Stilstand na beweging.........

Beweging.

Ook ik heb ondertussen de eerste 2014 kilometers weer al gemaakt, 310 km om precies te zijn, en heb de stormzekering en nieuwe vizierbevestiging prima kunnen testen. Alles werkt prima!

 

Stilstand........

Vandaag vrij en na een aantal dagen door de vele regen rijden dacht ik maar eens een dag rust te houden en de fiets eens gewoon na te kijken. Niet dat er iets was, maar alles nalopen doe ik wel regelmatig. Vandaag haalde ik zelfs het derailleurkapje eraf, en ontdekte dat de versnellingskabel op afbreken stond. Nog niet helemaal door, maar daar ga ik natuurlijk niet op wachten!

 

 

 

Volgens de wet van Murphy breekt de kabel uiteraard net als je in een beklimming zit, en dan zijn de gevolgen bekend: de derailleur loopt naar het kleinste tandwiel en blijft daar. Daar zit je zeker in mijn terrein echt niet op te wachten.

Vervangen dus!

Niks moeilijks aan, dus ik maak de kabel los aan de derailleur, en haal de gripshift los. Het is voor mij wel de eerste keer dat ik een draaischakelaar heb, voordien heb ik wel al eens een kabel vervangen bij een racefiets, zo'n remgreepschakeling. De gripshift haal ik uiteen, en zie de kabelstop zitten. De oude kabel is er dan op 2 tellen uit.

Even een nieuwe versnellingskabel pakken, die heb ik in voorraad. Door de gripshift steken en doorvoeren in de buitenkabel.

Dan vastmaken bij de derailleur.........., maar daar is geen kabel!

Dan gaat me een licht op, waren die VM kabels niet langer dan standaard? Even velomobiel.nl bellen en vragen hoe lang die kabels eigenlijk moeten zijn.

Allert weet het niet en moet gaan meten, maar vraagt het onderweg aan Theo. Die kabels bij velomobiel blijken 3 meter lang te zijn, tandemkabels zegt Allert. Theo voegde nog toe dat de buitenkabels circa 2 meter lang zijn.  Ik bedank Allert voor de informatie en ga de oude kabel maar eens opmeten.

Die komt op 2,1 meter, dus bestel ik 2 Dura-ace kabels van 2,1 meter bij bikeshop.no  en ga er vanuit dat het zal passen.

Nadien vind ik nog een adresje, Flowsport.no, waar zelfs binnenkabels tot 3 meter verkocht worden.

Prima, dan bestel ik er daar ook 2, dan sta ik straks zeker niet met lege handen.

 

Want nu staat de fiets stil, en dat geeft niet, maar moet niet te lang duren!

 

Tot zover......

 

Groeten, Adri.

Vette pech, vizier weg...........

Gone with the wind.............

De titel geeft het al aan, m'n vizier van de deelbare kap is weg, en dat komt door de wind. Die blies weer eens met stormkracht, en blijkbaar waren de drukknopen niet sterk genoeg meer om de wind te weerstaan.

Stom natuurlijk, het was al eens eerder eraf geblazen, maar lag toen op het achtererf. Ina vond het en aangezien het toen nog steeds bruikbaar was ondanks wat krassen heb ik het gewoon teruggeplaatst.

Een aantal keren de kap eraf gehaald en het schuimdeksel gebruikt om de fiets af te sluiten, en dan verwaterd het weer omdat het niet waait. En dan ben je wat minder oplettend door de nachtdienst en denk je er niet aan als het weer gaat waaien.............

Nu is het weg, dus moest het nieuwe vizier dat ik onlangs maakte om het  "dubbel glas" te testen in gebruik genomen worden.

De "dubbele" ruit is er zo af, gewoon lostrekken, de dubbelzijdige tape laat niet eens lijmresten na.

Het nieuwe vizier zou er nu zo op kunnen, maar had ik ook uitgerust met drukknopen, dus dan blijft het risico dat hetzelfde nog eens gebeurd. En aangezien de nieuwe vizieren ook hier niet aan de bomen groeien, moet afwaaien voorkomen worden in de toekomst.

Iets op verzinnen dus..........

Het "dubbel glas" vizier, ook met drukknopen gemaakt.

Vastgeklikt op de kap.

Eigen patent..............

De deelbare kap is heel gemakkelijk, staat in 2 minuten op de fiets, is in 2 minuten ook weer opgeborgen in de fiets. De drukknopen helpen uiteraard goed om snel het vizier te plaatsen of te verwijderen.

Prima systeem op zich, alleen niet bestand tegen Noors stormgeweld blijkbaar.

Nu is het makkelijkste om gewoon boutje/moertje te gebruiken, maar dan is het voordeel van de deelbare kap weg, want dan sta je weer te sleutelen elke keer als je de kap wilt de/monteren.

