Rustdag.

Sneeuw.

De gemelde sneeuwval is gekomen, vandaag een rustdag, en als de berichten kloppen morgen ook.
En dat geeft niets, een rustdag kan geen kwaad na 10 dagen achtereen gefietst te hebben.......
Gelijk toen ik de slaapkamer uitkwam vanmorgen was het duidelijk dat BOB stil zou staan vandaag, dan ziet het uitzicht er zo uit:

Dat lijkt me duidelijk, hoewel er liefhebbers zijn die er van dromen om daar juist wel doorheen te rijden hoor ik daar niet bij. Als je ervaren hebt hoe het is om er door heen te ploeteren is dat meestal genoeg om dat een volgende keer te vermijden.

Maar mooi om te zien blijft het, en als de wegen goed geveegd zijn is er geen beletsel meer om weer te fietsen!

Tot zover,

Groeten, Adri.

Goede maand tot nu toe.

Kilometers.

De kilometers lopen al aardig op deze maand, het is eigenlijk best redelijk fietsweer geweest tot nu toe.
Het is de 19de van de maand, en ik heb 13  van die 19 dagen kunnen fietsen, 2 niet door de sneeuwval, en 4 niet omdat ik nachtdienst had en het niet op kon brengen.
Op die 13 dagen is al 900 km bijgeteld op de computer in BOB, niet slecht voor een wintermaand!  Voor het komende weekend is wat lichte sneeuwval gemeld,  volgende week ziet er weer wat beter uit, dan kunnen er vast nog een paar ritjes bijkomen........
We hebben net een periode achter de rug met helder vriesweer, het lijkt voor het gevoel wat zwaarder fietsen bij -8, maar het is goed te doen met de kap erop. Nu weer rond het nulpunt, op de middag iets erboven, 's avonds en 's nachts er net wat onder. Met nog steeds goed berijdbare wegen was er niets in de weg voor woon-werkverkeer dus!

Bij het vorige bericht een paar foto's van het gevallen hang-ijs, daar is natuurlijk nu weer ijsvorming geweest in de vorstperiode, dus nu val-ijs en hang-ijs samen op één foto......

Er hangt weer al nieuw ijs aan de wand, de gevallen massa is nog niet gesmolten.........

Bij zonneschijn wandelen we wat in de buurt als we beiden vrij zijn, en nemen dan ook wel eens een foto.

Visser die zijn kreeftenfuiken gaat lichten.

Soms is het fjord deels bedekt met een dun laagje ijs, en ligt het water bladstil, dat geeft leuke uitzichtjes te zien onderweg.

Stille waters........

Tot zover dit berichtje, later meer..........

Groeten, Adri.

Lekker fietsmiddagje!

Rustige start.

Februari had een rustige start, na de laatste 2 dagen van januari al niet gefietst te hebben vanwege de sneeuwval, zette dat zich door in de eerste 2 dagen van februari, geen berijdbare wegen, en nog een stevige sneeuwbui toen ik op maandagmiddag uit de ochtenddienst thuiskwam.
Thuis lag er een sneeuwlaag van 20 cm op de oprit, dus ik kreeg m'n dagelijkse portie beweging op een presenteerblaadje aangeboden.........

Wel ideaal trouwens, zo'n permanent vierwielaangedreven auto, als je door dit soort omstandigheden moet rijden! Geen enkel probleem, het rijdt altijd, en je hebt geen moment dat je twijfelt aan de wegligging, dat heb ik onderweg toch anders gezien, bij veel grotere en duurdere modellen.....

Na 2 dagen met de Fiat gereden te hebben was ik vrij overdag op woensdag en gaf het hoofd veiligheid "fiat" om een fietstochtje te maken 's middags. Dat moest ze geen 2x zeggen, dus rap in het strakke pak en de Strada aantrekken.
Gelijk maar een retourtje Odda, even naar de apotheek heen en weer, daarmee waren de eerste 85 km van februari  een feit.
's Avonds de nachtdienst in, dus zowel donderdag als vrijdag kwam er niets van fietsen. Op zaterdag en zondag weer wel, beide dagen reed ik al voor de middag een 60 km tochtje.
Na de middag dan een wandeling met Ina en Ward, zo had ik ook in het weekend wat beweging.

Eerste "open" rit dit jaar.

