Omdat een aantal mensen spontaan de op onze camper staande velomobiel voor een bobslee aanzagen, noemde mijn vrouw Ina de fiets vanaf de eerste dag BOB of de bobslee. Dus vanaf nu fiets ik niet meer naar het werk, ik ga met de bobslee!
Omdat Wilco ( De Bak-Strada 112 ) een vraag had over de bevestiging van de extra lampen schrijf ik even een korte post, want in een reactie kan je geen verklarende foto's insluiten, vandaar.
Simpele bevestiging.
De Strada was door velomobiel.nl op mijn verzoek uitgerust met een aantal optie's, onder meer 2 extra lampsteunen bij de spiegels, omdat het hier op plaatsen langs de weg werkelijk aardedonker is, en ik dacht wel een extra lamp nodig te hebben af en toe.
De extra lampsteunen bij de spiegels.
De extra lampen.
De 2 extra lampen zijn LED-lampjes, besteld in China, bij Lightinthebox.com, van het merk Brinyte 02 Cree's, 860 lumen lichtsterkte. Die kunnen op een fietsstuur o.i.d. vastgezet worden met de steun die onder de lamp zit en de bijgeleverde rubber ringen. Dat werkt perfect, ook bij het slechte wegdek dat ik heb onderweg treed geen verschuiving van de lampen op. Tevens hebben ze een extra bedieningsknop, een soort afstandsbediening, zodat ze ook met gesloten kap bediend kunnen worden.
De schijnwerper.
De afstandbediening binnenin.
De lamp op de steun, vastgezet met de rubberring.
Hopelijk is de vraag van Wilco hierbij duidelijk beantwoord, anders hoor ik het wel, en zal dan toelichting geven indien noodzakelijk.
Geen probleem, kleine moeite!
Toelichting.
Naar aanleiding van een paar reacties nog een kleine toelichting. Blijkbaar was ik toch niet volledig genoeg.
-De (aluminium) lampsteunen: heb ik gevraagd bij velomobiel.nl, en zijn volgens mij daar gelast. Ik weet niet of ze die op de plank hebben liggen, een mail aan Ymte kan daar snel uitsluitsel over geven.
-De lampjes: zijn bedienbaar met een afstandsbediende knop vanuit de VM, als je met de kap rijd is dat handig, ook bedienbaar met een verlichtte knop achter op het lamphuis.
Ook zijn de lampjes dimbaar: 1x drukken is aan op volle sterkte; nog eens drukken is aan op ½ sterkte; 3de keer drukken is knipperstand.
Op vol vermogen zou het ( oplaadbare ) batterijpak het ongeveer 3½ uur moeten volhouden, op ½ sterkte ongeveer 8 uur, en op knipperstand ongeveer 12 uur, een en ander afhankelijk van de temperatuur uiteraard. Het batterijpak zou circa 500 ladingen moeten aankunnen.
Ladingsindicatie: de verlichtte knop achterop de lamp geeft dmv kleurcodes de restlading in de batterij aan: volle lading: groen; 50% lading: blauw; 25% lading: oranje; 10% lading: rood.
Na de crash word er weer gewoon woon-werkverkeer met BOB gereden, alleen moest ik een aanpassing maken in mijn verkeersgedrag, zeker aangaande tegenliggers met grootlicht. De verblinding was toch wel de aanwijsbare oorzaak van de crash, volgens mij althans.
Onder de vele tips was er ook eentje van MuziQuest, die schreef dat hij altijd in de remmen ging bij tegenliggers, en dan wacht tot ze voorbij zijn alvorens z'n weg te vervolgen. Op zich een veilig iets om te doen, zonder twijfel! Even heb ik overwogen om dat ook te gaan doen, maar ondanks dat het hier niet erg druk is vond ik het toch geen aantrekkelijk idee.
Een andere optie was dat ik mezelf wat "zichtbaarder" maak, die mogelijkheid heb ik ook, en wel door extra lampen te bevestigen op de lampsteunen bij de spiegels.