Dus iets verzinnen wat ongeveer even snel gaat als de drukkers.

Van een lange M6 bout zaag ik het draadgedeelte af, en boor een 3 mm gaatje in het overblijvende stuk. Het gat in de kap boor ik iets groter, zodat de bout er net door past. Dan knip ik uit een werkhandschoen een paar leren ringen, van dezelfde grootte als de ringen die ik gebruik bij het vizier. Dan blijft de kap beschermd tegen doorschuren door de metalen ringen. De rubber ring gebruik ik om het vizier tegen te leggen, en als laatste knip ik 2 lexan ringen om aan de buitenzijde tegen het vizier te leggen, om het vizier te beschermen tegen doorschuren. Het vizier moet op de plaats gehouden worden met een borging, en die moet makkelijk te verwijderen zijn. Ik besluit een paar grote paperclips te gebruiken, die zijn snel te plaatsen en te verwijderen en houden de zaak goed op de plaats. Veiligheidsspelden was ook een optie, maar de paperclips lijken me beter, die gaan niet spontaan open zoals de spelden misschien kunnen doen.

Van links naar rechts: de onderdelen.

Binnenkant kap: Bout, metalen ring, leren ring.

Buitenkant kap: leren ring, metalen ring, rubber ring, vizier, lexan ring, paperclip.

Stormzekering van het vizier.

Nu kan het vizier er niet meer af waaien, maar eigenlijk wil ik het ook dicht houden bij veel wind als de fiets geparkeerd staat. Dat gaat niet met de verstelling van het vizier, want die is enkel van binnenuit bedienbaar.

De verstellers van het  vizier waren eerst ook met drukkers vastgezet, maar dat beviel niet. Nu zitten ze vast met een holniet, met 2 ringen tussen zodat het stripje bewegelijk blijft, werkt goed op deze manier.

Dan maar een paar stukjes klittenband knippen en aansluiten op de buitenzijde, dat zou moeten werken.

Eens kijken onderweg of het niet te veel in het gezichtsveld zit, anders een andere plaats vinden om de stukjes te plakken. De praktijktest moet het uitwijzen, het is vlug aangepast als het moet. Ook even het geluid afwachten, te veel rammelen is ook niet prettig.

Bevestiging bediening vizier met holnieten.

Stormzekering onder het rijden weggeklapt.

Bij parkeren is het vizier nu "gezekerd".

Rijden.

De praktijktest geeft aan dat het prima werkt, het rammelt niet meer of minder dan de uitvoering met drukknopen, de paperclips houden goed, en de stormzekeringklittenbandjes zitten wel iets in het gezichtsveld, maar storen niet. Ook het zicht in de spiegels is ongehinderd. Tot zover geslaagd!

Tot zover dit bericht, later meer...........

Groeten, Adri.

Terugblik 2013.

Terugkijken.

Zo, nu 2014 is begonnen is 2013 echt voorbij, en kan er teruggekeken worden.
Voor mij het eerste hele kalenderjaar dat ik met een velomobiel reed, en ik kijk er met plezier op terug. Veel gefietst, ook op dagen dat er met een gewone fiets niet eens aan gedacht werd om uit te rukken.
Ook redelijk geschreven op m'n blog, dat weet je tevoren ook niet wat dat word, maar voorlopig heb ik nog geen "writersblock".
Totaal 60 blogberichten gingen het net op, en die worden ook wel gelezen.

Hoogtepunten het afgelopen jaar:

- Twee keer met BOB in de krant gestaan, altijd leuk onze fietsen onder de aandacht te brengen, beschreven in: Wereldberoemd! en in: Wereldberoemd! (3).

- De ontmoeting met Cees en Anita Roozendaal in Eidfjord, dat valt te lezen in: Ontmoeting..

- Ons tegenbezoek in Hippolytushoef, waarbij Cees ons op vrijdagavond meenam naar het vuurwerk bij Sail Den Helder, en het bezoeken van Sail de zaterdag. Beschreven in: Thuis..

- De eerste toerrit waar ik afgelopen jaar aan deelnam, Haugesund-Sauda. Een prachtig weekend, en tevreden met het eindresultaat. Vreemd genoeg de blog met de meeste vieuws, te zien: Eerste rit.

"Afknappers" in 2013:

- Bergen-Voss, de tweede toerrit waar ik aan deelnam. Tevreden met het resultaat van de rit, maar het dodelijke ongeval onderweg zette een demper op het geheel. Na te lezen in: Tweede rit..

- Het overlijden van een lid van de fietsgroep, en het daarna in groepsverband rijden van Voss-Geilo, de derde toerrit op de agenda. Nog eens te bekijken in: Bizar.. en in: Voss-Geilo.

