vrijdag 1 november 2019

Rijden met ondersteuning.

Hoe bevalt het?

Wel, daar kan ik heel kort in zijn: Prima! 

Het is nog steeds fietsen, maar het is anders.

Ten eerste heb ik nu slechts 11 versnellingen, de Schlumpf moest plaats maken voor de Bafang motorunit, en het 75 tanden kettingwiel is gekrompen naar 70 tanden. 

Wat ook veranderde is het gewicht, de circa 1,8 kg wegende Mountain Drive unit ging eraf, en de Bafang met batterij, display en bekabeling kwam erbij. En dat hele spul weegt circa 7,8 kg. 
Dus een fiets die rijklaar al ongeveer 45 kg weegt krijgt er nog 6 kg bij, en komt dan op 51 kg....Met in de winter nog iets zwaardere banden als de spikes er weer onder gaan..............

Hoe anders rijdt het?

Waar ik zeker de eerste paar weken erg aan moest wennen was de afwezigheid van de Mountain Drive, zeker na een ongeplande stop was het erg makkelijk om het ding in de lage gearing te tikken en probleemloos weer te vertrekken. Nou moet ik weer anticiperen en snel terug schakelen, anders kom ik, ondanks de motor, toch weer wat moeilijker op gang. 
En wat meer gesjouw natuurlijk, je moet de batterij eruit halen voor lading, en weer terug plaatsen voor je vertrekt. Zo doe ik het tenminste, want de fiets staat onverwarmd in zijn hok, en daar heb ik ook geen aansluiting om te laden.
Door het kleinere kettingwiel is de topsnelheid natuurlijk lager, je bereikt je maximum toerental vlugger, dat scheelt toch wel een 5 km/u. 
Ook schakelen in de klimmen moet je goed anticiperen, want om de aandrijflijn wat te ontzien heb ik een schakelsensor gemonteerd en die stopt de motor als je schakelt. Je krijgt dan wel een "klap" in je benen natuurlijk als de ondersteuning wegvalt......Dat is dan niet langer dan 1 of 2 seconden, dan komt de motor weer bij, maar je kan beter een versnelling kiezen die geschikt is om de hele weg omhoog te kunnen blijven trappen zonder schakelen tussendoor.

Dat zijn dan wel de enige "nadelen" zowat, want verder is het enkel een voordeel om met de ondersteuning te rijden.

Het rijden met een ondersteuning heb ik altijd als een voordeel gezien voor mensen die dat nodig hebben, maar zelf wilde ik het zo lang mogelijk uitstellen, ik voelde me er nog te jong voor. 
Dat veranderde door de hartritmestoornissen, ik zag dat als een waarschuwing, misschien vergde ik toch te veel van mezelf? 
Daarom ook voor mij ondersteuning, want ondanks dat ik in juli weer helemaal gezond verklaard ben, voelt het toch nog niet hetzelfde als voorheen. 

En als ik dan de keuze voor ondersteuning  maak, dan zal ik die ook gebruiken, dus niet stoer doen en op 50% gaan rijden, nee, bij mij staat die gewoon op maximale ondersteuning, 100%.
Als iemand dat "slap" vindt, prima, daar kan ik goed mee leven!

Optrekken gaat natuurlijk prima, de motor trekt flink mee tot 25 km/u, daarboven moet ik het verder zelf doen. 
En de hellingen zijn een peulenschil nu, natuurlijk zakt de snelheid op de steilere stukken, maar hellingen tot circa 5% ga ik nu op met circa 19 km/u, dat was zonder motor ongeveer 8 km/u. 
De aller steilste klimmen die ik heb, die tussen de 11 en 14% rijdt ik op met circa 9 tot 10 km/u, waar dat zonder hulp niet sneller dan 4 tot 5 km/u ging.
De langere stukken "vals plat", zeg maar tot 2% stijging gaan nu met circa 24 km/u.
Pure tijdwinst boek ik op die stukken!
De lagere topsnelheid is niet zo erg, want de stukken dat ik die top kon vast houden waren nu ook weer niet zo lang, de tijdwinst in de klimmen levert wat dat betreft meer voordeel op.
En afdalen zonder mee te trappen gaat net zo snel als voorheen, dat maakt geen verschil.