Vandaag was het ongewoon mild, de temperatuur ging naar +8 ºC rond het middaguur!
Omdat er ook geen neerslag gemeld was leek het me wel te doen om eens zonder kap te gaan fietsen, ook wel eens lekker als je al sinds half november "onder dak" zit.
De kap in de garage gezet, en het XL-scherm op BOB gezet. Voor de zekerheid wel de schuimkap onder de motorkap geschoven, dan had ik toch iets van bescherming indien nodig.
En het was inderdaad heerlijk om "open" te rijden, toch heel anders fietsen dan onder de kap!
Het was al lang geleden dat ik eens in Simadal was geweest, dus daar maar eens heen vandaag.
Als er dan onderweg ook nog een paar zonnestralen door het wolkendek breken kan de dag helemaal niet meer stuk!
Ondanks het toch best mooie weer voor de tijd van het jaar zie je niemand buiten, op de rit van 80 km vanmiddag heb ik één jonge vrouw gezien die haar hondje uitliet, de rest die ik onderweg zag waren zonder uitzondering ingeblikt............

Het hang-ijs is val-ijs geworden.

Het Eidfjord  met de Hardangerbrug.

Zon op de bergen.

Richting Eidfjord.

De route gaat via Eidfjord, daar ga ik linksaf in het centrum en dan gelijk weer rechts richting Simadal. Wat glooiende wegen, totdat ik in Simadal aankom, daar lijkt het vlak, maar ik weet wat me te wachten staat, dus schakel naar het middenblad. De vlak lijkende weg gaat heel geniepig omhoog, je merkt het nauwelijks, maar het lijkt of je iets aan je fiets hebt hangen..........
Na een kleine 5 km nader ik het einde van de asfaltweg in het dal, en schakel nog eens, nu naar het kleinst mogelijke verzet, want er ligt nog een klein bultje in de weg. Met een hellingshoek van meer dan 20% over een deel ervan, normaal geen probleem, maar vandaag wel. Er is in de afgelopen periode blijkbaar meer dan eens fijn grit gestrooid om die helling voor auto's nog berijdbaar te houden, en dat ligt nu op het vrij nieuwe asfalt. En fungeert als kogellagers tussen mijn achterband en de weg...........Slippen dus! Door de fiets iets terug te laten lopen vind ik een gedeelte wat iets "schoner" is, en met de wapenspreuk van Zeeland in gedachten krijg ik het voor elkaar om zonder uitstappen de helling te bedwingen. Soms maar met 1½ km/u op de teller, maar gefietst heb ik!

Los grind, slipgevaar bij omhoog rijden.........

Daarna is het uitbollen naar de parkeerplaats waar ik de fiets omdraai en een bio-break heb. De meegebrachte banaan gaat binnenboord, en ik maak een paar foto's, want er staat een onalledaags ding bij de parking.
Blijkbaar heeft er iemand hout gehaald op de ouderwetse manier, dit soort sleetjes zie je niet veel.

Hoefafdrukken.

Ouderwetse paardenslee met houtlading.

Ik kon het niet laten..........

Na deze korte stop is het tijd om terug naar huis te karren, en is het gelijk duidelijk hoe geniepig die stijging onderweg is. Moeiteloos zonder trappen gaat de Strada naar 45+/u, met rustig meetrappen rijdt je zo 55 km/u, met wat inspanning zou 60 ook goed te doen zijn!
Onderweg naar Eidfjord maak ik nog een foto, daarna is het non-stop naar huis.

Waarbij het verschil tussen klimmen en afdalen weer eens heel duidelijk gemanifesteerd wordt, daar waar ik op de heenweg met 90 km/u naar beneden kwam, rijd ik nu op de terugweg met 9 km/u naar boven...........

Voldaan kom ik weer thuis, lekker fietsmiddagje gehad met mooi weer!
De komende 2 dagen nachtdienst, dus dan is het maar afwachten of er iets van fietsen komt.

Tot zover,

Groeten, Adri.

De eerste duizend......

De eerste maand is om.

En de  eerste  kilometers van 2016 zijn gereden, ondanks wat gemiste dagen door de weersomstandigheden is het toch gelukt om duizend kilometer te rijden in januari.
De laatste rit was op vrijdagmorgen, met regen en aantrekkende wind  toch nog 65 km gereden.
Na de middag was het storm en slagregens, geen weer om een hond door te sturen.......
En volgens de weersvoorspellers zou er sneeuw komen het weekend, wat ook volledig uitkwam.

