Omdat een aantal mensen spontaan de op onze camper staande velomobiel voor een bobslee aanzagen, noemde mijn vrouw Ina de fiets vanaf de eerste dag BOB of de bobslee. Dus vanaf nu fiets ik niet meer naar het werk, ik ga met de bobslee!
Vorig weekend waren we beiden vrij en werd er goed weer gemeld, reden genoeg om er even tussenuit te gaan met het busje.
Niet ver, we sliepen maar één nachtje in het busje, maar hadden weer even het vakantiegevoel.
Vertrokken via RV7 over de Hardangervidda naar Gol, reden naar boven en overnachten boven op een parking op Golsfjellet en reden de andere dag weer terug naar huis.
Onderweg natuurlijk de onvermijdelijke foto's:
Deze was niet van de reis, gewoon BOB onderweg naar huis, terug van een ritje Ulvik.
Trollegras.
Op de Hardangervidda.
Moltebær.▲▼
Zicht op de Hardangerjøkulen vanaf de parking bij Sysendammen.
Sysendammen.
De gletscher in de verte.
Over de dam kan je mooi een stukje wandelen.
Bijzonder voertuig.
De titel zegt het al, ik had een ontmoeting met een bijzonder voertuig onderweg. Vanmorgen even "luchten", dus met BOB een eindje fietsen, want het was droog, maar er konden wat spatten regen vallen. De Scott bleef dus weer op stal vandaag, het is weer een echte Noorse Vestland zomer, de mooie dagen van vorig weekend hebben we weer al met woekerrente terugbetaald!
Als ik langs de parking bij Sekse fiets valt m'n blik op een bijzonder voertuig, dus ik rem af en draai de fiets op de weg en rijd de parking op.
De kentekenplaat is Nederlands, en het lijkt op een motorfiets. Naast het voertuig zit een echtpaar koffie te drinken en van het uitzicht te genieten, totdat een rode Strada dat uitzicht komt verstoren.
Er volgt een leuk gesprek, waar van weerszijden wat informatie word uitgewisseld, ik heb interesse voor hun voertuig, het echtpaar stelt wat vragen over onze emigratie.
Maar goed, het voertuig is inderdaad een motorfiets, en wel een overdekte tweewieler, van Zwitserse makelij. Een Peraves, gemaakt in Winterthur, aangedreven door een BMW motorfietsblok.
Een tweezitter met stoelen (met gordels!), twee voetpedalen en een motorfietsstuur.
Gestroomlijnd en met een zeer lage CW waarde, de voorruit is van kunststof en heeft een ruitenwisser. Op mijn vraag of dat niet krast wordt bevestigend geantwoord, maar de ruit kan gepolijst worden en is dan weer als nieuw volgens de bestuurder. En de man heeft de motor al 25 jaar in bezit, dus het bevalt uitstekend!
Na een paar foto's wens ik het echtpaar een prettige verdere vakantie toe en rijd verder naar m'n keerpunt, om dan weer huiswaarts te rijden.
Er werden in de tijd dat BOB naast de Peraves stond redelijk veel foto's gemaakt door passanten die de parking even gebruikten, het was wel duidelijk dat er voor de meeste mensen 2 bijzondere voertuigen te zien waren..........
Stoeltjes eruit en koffiedrinken.
De cockpit.
Het merk.
De achterkant van het gelijk.........
En en vooraanzichtje.
Mevrouw wilde een paar foto's met mij erbij.....▲▼
Rissen.
Als ik na een bio-stop weer weg rijdt vanaf m'n keerpunt zie ik enkele honderden meters voor me een wielrenner rijden, in een voor mij onbekend shirt. Even aanzetten en al snel kom ik naderbij, maar de tussenrijdende auto's doen me weer afremmen. Tot halverwege de klim van Espe naar Kvalnes (± 2 km) kan ik op circa 30 m achter de man blijven hangen, maar als het net iets steiler word is de 26 km/u die hij aanhoudt met iets te snel voor de motor van BOB, en rijdt hij bij me vandaan. Geeft niks, komt straks wel goed............
Boven gekomen is de man al ver weg, maar dan volgt een lichte afdaling en een vlak stuk daarachter.