Die extra lampen heb ik vorig jaar in de winter ook gebruikt, maar raakten in de zomer in ongebruik, de gewone verlichting is in principe ook voldoende voor mij om alles goed te zien.
Nu gingen de lampen er terug op, en de lamp aan de rechterzijde werd vrij laag gericht, zodat ik prima zicht heb op de wegkant aan de rechterzijde. Deze lamp blijft de hele rit aan, geen probleem.
De linkerlamp staat volledig naar voren gericht, en werpt een felle lichtbundel ver voor me uit. Deze kan ik vanaf het stuur met een knop schakelen, zodat ik indien nodig de lamp kan doven.
De "bermlamp"
De "schijnwerper".
De bedieningsknop van de "schijnwerper".
Korte dagen.
In dit jaargetijde zijn de dagen natuurlijk kort, zonsopgang hebben we hier ongeveer rond 09.30u, en dan gaat de zon onder om circa 15.30u, dus 6 uur daglicht betekend vaak in het donker rijden. De zon zien we niet in het dorp, de bergrug zuid van het dorp is 900 meter hoog, en de zon komt daar vanaf half november niet meer overheen. Even wachten tot ongeveer de tweede week in februari, dan komt de zon er weer 5 minuten overheen. Daarna worden de dagen snel langer.
Mijn eerste dagen na de reparatie waren 12 uurs diensten, dus om 05.00u vertrekken en om 20.45u thuis betekent constant met verlichting rijden. Na 3 dagen gaan we dan over naar 2 middagdiensten, dan rijd ik de heenweg in daglicht, wel altijd met verlichting om zichtbaar te zijn, terug naar huis is het weer donker.
De gewone ochtenddiensten start ik de terugrit om circa 15.15u, dus kom ik onderweg in het donker te rijden.
Ochtendlucht Kinsarvik, circa 09.15u
Asociaal????
Gebruik van de bermlamp bij de rechterspiegel geeft prima zicht op de wegkant, die lamp brand continu. Als er geen tegenliggers zijn heb ik normaal tijdens donker mijn "dimlicht", de linkerlamp van de Strada aan, het "grootlicht", de rechterlamp van de Strada om iets verder voor me uit te kijken, en de laatste tijd ook de "schijnwerper" bij de linkerspiegel, die een zeer felle lichtbundel voor me op de weg werpt. De beide "bijzetlampjes" zijn Brinyte 02 Cree's, 860 lumen, en niet afgeschermd zoals de B&M Lumotec IQ Cyo's die de Strada standaard in de neus heeft.
De laatste tijd ervaar ik dat auto's die eerder totaal niet reageerden op het knipperen met het "grootlicht" van de Strada, heel goed reageren op de schijnwerper!
Bij een niet dimmende tegenligger, 2x knipperen, geen dimreactie, dan blijft het grootlicht aan, en tevens gaat de schijnwerper licht werpen vooruit.
Dan is het tot nu toe elke keer hetzelfde patroon, met werkelijk de snelheid van het licht word er een gat gebrand in de plaat die ze voor hun kop hebben!! Ze dimmen bijna gelijk na ontsteken van de schijnwerper!
Uiteraard gaan dan mijn "verblindende"lampen ook weer uit, goed gedrag word beloond!
Noem het asociaal, werken doet het! Ik ga dit dus gewoon nog even volhouden, misschien is dit dan de manier om een klein beetje respect voor niet gemotoriseerde weggebruikers bij te brengen, ik weet het ook niet.
Ook ben ik begonnen om zonder meer het "Claim your lane" principe toe te passen, waar ik voorheen zoveel mogelijk rechts hield, houd ik nu zonder meer het midden van mijn rijstrook aan, dan houden ze maar in voor ze voorbij rijden.
Met "bermlamp" en "dimlicht".
Met alle verlichting
Klachten.