Net nu de wegen weer volledig "schoon" waren na een week met temperaturen tot +8, wel met veel  regen af en toe, maar daar viel wel door te fietsen met de kap erop.
Het hangijs was al op plekken omlaag aan het vallen, nu liggen de temperaturen terug rond het nulpunt, en valt er sneeuw.
Zoals altijd met sneeuw, het is prachtig om te zien, en in deze donkere tijd licht alles lekker op buiten.
Daarmee zijn de voordelen wel genoemd denk ik, de nadelen hoef ik niet op te sommen, die zijn bij de meesten wel bekend geloof ik..........

Trouwens als je net als ik op 2 dagen al 4 keer je oprit sneeuwvrij gemaakt hebt, heb je  die mooie plaatjes ook wel genoeg gezien........Heb je alles weer even "aan kant" begint het weer, en als er dan "vlokjes" gaan vallen ter grootte van papieren zakdoekjes weet je dat je nog niet zonder "buitenwerk" zit voorlopig...........

Maar goed, voor de liefhebbers (die schijnen echt te bestaan!) nog een paar foto's:

Vanmorgen kwam er een sneeuwwolkje over de baai aandrijven.......

Maar vanmiddag klaarde het weer op...........

Zelfs nog wat blauwe lucht gezien..........

Katoenpluk? Nee, sneeuwdotjes......

Na de opklaring zit er nog wel wat in het vat.........

Nieuwe maand.

Nu februari er aan komt heb ik de spikes vooraan van kant gewisseld, om ze zodoende gelijkmatiger te slijten. Deze zijn nog als nieuw uiteraard, die liggen er nu net een week of vijf onder.
Toch maar even gewisseld, dan kan ik ze misschien volgend seizoen ook nog gedeeltelijk gebruiken.
Hoeveel kilometers februari gaat brengen blijft nog even een vraag, de eerste twee dagen zien er al niet erg best uit, daarna gaat het weer vriezen en valt er minder neerslag, dan is er weer kans op een fietsritje. Zoals altijd in de winter  moet het gewoon dag voor dag bekeken worden........

Tot zover,

Groeten, Adri.

Strada afgeschreven.

Afgeschreven?

Ja, maar niet schrikken, hier word economische afschrijving bedoeld, BOB rijdt nog gewoon rond!
(Als de "motor" erin ligt tenminste..........)

Toen ik nog maar pas rondreed in BOB schreef Wim Schermer een blogpost ( deze) over het feit dat hij zijn Quest in principe niet meer kon verzekeren, nou ja, het kon nog wel, maar de premie was van € 200,--/jaar naar € 900,--/jaar gegaan, plus dat het eigen risico per gebeurtenis op € 750,-- gesteld werd, dus dat hield in dat Wim het niet meer rendabel vond om de fiets in de verzekering te houden.
Op deze post kwamen nogal wat reacties, onder meer van Quezzzt en Wilco, die beiden met het  voorstel kwamen om dan maar een bedrag per jaar te reserveren als reservepotje om eventuele schadegevallen op te kunnen vangen bij  onverzekerd zijn.

Dat sprak mij ook aan, want in Noorwegen fietsen verzekeren is mogelijk, maar door alle voorwaarden en de gerekende waardedaling financieël totaal niet interessant. Het komt erop neer dat je na 5 jaar  niets meer terugkrijgt bij schade die niet op een ander te verhalen is, plus dat je daarnaast 5 jaar een premie betaald van circa € 750,--/jaar, ook niet weinig dus! (Naast die premie was er dan ook nog een eigen risico van circa € 400,-- per gebeurtenis.......)
Dan kun je beter de discipline opbrengen om zelf af en toe wat weg te zetten op een aparte rekening, dan heb je wat achter de hand in geval het onheil toeslaat.
Zo gedacht, zo gedaan, en na 3 jaar en 4 maanden is dat potje nu zo groot gegroeid dat de totale aanschafprijs van BOB met alle opties en deelbare kap daar terug in zit.
 En dan viel BOB nog wat duurder uit, omdat bij de invoer in Noorwegen  de Noorse BTW betaald moest worden, wat neerkwam op 6% extra vergeleken met de Nederlandse BTW. BOB werd immers gekocht eind september 2012, toen de Nederlandse BTW op de valreep nog net 19% was, in Noorwegen is de BTW al jaren 25%...........