Op het vlakke stuk rijd ik zelf ook meestal 40 km/u met de Scott, dat zal deze man ook zowat gereden hebben denk ik. Geen partij voor een Strada die met 62 km/u voorbij raast dus!
Die begon vorige week woensdag, een hele week niet naar het werk. Ina werkte die woensdag nog en zou dan ook vier vrije dagen hebben, er werd een paar dagen tevoren even naar het weer gekeken, en het zag er redelijk goed uit.
We konden dus een paar daagjes er op uit met de camper, en besloten dat ook te doen.
De fietsen lieten we thuis, er zou toch veel gereden worden, en de voorgaande 8 dagen had ik elke dag gefietst, dus een paar dagen zonder zou ik vast wel overleven.
Nadat Ina thuis kwam na haar middagdienst en wat opgefrist had, vertrokken we, om 20 km verderop ons eerste nachtkamp al op te slaan. Raar? Mwah, voor ons niet, zo gauw we het dorp uit rijden hebben we gelijk vakantie, dat is het voordeel van in je vakantieland wonen!
Reisdoel.
Geiranger, dat was het doel van de reis. Een van Ina's favoriete plaatsen in Noorwegen, en nu we hier wonen voor ons binnen één dag te bereiken.
Vanaf Brimnes, waar we sliepen, waren we zo de Hardangerbrug over en reden via Voss richting Vik, over de altijd mooie bergweg over Vikafjell. Nog redelijk wat sneeuw op de hellingen langs de weg, en ook nog wat ijs op de meerjes.
Vikafjell.
Via Vik rijden we verder naar Vangsnes, waar we de boot over het Sognefjord naar Hella nemen. Vanaf Hella gaat het verder via Sogndal, Gaupne en stoppen we voor een lunchpauze en wandeling in Skjolden.
Na deze pauze gaat het verder naar Fortun, waar de klim naar de Sognefjellsvegen begint. Ook zo'n deel van Noorwegen waar je elk jaar even langs kunt gaan, het verveeld nooit om over Fv 55 te rijden tussen Gaupne en Lom.
Omhoog via Turtagrø zie je al snel de hoge toppen.
Altijd mooi daarboven, tussen de 1100 en 1400 m. boven NAP.
Prachtig om te zien, zeker met dit weer treffen we het. Wel moeten we een jasje of truitje aantrekken als we eruit gaan tijdens een stop, veel meer dan +9 ºC is het niet op deze hoogte.
We dalen af naar Lom, en houden daar een langere pauze, eten wat, en wandelen langs de rivier. Druk genoeg in Lom, het vakantieseizoen is immers bezig. We zien onder andere een raft de rivier af komen, terwijl er tegelijkertijd iemand via de kabelbaan boven de rivier naar beneden suist.
Sportief bezig in Lom.
Na onze pauze rijden via Rv 15 tot onze slaapplaats, de parking bij het Breiddalsvatnet. We kunnen doorrijden naar Geiranger, maar dat bewaren we tot morgen.
Bij het Breiddalsvatnet.▲▼
Op vrijdag is het weer mooi weer, en rijden we naar Geiranger, waar we even stoppen en rondwandelen, onder meer langs het nieuwe watervalpad. Doorrijden naar de Trollstigen doen we niet, het weer gaat tegen de avond al minder goed worden, dus we besluiten om op het gemak terug huiswaarts te gaan. Na nog even ontspannen aan het Geirangerfjord koffie gedronken te hebben rijden we terug de bergpas op, en lopen nog even een stukje bovenop voor we de tunnel richting Stryn induiken.
Ook nog een paar ijsschotsjes op het Djupvatnet.
Djupvatnet ▲▼
Djupvatnet.
Vanaf Stryn gaat het via Loen en Olden naar Innvik, dan naar Utvik en daar de bergpas naar Byrkjelo over. Dan naar Skei, waar we eten, en dan nog een klein stukje rijden naar de parking bij Bøyabreen, waar we ook vaker staan om te overnachten.
Tussen Stryn en Loen.
