Na m'n poging van vorige week donderdag, die niet verder dan 22 km totaal kwam door de sneeuwval, kon ik het toch niet laten om de vrijdag vol goede moed richting Tyssedal te vertrekken voor m'n eerste 12 uurs dienst. Er werd goed weer gemeld, droog en circa -4 graden, geen wind.
Veelbelovend dus, maar dat viel nog vies tegen onderweg. De sneeuwschuivers waren langs geweest, maar door de droge sneeuw en het verkeer dat al aardig wat sporen had gereden, waren er 3 rijdbare stroken op de weg, en daartussen stroken met rulle sneeuw van een paar cm hoog. De rijdbare stroken waren natuurlijk net te smal voor de Strada voorwielen, zodat er constant met één wiel in de sneeuwpulp gereden moest worden. Tijdens de wat snellere afdalingen haalde ik max. 60 km/h, dat was ook snel genoeg, want de fiets ging af en toe wat "spoorzoeken" aan de voorzijde, maar had het blijkbaar toch naar de zin, want de staart kwispelde af en toe even. Het reed eigenlijk ongelooflijk zwaar, wat ook tot uitdrukking kwam in de gemiddelde snelheid, 22 km/h toen ik op het werk arriveerde. Sommigen zien dan misschien wel een bobslee in de fiets, maar veel sneeuw op de weg is duidelijk niet de natuurlijke biotoop van dit beestje! Het is hier nooit druk op de wegen buiten het toeristenseizoen, maar de paar werkbusjes die mee passeerden hadden duidelijk "helderzienden" aan boord. Zeker 4 stuks kwamen voorbij in of net voor een onoverzichtelijke bocht. Onbegrijpelijk! Na een redelijk drukke dag van 12 uur, was het om 19.15h tijd om huiswaarts te fietsen, eerst de helling op vanaf de bedrijfspoort richting de hoofdweg, RV 13, de rijksweg. Die helling verloopt in stijgingspercentage tussen de 3 en 13%, op het steilste stuk kon ik blijven fietsen, alhoewel de achterband regelmatig doorslipte, maar dan toch weer grip vond op de spikes. De achterzijde van een velomobiel heeft eigenlijk te weinig wieldruk om de aandrijving daar te plaatsen, misschien veranderd dat bij de Velotilt? De hele rit terug was net als 's morgens, loodzwaar, en bovendien merkte ik onderweg al dat het behoorlijk begon te waaien. Het was achterwind, dus dat hielp. De sneeuw stoof over de weg als zand op het strand tijdens een najaarsstorm. Tijdens de laatste afdaling naar het dorp kreeg ik zijwind, en een paar enorme windstoten, gelukkig geen tegenliggers op dat moment! Het leverde een paar behoorlijke slingers op, die wel goed te corrigeren waren gelukkig. Als dit zo doorging zou ik morgen dus niet fietsen, dit was geen doen. Het ging zo door werd nog erger zelfs. Het weekend de auto gepakt dus. Ondertussen steeg de tempratuur in enkele uren naar 8 graden boven nul, dus de sneeuw verdween van de wegen.
Onderweg naar het werk op maandag, bij het oude tunneltje bij Skjeldås.
Op maandag en dinsdag gewoon weer gefietst, nu tegen meer normale gemiddelden. Het 's avonds naar huis fietsen was heerlijk rustig, ik reed gewoon cabrio, het was niet koud, en de heldere hemel stond vol sterren.
Op dezelfde plaats, uitzicht over het fjord.
De winkel van Stana, hij maakt deze beelden uit hout mbv een kettingzaag.
Woensdag was een rustdag, op donderdag m'n geplande ritje Odda gemaakt, en wat plaatjes gemaakt onderweg.
Het weer is opnieuw prachtig, 3 tot 4 graden vorst, geen wind, en een paar uur zon overdag, voor zover de zon het voor elkaar krijgt om over de bergen heen te komen. Gewoon weer open gereden, enkel wat koude tenen na 3 en een half uur buiten te zijn geweest.
Donderdag 20 december 09.30 net buiten het dorp.
Tot zover in december ongeveer iets over de 500 km gemaakt, dat is in vorige jaren nooit voorgekomen. Dus nog steeds tevreden met m'n aanschaf.
Zomaar een plaatje onderweg.
Later meer!
Groeten, Adri.