Ina heeft ondertussen een klacht van een collega gekregen, dat ik nu wel heel erg scherpe verlichting voerde!
Die collega was vlug uitgepraat toen Ina haarfijn de crash uitlegde en vooral hoe dat veroorzaakt werd. In een dergelijke situatie is er dan weer wel gelijk begrip voor je gedrag.
Hoe er over me gedacht word houd ik me niet mee bezig, maar ook hier hoorde Ina van een andere collega die een busrit maakte, hoe de betreffende chauffeur van de bus over me dacht.
"Daar heb je die gek met die speciale motor weer!" merkte hij op tegen zijn passagiers, toen hij me achterop reed.
Ook weer zo eentje die er de ballen van snapt dus!
Nou ja, laat ze maar lullen, ik ben blij dat ik weer fiets! Ook weer "plezierritjes" natuurlijk, fietsen is functioneel van en naar het werk, en leuk in de vrije tijd. Zeker nu de wegen na de invallende dooi weer goed berijdbaar zijn.
Tot slot nog een kort filmpje, daarop is te zien hoe ik om ongeveer 16.00u de laatste meters naar huis afleg, in het donker dus met verlichting. Oordeel zelf maar of de zichtbaarheid goed genoeg is.........
Tot ongeveer 50 seconden is het precies zoals de bedoeling was, daarna vergat Ina de camera uit te schakelen.........☺☺☺
Niet schrikken, het is witte ellende, sneeuw dus. Zaterdag een dag overwerk, er werd mooi weer gemeld, dus ik vertrok net voor 05.00u 's morgens richting Tyssedal om daar een 12 uurs dienst te gaan doen. Rustig weer, sterren aan de hemel, -2½ ºC. De wegen waren redelijk sneeuwvrij dus het was goed te fietsen. Onderweg af en toe een wat "kwispelstaartende" Strada, op de soms aanwezige ijsrichels. Verder prima fietsweer, warm en comfortabel onder de kap! Na een relaxed dagje op de fabriek weer huiswaarts, nog steeds prima weer, ondertussen -5 ºC, maar zonder problemen naar huis gefietst.
Op zondagmorgen opgestaan, en bij de eerste blik uit het raam was het gelijk duidelijk: de beweging voor vandaag zou niet plaatsvinden in BOB, die kan onder z'n afdak blijven staan.
De al gereed gezette sneeuwschuif zou dienst gaan doen vandaag!
Na het ontbijt maar aan de gang, tijdens het uitlaten van Ward had ik al gezien dat het véél was, Ward liep dan ook in mijn sporen, anders was hij zo goed als helemaal verdwenen in de sneeuw.
Toen Ina vroeg hoeveel het was, gaf ik m'n standaard antwoord aangaande sneeuw: "Teveel!!"
Teun ging het later meten, en kwam op 24 cm uit, dus ik had gelijk, het was teveel.
Scheppend bezig...........
24 cm vandaag.......
Scheppen, stapelen en wegkruien.
Onze vééls te grote oprit en plaats achter het huis waar de auto gekeerd word, moest natuurlijk enigszins berijdbaar gemaakt worden, ook BOB moest er eventueel weer over kunnen.
Dus maar alles wegscheppen, aan de kant op hopen stapelen, en zelfs nog wegkruien met de kruiwagen en over de weg op een leeg kavel kiepen, dat door de lagere ligging heel veel overtollige sneeuw kan bergen.
Teun rijd de kruiwagen, ik schep hem vol, dat schiet lekker op.
Buurman Ewald schoot ook lekker op, terwijl hij de sneeuw van zijn erf verwijderde.
"Goede trim" riep hij me toe, vanuit de verwarmde cabine van zijn tractor, toen hij een volle voorlader op hetzelfde kavel naar beneden kiepte! Ja, zo lust ik er nog wel een paar!
Ook Ina had weer een geweldige opmerking, toen ze kwam zeggen dat het middageten klaar stond.