Slapen op de parking bij Bøyabreen.▲▼
's Avonds begint het al zachtjes te regenen, dus de volgende morgen vertrekken we na het ontbijt, en rijden rechtstreeks naar huis. We rijden naar Sogndal en zo verder naar Hella, waar we weer de veerboot naar Vangsnes nemen. Dan gaat het nogmaals over Vikafjell naar Voss en zo naar huis.
Al met al toch drie dagen ontspannen weggeweest!
Thuis.
Thuis weer af en toe een fietstochtje maken, soms wat regen, maar nooit zoveel dat de kap erop gaat.
Verder weinig schokkends te melden, de Scott had wat speling op de wielen, maar dat was vlug opgelost. Was het vroeger al makkelijk om de speling van je naven te halen, nu stelt het helemaal niks meer voor! Imbusboutje los, beetje de goede kant op draaien, boutje vast, klaar! Twee minuten voor twee wielen, je hoeft ze er niet eens uit te pakken!
Verder wat gesukkeld met de versnellingen van de Scott, maar na eens goed gekeken te hebben lag de schuld bij me zelf.......Ik ben niet zo'n overdreven poetser, maar nu had ik het toch wel wat te ver laten komen......Na een goede schoonmaak en ontvet beurt van alle tandwielen (voor en achter + derailleurwieltjes) en ketting weer alles terug gemonteerd en het schakelt weer als een zonnetje!
Ook bij BOB geen wereldschokkende dingen, O-ringen vervangen, spaken aanspannen, remkabels wat strakker zetten en een setje nieuwe banden voor gemonteerd.
Verder loopt het lekker en fiets ik wanneer ik zin/tijd heb. Afwisselend met BOB en de Scott, maar omdat de wegen nogal vaak nat liggen, is BOB iets vaker aan de beurt.......
Voor het uitstapje nog bij de kersenkraam.
Vanmiddag op de terugweg van Ulvik, met lichte regen.
We zijn weer al goed 2 weken terug thuis, en aan het werk. De gewone sleur, of weer in het ritme, dat klinkt net iets positiever.
Na thuiskomst alles uitladen en schoonmaken, de wasmachine overuren laten draaien en zo meer.
Gelukkig mooi weer de eerste dagen, dat paste goed met al die was die moest drogen!
We hadden nog wat dagen vrij, thuis op de 14e, en beiden gingen we op de 20e weer aan het werk.
De dagen werden onder andere benut voor wat wandel- en fietstochtjes in de omgeving, om even te ontspannen van de huiselijke bezigheden.
Natuurlijk werd BOB weer gelijk van stal gehaald, na 3 weken bukfietsen weer best lekker om eens ontspannen te gaan liggen en zo te fietsen.
Nieuwe dingen.
Een paar nieuwe dingen moesten ook thuis even getest worden, een nieuwe fietsendrager, en een nieuwe fiets.
De fietsendrager die we hadden, een Spinder Falcon waar 3 fietsen op konden, beviel niet meer, was altijd al wat omslachtig op te zetten en af te halen, en een drager voor 2 fietsen volstaat nu Teun nooit meer meegaat.
Daarnaast was Ina's Sparta op de heenreis 2 keer losgegaan en hing gelukkig nog enigzins vast aan de steun en aan de Scott.
Niet echt bevordelijk voor de gemoedsrust om midden op de ring van Groningen een fiets terug vast te moeten zetten...........
Ina had gelijk in Kinsarvik voor het vertrek al gezegd dat ze die fietsendrager niet meer vertrouwde, maar ja, we hadden niets anders. Na die 2 keer moest de drager vervangen worden, en de fiets wilde ze ook niet meer hebben. Te zwaar en te onhandig was ze van mening.
Beide doornen in het oog werden vervangen de eerste week in Nederland, de drager die mee terugging was een Thule Velospace, de Sparta e-Motion werd ingeruild op een e-Move F-200 vouwfiets.
En beide nieuwe artikelen bevallen uitstekend!
Drager en vouwfiets op de Panda.
Ina bij "haar" uitzicht, vanaf Bu kijkend naar Ulvik en Eidfjord.
Ik met mijn nieuwste aanwinst, de Ventura Crash Cap Retro.
