knobbel, om precies te zijn 15 mm breder dan de linker.
Na wat rond gekeken te hebben bij diverse internet leveranciers kwam ik uiteindelijk terecht bij dezelfde leverancier van Wim, Salt Dog Cycling, en vroeg via e-mail om advies aangaande de juiste maat, waarbij ik natuurlijk mijn opgenomen maten doorgaf. Richard van Salt Dog Cycling gaf dezelfde dag nog antwoord, en adviseerde de CX 237 wide. De maattabel zie je: hier. 

Omdat m'n metingen uitkwamen op 285 mm rechts en 286 mm links kwam dat uit op maat 45. De breedte links is 104 mm, wat gelijk is aan een "regular" fit schoen, de breedte rechts is 119 mm, precies 15 mm breder, wat ongeveer de breedte is van een "wide" fit maat 45 schoen.
Hoe het gaat bevallen? Dat zal uitproberen worden, het zijn in elk geval kwalitatief goede schoenen, met volledige carbon zolen, en bovenleer dat zich volgens de recencies prima vormt naar je voeten. De schoenen schijnen beter te gaan zitten als je ze langer hebt.
Zou kunnen, ik heb al een hele tijd geen nieuw schoenen verhaal gelezen van Wim............;-)

Tot zover,

Groeten, Adri.



vrijdag 27 juli 2018

Deildo, nog maar eens........

Het einde komt nabij......

Luguber begin...........of valt het mee? Ja, het valt mee, want hier gaat het over het naderende einde van de wegwerkzaamheden op het Deildo traject.
Voor mij is het eigenlijk al klaar, want er ligt nu al ongeveer een maand asfalt op het hele traject. En dat rijdt me toch een partij lekker nu!

Al in maart tijdens de jaarvergadering van de  wielerclub werd er gesproken over gedeeltelijke asfaltering, waarbij ik, sceptisch als gewoonlijk, opmerkte: "Eerst zien, dan geloven!"
Maar het was waar, een tweetal weken later begonnen ze inderdaad te asfalteren, van de 2650 meter die het traject lang is werd er 1300 meter voorzien van asfalt, en dat scheelde gelijk een slok op een borrel voor mij. Het stuk "wasbordpiste" dat overbleef was nog erg genoeg, maar goed, er werd toen een artikel in het plaatselijk sufferdje gepubliceerd dat het de bedoeling was om voor de vakantie de asfaltering rond te hebben.

Dat is gelukt, en sinds eind juni ligt er een mooie asfaltstrook, die eigenlijk nog niet klaar is volgens de aannemer, de oplevering zal half september zijn. Er moet nog wat opruimwerk gebeuren, de bermen nog wat "oppoetsen", en na de vakantie zal er in augustus nog een toplaag op het asfalt gelegd worden en de markering aangebrengen.

En omdat ik er wel eens over geklaagd heb gedurende die 2½ jaar dat ze ermee bezig waren, nu dan een filmpje hoe het er nu bij ligt. Opgenomen uit de hand met de compactcamera, dus geen topkwaliteit, maar het geeft een indruk. Na het nieuwe asfalt rijdt ik aan het eind de oude weg op, die ligt er minder goed bij, het zware verkeer (betonwagens) dat er over gekomen is was er wat teveel aan. Dat gaat nog wel een tijdje zo blijven liggen vrees ik, de ervaring van de jaren in Noorwegen is helaas dat er eerst een paar jaar "gelapt" wordt voor er nieuw asfalt komt......En dit stukje zat niet in het "lawine veilig project".........




Vanmorgen net na half zes opgenomen, op weg naar het werk. De zon belicht de bergen aan de overkant van het fjord, ik rijdt heerlijk aan de koele kant in de schaduw.
Net als in Nederland is het hier ook al heel lang mooi droog weer, ik vindt het prima! Collega's op het werk denken dat ik gebraden uit die torpedo kom, maar dat gaat prima, ik heb geen centje pijn! Zweten doe ik toch wel, zelfs in de winter..........Maar dit is zo heerlijk, korte broek, blote armen, en gaan met die banaan!

Verder heb ik weinig te melden, vandaar al een tijdje stilte op de blog. Fiets loopt als een zonnetje, ik voel me prima, en mooi weer op de koop toe, wat wil je nog meer?

Tot zover,

Groeten, Adri.