- De schadegevallen aan BOB, die ik weliswaar zelf gerepareerd kreeg, en BOB weer snel op de weg had, maar hoewel leerzaam liever niet meegemaakt had. Daar zijn redelijk wat berichten aan gewijd, zeker aan de crash in november, die BOB 9 dagen aan de kant hield.
Beschreven in: Schade 1 en de reparatie ervan: Reparatie ; Schade 2 ; Crash 1 ; Crash 2 ; Crash 3 ;  Crash 4 ; Crash 5 .

De kilometers.

Zoals bij de meeste anderen worden ook mijn kilometers bijgehouden via de site van velomobiel.nl, en besloot ik ook weer de kilometers op de Scott bij te houden. Lang geleden dat ik dat deed, omdat ik voor m'n plezier fiets vind ik dat eigenlijk niet zo belangrijk, maar wel leuk om te weten hoeveel je nou werkelijk wegtrapt op jaarbasis.

De kilometerstanden op 31-12-2012:

BOB:       2562 km.                                    Scott:         7747 km.

De kilometerstanden op 31-12-2013:

BOB:     12679 km.                                    Scott:       10813 km.

Afgelegd in 2013;

BOB:      10117 km.                                   Scott:          3066 km.

Totaal beide fietsen:    13183 km.  

Dat maakt geen veelfietser van me, maar stilzitten doe ik ook niet echt. Er zijn ook nog dagen dat ik andere bezigheden heb, houthakken vergt ook redelijk wat tijd.
Scheiding tussen woon-werk en recreatief maak ik ook niet, zoals al eerder opgemerkt, ik fiets omdat ik daar plezier aan beleef, ook als ik naar het werk fiets.

De Scott komt er eigenlijk wat bekaaid af, het doet geen recht aan zo'n  prachtfiets om die zo weinig te gebruiken.
Maar het is bekend, ik lees het vaker dat mooie fietsen stof staan te verzamelen omdat er een velomobiel aangeschaft is.......
Geeft gelijk aan wat een praktische en inzetbare vervoermiddelen dat eigenlijk zijn.............

De Scott staat nu ("afgelikt", zoals een ex-collega het ooit eens weinig subtiel maar redelijk correct omschreef) onder een afgedankte plaid te wachten op betere tijden.........

De Scott onder z'n dekentje.

Komend jaar?

Fietsen natuurlijk!!!!!! En proberen gezond te blijven, daar staat of valt alles wel mee.......

Woon-werk met BOB, hoeveel kilometers weet ik niet, doet er ook niet toe. En op dagen dat ik vrij ben en een stukje wil fietsen dan kan ik kiezen uit 2 pracht exemplaren, afhankelijk van het weer.

Toerritten ga ik niet rijden in 2014, daar heb ik even geen zin in, ik heb niet het gevoel nog iets te moeten bewijzen.
Verder af en toe een berichtje posten, en me bezig houden met de gewone zaken, kachelhout, fietsonderhoud in m'n schuurtje, en misschien nog proberen om het  mislukte spuitwerk van de laatste reparatie te verbeteren als de temperaturen wat hoger zijn.

M'n fietsschuurtje/werkplaatsje.

Tot zover deze terugblik, iedereen nogmaals het allerbeste voor 2014 toegewenst!

Groeten, Adri.

Knutselmiddagje met afval.

Storm, niet fietsen....

Vrijdagmiddag sta ik om 12.00u naast m'n bed, na de nachtdienst gehad te hebben. Net als in Nederland is het buiten ook windkracht 8, met stoten die nog wel wat hoger zijn.
Niet fietsen vandaag, dus na een hapje en vooral koffie maar iets anders verzinnen om me "van de straat" te houden. Het is kerstvakantie dus de computer is de hele dag bezet, Teun is thuis en doet niet veel anders dan spelen.
Ik ga maar wat in de schuur doen, ik heb nog iets liggen wat al even in de planning zit, kan ik vanmiddag wel even proberen.

Krukje.

Ergens in de zomer op rondrit zagen we in een meubelzaak een krukje, gemaakt van berkentakken met witte bast. Ina was er gelijk weg van, maar de prijs viel nogal tegen, die was eigenlijk schofterig hoog voor het aangebodene, hoe leuk het ook was.
"Dat kan je toch wel zelf maken?" zei Ina. "Ja, dat lukt wel om zoiets in elkaar te knoeien", antwoordde ik daarop.
Daarna was Ina het weer vergeten, maar ik niet. Toen ik in november wat berk met witte bast tegen kwam in de houtvoorraad gooide ik de bruikbare stukken even apart om ergens in de toekomst zo'n soort krukje proberen te maken.
Dat was vandaag blijkbaar............

Zitting.

Voor de zitting had ik nog een stuk hechthout staan, dat eerst gediend had als werktuigophangbord.
Op maat zagen, kantjes schuren, klaar.
Voor de stevigheid even een "raampje" onder de zitting schroeven, heb ik ook iets om de takken in vast te zetten. Een lat in vier gelijke stukken in verstek zagen en eronder schroeven. Dan de scherpe hoeken eraf zagen en rond schuren.