Natuurlijk moest het vouwfietsje ook eens aan de tand gevoeld worden op de Noorse hellingen, en het fietsje doet het prima, iets te goed misschien, zelf moet ik me het apezuur trappen op de steilste hellingen om Ina bij te kunnen houden, en soms rijdt ze me er doodleuk af........
Die motor is sterker dan ik bergop............Gelukkig houd mijn accu het wat langer uit.......
Zomerwerk.
Zoals elk jaar is het houtschuurtje weer behoorlijk leeg geworden gedurende de winter. Zomer en najaar worden dan gebruikt om de voorraden weer aan te vullen.
Voor we met vakantie gingen had ik al de 6 pallets 2014 hout die achter het huis stonden naar de houtschuur verhuist, na de vakantie dacht ik nog wel plaats te hebben om de 7 pallets 2013 hout er ook bij te stapelen. Dat had ik goed ingeschat, dat ging prima, alles ging er in.
Bezig met verplaatsen.
Daar moet alles nog bij.......
Alles weg boven.
En op de juiste plaats.
De winter kan komen, we hebben weer brandstof genoeg om het warm te houden..........
Nu moet ik enkel nog die 7 lege pallets weer vullen met blokjes, want de globale opwarming ten spijt, geloof ik toch dat er over enkele jaren nog steeds brandhout nodig is om ons door de winter te helpen.........
En de mensen die tegen hout stoken zijn hebben groot gelijk, het is vervuilend en in principe onnodig.
Los van het feit dat de warmte van een houtkachel ook lekkerder aanvoelt dan de warme lucht van een warmtepomp, blijf ik het toch doen zolang het goedkoper is dan elektrisch verwarmen.........
Wij gebruiken het hout tenminste nog voor verwarming, het nutteloos verstoken is veel erger.
Een Noorse traditie is het Sankt Hans vuur, een midzomerfeest waarbij een groot vreugdevuur aangestoken word. Dat kan bescheiden, maar je hebt altijd excessen natuurlijk.
Dit jaar wilde Ålesund het record terug halen naar hun stad, en bouwden met handkracht (!!) een brandstapel van 47,4 meter hoog op, waarbij 30.000 pallets gebruikt werden.
Ze haalden het record, maar als je praat over nutteloos verbranden van hout is dat wel een goed voorbeeld lijkt me.........
In het commentaarveld was er ook iemand die de gemoederen probeerde te sussen met de mededeling dat hout verbranden CO2 neutraal is!
Dat mag dan wel zo zijn, maar of je daar alles mee glad strijkt? Als je zag wat er de lucht in ging leek me dat niet geheel "okselfris"..........
Overigens was het wel een machtig mooie fik!
Om 21.00u ging de brand erin op de top, en na middernacht storte de stapel in, te zien via onderstaande link.
Het hele gebeuren was live te volgen via de lokale televisie, die wij via de computer konden ontvangen.
Kilometers.
Zoals ik al wist zouden de kilometers in juni wat anders verdeeld zijn over de fietsen, BOB wat minder, de Scott wat meer. Het totaal kwam op 1179 km, waarvan de Scott er 725 had, en BOB 454.
Tot zover.......
Het eerste wat op de agenda staat op maandagmiddag is een afspraak met het klanten contact centrum van de gemeente Sluis, om daar een nieuw paspoort te gaan regelen. Het voorwerk is uiteraard al digitaal gedaan, en het enige wat we moeten overleggen zijn de pasfoto's, de originele formulieren zoals die ingescand zijn en de oude paspoorten. Alles is in orde, dus we krijgen te horen dat we al op donderdag onze nieuwe passen op kunnen halen. Slechts 3 dagen! Goede service voor in het buitenland wonende Nederlanders vinden wij!
Na twee dagen bij mijn vader op de stoep te hebben gestaan vertrekken we naar een andere standplaats, in een boerenschuur bij Ijzendijke.
We staan vijf dagen bij een vriendin van Ina in de schuur, wat prima uitkomt want het weer is niet al te best de eerste week van onze vakantie. In de schuur staan we droog en uit de af en toe gure wind.
Het is begin juni, maar lijkt meer op november!
Tussen de buien door fiets ik wat met de Scott, Ina bezoekt wat vriendinnen, en regelmatig gaan we beiden op bezoek bij vrienden of familie.