"Het licht wat uit, dan kunnen we straks nog een wandeling maken, want ik moet ook wat beweging hebben."
Mijn antwoord dat ik 2 sneeuwschuiven heb leek niet echt over te komen.........
De voordeur is weer bereikbaar.......
Hoopje voor de garage, en kruiwagentje vol.
Vader en zoon aan het werk.
Wegkruien.
En over de rand met de rommel.....
Nieuwe neus?
De titel roept misschien vragen op? Begrijpelijk, met al die informatie over nieuwe Strada's, Velotilts en diverse andere ontwikkelingen.
Maar ook BOB had vandaag een nieuwe neus, en wel een K.S.S. neus, die er best leuk uitzag, vond ik zelf dan.
K.S.S. staat dan voor: Kinsarvik Snow Sculptured, want zo vond ik BOB onder z'n afdak vanmorgen:
Zo stond BOB erbij vanmorgen.....
K.S.S. neus......
Heel ander profiel zo!
Of dit aerodynamisch iets toe te voegen heeft? Geen idee, maar het zag er leuk uit! Er was duidelijk een windje geweest vannacht toen het sneeuwde, zelfs kap en vizier waren bestoven met sneeuw.
Nu is alles weer berijdbaar, en kunnen zowel de auto als ook BOB weer van het achtererf af als het moet. De camper zal wel in de garage moeten blijven, er ligt nu een redelijk grote sneeuwhoop voor de deur.
Tja, het heeft nog lang geduurd, maar nu is het toch een feit: de eerste laag witte ellende ligt weer op de wegen. Het is nog natte sneeuw, dus een papperige troep, maar fietsen zit er vandaag niet in.
Ook niet omdat er volgens de meldingen storm op komst is, ook niet verstandig om er doorheen te gaan rijden als het niet echt noodzakelijk is.
Even poseren in de sneeuw, verder blijf hij vandaag op stal!
Nog eens op z'n kant........
Ja, nauwelijks gerepareerd en weer 2 dagen in gebruik, ligt BOB weer op z'n kant! Niet erg gelukkig, ik vertrok naar het werk op zaterdagmorgen om 05:00u en er was eigenlijk geen wind van betekenis toen ik wegreed thuis. Halverwege onderweg dacht ik al wat aantrekkende wind te bemerken, maar die kwam van achteren, dus niets aan de hand. Op het werk BOB op z'n vaste plek gezet, verkleden en aflossen. Om 07:30u gaat de telefoon, en krijgt collega Svein te horen dat Adri z'n "ding" op de kant ligt. Ik ga gelijk even kijken en merk onderweg naar de poort dat er stevige rukwinden zijn. BOB ligt inderdaad op de rechterkant op het asfalt, geluk bij een ongeluk is dat de rechterkant toch al bekrast was! Dan maar een plekje zoeken in de luwte, en tussendoor nog eens controleren. De rest van de dag gaat het goed, en tegen de avond neemt de wind iets af, zodat ik zonder problemen naar huis kan fietsen. Naast wat nieuwe krassen was de spiegel los, maar dat was weer snel gefikst. Al met al geen groot probleem gelukkig.
Afgedwongen rust.
Na 6 dagen fietsen begin ik op woensdag aan de vrije week, en blijf gelijk maar thuis, afgedwongen door de vele regen en de harde wind. En vandaag dus sneeuwblubber, ook weer niet fietsen, de korte buien maken het er ook niet aantrekkelijker op.
Uitzicht is niet veel bijzonders vandaag...
Er heeft wel eens 40 cm op de postbus gelegen.......
Bezigheden.
Dan houd ik me vandaag maar wat bezig met computeren, een beetje opruimen in de garage en natuurlijk het onvermijdelijke brandhout, waar je dagelijks wel mee bezig bent. Nog een paar foto's van de sneeuw gemaakt op de boompjes in de buurt, waarbij goed te zien is dat het natte sneeuw is.