Het bleek dan ook al de eerste week dat ik "met" rondreed dat ik de wekker wel wat later kon zetten..............
Een behoorlijk verschil met de tijd in de Strada, toen hadden we nog een hond die uitgelaten moest worden, en stond om 04.00h op, om zodoende rond 05.00h te kunnen vertrekken. 
Na dat ons beestje overleden was ging die wekker om 04.15h, en had kon op dezelfde tijd vertrekken. 
Nu staat de wekker om 04.30h, en rijdt ik circa 5.15 weg, en ben dan nog ruim op tijd op de fabriek om te verkleden en me naar de werkplek te begeven, die circa 500 meter van de garderobe verwijderd is.

Ook de gemiddelde snelheden zijn zonder meer goed te noemen, ik rijdt al met "winterbanden", en kan nog met een gemiddelde van 30 km/u thuiskomen, dat was voor de ondersteuning ondenkbaar, ging voor mij gewoon niet.

En

Dus het zal duidelijk zijn, die Bafang is een blijvertje!


Een paar andere aanpassingen.

Ik rijd al vanaf begin oktober met "winterbanden", maar dat zijn niet de ondertussen bekende spijkerbanden. 
Want ik was het al een tijdje beu om elke winter 2 sets winterbanden te moeten aanschaffen omdat door het vele rijden op asfalt de spijkers door de koordlagen naar binnen werden gedrukt en voor vele lekke banden zorgden. En in de winter onderweg stil staan om een band te wisselen  is geen hobby van me.................
Ik besloot al vorige winter om eens andere banden te gaan proberen, geen echte winterband, maar misschien een goed alternatief om de tijd met "spikes" wat in te korten. 
De Schwalbe Marathon GT 365, een 4-seizoenen band. Ziet er qua profiel wel wat uit als een spijkerloze winterband voor auto's, met heel veel lamellen in het profiel.
Even afwachten hoe dat gaat met lekrijden, maar ze rijden een stuk prettiger dan de "spikes" en maken een stuk minder lawaai. Ze zijn ook een stuk lichter in gewicht, het scheelt 95 gram per band, dus voor een QV is dat een voordeel van 380 gram. En slijtvastheid zou ook beter moeten zijn.
Licht lopen doen ze niet, volgens de site van Schwalbe hebben ze zelfs nog iets meer rolweerstand hebben dan de Marathon Winter banden! Dat voel ik in de praktijk ook goed. Het lijkt of je door los zand fietst als je die banden er de eerste keer om hebt liggen.....net als bij de spikes, dat is dan weer het zelfde. 
Hoe die banden zich gaan gedragen als het wat gladder gaat worden is ook nog even afwachten, met de auto gaat dat zonder spijkers ook prima, maar dat zijn natuurlijk wel specifieke winterbanden.
Een 4-seizoenen band is natuurlijk een compromis, en kan nooit zo goed zijn als een band die specifiek voor één seizoen gemaakt is.

De Schwalbe Marathon GT 365.


En het profiel.

Nog een aanpassing is het plaatsen van een mini-scherm, dat heb ik al in het vroege voorjaar geknipt en geplaatst, en heeft ondertussen een paar tussentijdse aanpassingen meegemaakt. In die zin dat het lager geworden is.
Ik rijdt nog steeds graag "open", hoewel dat wat vreemd klinkt misschien voor iemand die constant met de kap over z'n hoofd rijdt. Zonder schuimdeksel is misschien een betere uitdrukking?
Maar dat geeft toch wat winddruk op de borst, en dat kan bij koude minder prettig aanvoelen.
Dat mini-scherm doet prima werk wat dat betreft, het houdt de wind uit de kuip, en leidt die via het kap vizier over de kap heen.  Ook een blijvertje, want ik kan er prima overheen kijken, ook bij regen, en als het kap vizier beslaat gaat dat naar boven, en kijk ik door de spleet over het mini-scherm heen en heb nog nauwelijks wind in het gezicht.