Onze komst en verblijf is vooral voor de twee jongste spruiten (3 en 7 jaar) in het gezin van Ilze en Wim een hele happening, ze staan er mee op en gaan ermee naar bed. De kleinste bijna letterlijk, die had een avond gepland om te blijven slapen in de camper, hij had zelfs z'n pyama al meegenomen!
Dat mocht natuurlijk weer niet, die ouderen zijn toch lastig af en toe.................☺☺☺
"Kamperen" in de schuur, lekker droog en warm!
Vertrek voor een fietstochtje.
Redelijk weer vandaag......
Jong geleerd...........
Op dinsdag bijna traditioneel bezoek aan Ina's moeder, waar er altijd wel een paar kleine karweitjes liggen, en we samen met haar gaan winkelen.
Op woensdag ook bijna traditioneel een dagje met Rini en Heleen bijpraten en lunchen in een strandpaviljoen. Die woensdagen gaan altijd veel te snel voorbij...........
Heleen in actie om een bloemetje te scoren.........
Ina doet dat ook!
Op donderdag bezoekt Ina een vriendin, ik ga fietsen en ontmoet bij toeval een ex-collega, we rijden samen een eind, drinken nog een kop koffie bij hem thuis en praten flink bij. Leuk die onverwachte ontmoetingen!
Vrijdag was afgesproken dat Ina naar de kapper zou gaan voor een knipbeurt, maar haar kapper was plotseling ziek. Vlug even rondbellen had succes, ze kon terecht bij een "aan huis" kapper in de polder.
Het leuke was dat het op een boerderij was, met melkvee. De veeboer kwam even kennis maken, en voor ik het wist kreeg ik een volledige en zeer interessante rondleiding door de melkstal! Mooi om te zien hoe die melkrobots alles automatisch doen, ook het boerenbedrijf is tegenwoordig verregaande geautomatiseerd!
Na het knippen eten we bij schoonmoeder en bezoeken in de middag Ina's vader in het verpleeghuis. Werd ik niet vrolijker van..........Jammer dat mensen op een dergelijke manier moeten aftakelen, het is niet anders......
Zaterdag hebben we niets op het programma, ik ga fietsen met m'n "wielerpetekind" Dante, zoon van vriend Bert, en Ina houd zich wat bezig met fietsen, breien en een paar boodschapjes doen.
Lekker rustige dag, die afgesloten word met een gezamelijke maaltijd en gezellige avond met Wim en Ilze.
Zondagmorgen breekt eindelijk de zon door en gaan de temperaturen ook omhoog. Ook vanmorgen een ronde fietsen met Dante, bij terugkomst heb ik 97 km meer op de teller, en lekker getraind, die beloften kunnen toch aardig doortrappen, ook al is het maar een duurtraining!
Na de middag rijden we naar Hoek, waar we ook 's nachts blijven staan bij Hans en Sitie, vriend en ex-collega van mij. Zoals gebruikelijk worden we weer schandelijk verwend, we mogen niet in de camper slapen, er staat net als vorige keren een bed met badkamer ernaast voor ons gereed.
En zoals altijd heeft Sitie weer heerlijk Surinaams gekookt en eet ik weer teveel...........
Week 2.
Na maandagmorgen afscheid te hebben genomen van Hans en Sitie vertrekken we eerst naar Terneuzen, waar we op de camperplaats parkeren. We winkelen eerst wat, en daarna ga ik fietsen langs de Schelde richting Zeedorp. Ina fiets ook wat, kijkt naar het nooit vervelende schouwspel van grote zeeschepen die voorbij komen van of naar Antwerpen. Na het douchen rijden we dan naar Biervliet waar Ina een vriendin bezoekt, en daarna naar haar moeder gaat. Ik ga even wat ophalen in Oostburg en kom daarna ook naar Biervliet waar we eten bij schoonmoeder.
's Avonds bezoeken we de mensen waar Ina 16 jaar amateurtoneel mee gespeeld heeft, altijd leuk om herinneringen en anekdotes op te halen.
Dinsdag parkeren we aan de kust, ik ga eerst fietsen met Dante, Ina houd zich rustig tot we terug zijn.