Dus zit ik nu in de luxe positie dat er eventueel een geheel nieuwe velomobiel aangeschaft kan worden zonder de  restwaarde van BOB mee te tellen......
Ik heb trouwens ook geen enkel idee wat de restwaarde van BOB zal zijn zoals het beestje er nu bij staat, heb ik er geen hele hoge pet van op......, dus nog maar even verder potten!
Beter mee verlegen dan om verlegen, zoals het gezegde luidt.....

Winterfietsen.

Dat was het deze hele week wel, winterfietsen. Het vroor de hele week rond de -8 tot -10, met 's nachts dipjes tot -13. 

Dagelijks wel een ritje gemaakt, met 2 woon-werk ritten op woensdag en donderdag. Ochtenddiensten dus om 04:00h opstaan en tegen 05:00h wegfietsen, gaat prima, maar vraagt redelijk wat energie bij -9 en op spijkerbanden over de vastgereden sneeuw/ijssporen onderweg. 

De voetenbakjes liggen er niet meer in, dat was veel te warm en te benauwd in de fiets, en ook het neerslaande vocht maakte het onprettig, omdat BOB buiten staat vroor de hele binnenkant aan.

Geen problemen onderweg, de snelheid wat aanpassen op de snelle afdalingen  en proberen het achterwiel op de autosporen te houden zodat er geen onaangename verrassingen zoals een uitbrekend achterwiel optreden. 

Het slechtste stuk is de laatste 500 meter naar huis toe, de gemeente is weer eens aan het besparen op sneeuwruimen lijkt het, na de laatste sneeuwval van vorige week vrijdag is er geen sneeuwschuiver meer voorbij geweest, en dat is goed te merken bij het naar boven fietsen.

Zo liggen de wegen in "ons" buurtje erbij.........

Op één kort stukje moest ik al 2x uit de fiets deze week, ik kreeg de fiets niet meer vooruit! Het achterwiel slipte in het rond en vond geen grip, dus dan maar even eruit en een stukje duwen tot voorbij het steilste gedeelte. Een circa 40 kg wegende Strada een steile helling opduwen bij -8 ºC staat niet in mijn favorietenlijstje, maar het moest even..........
Dat gedeelte is het circa 80 meter lange gedeelte dat met 13% oploopt, daar bleef ik op 10 meter van de top "hangen".........
Hieronder een paar foto's van BOB op precies dat gedeelte, de camera is waterpas gehouden, de hellingshoek klopt dus met de werkelijkheid......

Lijkt niet zo erg steil misschien, maar is toch 13%.

Tussen de grijze en gele huizen ga ik linksaf richting huis, daar heb ik  heel even 50 meter vlak.

Ook zonder sneeuwlaag is dit een stevige klim........

In het spoor rijden hielp niet elke keer deze week......

Bij normale wegomstandigheden is naar boven fietsen geen probleem, met een verzet van 30 x 32 gaat dat prima, de rest van de weg is minder steil, daar ligt het op 6 tot 8%, iets redelijker dus.
Natuurlijk elke keer wel een pittige afsluiting van de rit naar huis, zeker na een drukke dag op het werk zou je soms Nederlandse omstandigheden wensen.....(vlakke wegen.....)
Maar goed, het decor is ook wat anders om door te fietsen hier, en dat maakt veel goed!

Sneeuw maakt het fietsen soms wel een beetje zwaarder, zie onderstaande foto:

Zoiets zie je uiteraard pas nadat je de helling opgereden bent......

Nieuwe schoenen.....

Nee, geen fietsschoenen, maar wel gerelateerd aan de sneeuw en gladde wegen in dit bericht.

Naast fietsen komen we ook nog buiten om onze viervoeter uit te laten, en met de vastgereden sneeuw op de hellingen rond ons kan dat voor ons ook een ongewenste uitglijder opleveren. Daartoe hadden we al jaren "isbrodder" in gebruik, een soort rubber zolen met spijkers, die onder bestaande schoenen geplaatst worden. 

Dat werkt wel, maar ze gaan wel eens los, of je verliest er eens eentje, kortom het is altijd wat.....

Daar wilden we een betere oplossing voor, en die vonden we in een schoenenzaak in Voss deze week.

Schoenen van het merk Dock, model Ice Tech, zogenaamde "piggsko", spijkerschoenen dus! 

Lekker lichte soft shell schoen, waterdicht en bijt zich met de spijkers vast in de sneeuw/ijslaag, ideaal op de hellingen!

Tot zover!

Groeten, Adri.