Mini-scherm tussen de spiegels.
Verder gaat het allemaal z'n gang, met de fiets zijn eigenlijk geen problemen, die loopt prima.
En zeker mede dankzij de ondersteuning, een klein mijlpaaltje voor mezelf, in oktober kom ik voor het eerst weer eens boven de 1000 km/maand met de velomobiel! Dat was geleden van november 2018..........

Tot zover,

Groeten, Adri.

8 opmerkingen:

  1. Gaaf dat je het 'fysieke ongemak' op deze manier hebt overkomen en door kunt blijven gaan met ligfietsen!
    Het staat buiten kijf dat deze combinatie van elektromotor met velomobiel hoger scoort in rendement dan welke electrische auto ook!En het vermijden van fossiel wordt steeds urgenter...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig wel Mick! Want minder fietsen zag ik helemaal niet zitten, ik was er een tijd niet gelukkig mee dat ik meer in de auto moest stappen om naar het werk te komen. Dus dit is zeker een goede oplossing, en wat dat rendement betreft heb je helemaal gelijk, plus dat ik nog steeds de nodige dagelijkse beweging kan combineren met woon-werkverkeer en zodoende nog steeds 2 vliegen in 1 klap sla!
      De batterij is gelukkig ook zwaar genoeg om de dagelijkse 72 km met redelijk gemak te volbrengen.
      Wij zouden trouwens ook wel over willen gaan op een electrische auto, maar ik wil een trekhaak eraan, en dat gaat nog niet bij de "betaalbare" modellen. En dan niet enkel een fietsendrager trekhaak, maar een echte waarmee ik een kar hout kan halen.........Maar die vraag hebben vele mensen, dus ze komen er wel aan. Want een Tesla X, Jaguar I Pace of Audi e-Tron liggen wat boven het budget dat wij er voor over hebben, en zijn ook te groot volgens onze smaak. Wij hebben liever een kleine personenauto.

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  2. Super Adri je doet zo weer helemaal mee, suk6 en veel gezondheid voor de toekomst

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt Pé! Dat gevoel heb ik gelukkig zelf ook, zo kan ik met vertrouwen de winter tegemoet! Want ondanks de gezond verklaring in juli, voelt het toch niet meer zoals vroeger. De oude vorm is zo goed als terug, dat wel, maar helemaal de oude ben ik niet meer. Wat vlugger moe, wat langere pauzes, dat soort kleine dingen. Valt prima mee te leven, en vergeleken met sommige anderen van mijn bouwjaar ben ik nog zeer actief, maar het voelt of het minder is dan tevoren.
      Maar goed, we gaan weer met goede zin verder!

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  3. Hoi Adri, fijn dat het bevalt! Verstandig om naar waarschuwingen te luisteren. Je hoort het toch vaker dat mensen die zich bovenmatig inspannen hartritmestoornissen krijgen. Misschien niet gevaarlijk, maar wel ongemakkelijk. Beter om ellende voor te zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja Wilco, waarschuwingen zijn er niet voor niets denk ik, dus luisteren is inderdaad het verstandigste. Dat is wat de diverse doktoren ook aangaven, er komen steeds meer "jonge" mensen met hartritmestoornissen, en vaak ongeveer hetzelfde als bij mij: niet-rokers, slank en vaak actief duursporter, allemaal in dezelfde leeftijdsgroep waar ik nu ook in zit. Niet gevaarlijk in die zin dat het niet direct levensbedreigend is, maar niet aan te raden om er langere tijd mee te blijven lopen, want goed is het niet voor je hart om constant opgejaagd te worden, zoals bij mij het geval was.
      Wat dat betreft zijn we beiden erg blij dat het opgelost is met die ablatie, en dat ik weer gezond verklaard ben. En als die ondersteuning daarbij helpt, prima!

      Groeten, Adri.

      Verwijderen