Na de middag bezoeken we vrienden, en daarna rijden we naar de camping van vriend Peter.
Vanaf de camping fietsen we naar onze volgende afspraak, eten bij Piet en Karin. Na weer een gezellige avond fietsen we terug, en slapen bij Peter op camping de Essenhoeve.
Woensdagmorgen drinken we koffie bij Peter op het terras, niet gebruikelijk voor campinggasten, maar voor ons word een uitzondering gemaakt.........
Dan komen Rini en Heleen langs, en drinken koffie mee. Vandaag hebben ze weer hun wekelijkse vrije dag, en Rini wil zijn laatste project even laten zien. We krijgen een optreden te zien, verzorgd in zijn Ford Transitbus, voor de gelegenheid omgebouwd tot minitheater.
Met deze show trekt hij langs scholen en dergelijke, om het verhaal van Roodkapje te brengen op zijn eigen ludieke wijze. Voor ons speelt hij de volwassen versie, met eigen geschreven liedjes en gedichten, en voldoende teksten ter overpeinzing.
Rini, Ina en Heleen in het theater.
In actie.............
Napraten..........
Na de middag ontmoeten we Bert, Christa en Dante, waar we samen mee gaan eten. Na het eten gaat Ina mee met haar oude volksdansgroep, ik ga terug naar de camping.
Donderdag drinken we koffie bij Peter, ik ga nog fietsen met Dante en na de middag vertrekken we richting Schoondijke, waar we de avond en nacht bij Tony en Monique zullen doorbrengen.
Nog steeds prachtig weer, dus de barbeque word opgestookt en we eten lekker buiten op het terras.
Na een rustige nacht breken we op en vertrekken op vrijdagmorgen.
De laatste dag staan we nog bij m'n vader op de stoep. Na de koffie 's middags hebben we nog een mooie afsluiter, het Oldtimer Weekend Groede start vandaag.
We fietsen naar Groede en bekijken de "oudjes" die er vaak nog piekfijn bijstaan, met liefde gerestaureerd en onderhouden!
De foto's en filmpjes spreken voor zich:
Fiat 500 boven, 128 Sport onder.
Die kent iedereen nog.........
Peugeot.
Twee motorfietsen merk Panther.
Leuke aanhanger!
Een Morris en een Triumph.
Italiaanse schoonheid........Alfa Romeo.
Duitse degelijkheid van Opel.
Packard embleem.
Cadillac.
Packard.
Cadillac.
Chevrolet.
Overland.
Ina in gesprek met Jacob Cats........Ina spreekt, Jacob luistert.......
De auto's rijden voorbij, daarna moet een en ander voorbereid worden voor het vertrek van de oude tractoren naar hun nachtelijk verblijf.
Na deze leuke afsluiter gaan we nog eten bij Rini en Heleen, en sluiten de avond af bij m'n vader.
Zaterdagmorgen nemen we afscheid van m'n vader, gaan nog op de koffie bij Ina's moeder en rijden daarna op het gemak richting noorden. We slapen aan de grens bij Bad Nieuweschans.
Op zondag rijden we tot een heel eind voorbij Hamburg en slapen op een parking niet te ver van Kiel, waar we op maandagmiddag 14.00u de boot naar Oslo op rijden.
Bij het uitvaren van de haven van Kiel zien we vreemd gevormde masten vanuit een geheel ingepakt dok steken, wat voor soort schip zou daar vorm krijgen?
Vreemde masten, wat word daar gebouwd?
's Avonds op zee klaart het wat op en zien we nog mooi de zon ondergaan.
Als we op dinsdagmorgen om 10.00u de boot af rijden gaat het vlot door Oslo, en rijden we via Drammen naar Kongsberg en daar RV 40 op, om na een stop bij Dagali via Geilo en RV 7 over de Hardangervidda richting Kinsarvik te rijden.
Hardangervidda, verveeld nooit......
Waar we om circ 17.15 aankomen en zeer enthousiast welkom geheten worden door onze kleine viervoeter.........
We hebben weer een prima vakantie gehad, zijn weer overal even warm onthaald en weer schandalig verwend!
Allemaal bedankt voor de fijne tijd die we bij jullie hadden! En hopelijk tot volgend jaar........