M'n oude werktuigbord, hier hing ooit ook fietsgereedschap.

Raamwerk eronder zetten.

Onderstel.

Vier bijna even lange stukken die er stevig genoeg uitzien kunnen als poten dienen, voorboren en op het raamwerk vastschroeven, dat wat dwarsverbindingen op maat maken en bevestigen.
Omdat het wiebelt even de poten op gelijke lengte schuren met de lamellenschuurschijf, en als het niet meer wiebelt even de stevigheid testen door erop te gaan staan.
OKÉ, ik zak er niet door, dan onder elke poot een viltdop spijkeren en de nieuwe aanwinst even aan de "baas des huizes" laten zien.

De poten vast.

Wiebelt het niet te veel?

Bijna klaar.

Die was zoals ik al zei al vergeten dat dit nog in de planning zat, dus was blij verrast.
Krukje goedgekeurd, dan is de rest voor Ina, die er een kussentje of iets dergelijks voor gaat maken.

Het krukje krijgt gelijk al wat aankleding, eerst een soort kerstkussensloop die Ina ooit gebreid heeft en even later vind ze ook nog een zomerkleedje voor het ding.

Kerstsfeer.

Zomerdracht.

Zo, ik weer een paar uurtjes bezigheid gehad en Ina gelukkig, wat wil je nog meer?
Kost niks ook, alleen een paar schroeven en 2 uurtjes aandacht.........

Tot de volgende keer!

Groeten, Adri.

Dubbel glas?

Beslaan van het vizier.

Dit probleem kennen de meesten van ons die met een kap rijden, ondanks deflectors en andere maatregelen zoals anti-fog middelen komt beslaan ook bij mij nog regelmatig voor.

Stoplichten heb ik niet, maar wel een aantal beklimmingen die de snelheid flink onderuit halen, en dan gebeurd het nog dat het vizier beslaat ondanks geheel openen. De combinatie van klimmen ( stevige inspanning ) en lage snelheid zorgen voor zoveel warmte-en vocht uitwaseming in het micro-milieu in de fiets dat zowel vizier en bril beslaan.

Probleem proberen oplossen.

 Een tijdje terug kreeg Wilco een paar opmerkingen op zijn post over de Sinner-Hood, onder andere van blackarmor red en Maciej Dlugosz die gingen over het eventueel plaatsen van een motorhelm vizier-insert, een zogenaamde Pin-Lock.

Dit systeem ken ik zelf niet, maar bekijken van het filmpje waar Maciej naar verwees maakte veel duidelijk.

Wel heb ik in de tijd dat ik motor reed gebruik gemaakt van een systeemhelm van Uvex, met dubbel vizier waar ik zeer tevreden mee was.

Nou is motorrijden iets heel anders dan velomobielrijden, zeker aangaande warmteproductie van de bestuurder, dus of een dubbel vizier zou kunnen werken in de velomobiel was ik niet helemaal zeker over. Geen enkel anti-fog systeem is afdoende, dat weet iedereen die ooit in de dichte mist met een vizier voor het gezicht heeft gereden. Ben je zoals ik brildrager, dan is het helemaal ondoenlijk.

Maar goed, niet geschoten is altijd mis, dus gewoon aan de gang gaan en eerst een nieuw vizier knippen uit een plaat lexan.

 Pin-Lock eigen patent.

Dan een reststukje lexan op maat knippen om als Pin-Lock vizier te gebruiken. Een originele Pin-Lock heeft een soort rups van siliconenrubber die de afstand tussen de vizieren waarborgt, en 2 uitstulpingen waarmee het vizier tussen 2 pinnen geklemd word en zo op z'n plaats blijft zitten. De 2 pinnen moeten in het originele helmvizier gezet worden.

Dit soort moeilijke toestanden ga ik me niet mee bezig houden, ik pak gewoon doorzichtig dubbelzijdige monteringstape, knijp die dubbel en krijg zo een 2 mm dikke en 1 cm brede "rups" die ik op  het extra ruitje plak.

De tape houd goed, ook bij buigen van het vizier, en de tussenruimte lijkt ook groot genoeg.

 Daarna plak ik het ruitje op het nieuwe vizier en m'n "dubbel glas" is klaar! Op de kap plaatsen en alles lijkt te passen en te werken zoals het hoort, er blijft ruimte tussen de vizieren en ondanks dat het vizier voelbaar zwaarder is, valt het goed te bedienen.

 Rest natuurlijk nog de test in de praktijk...........

De proef op de som.......

Het zicht door het dubbel glas valt mee, iets minder duidelijk dan door enkel, dat was te verwachten. De regendruppels maken het er ook niet beter op.
Dan volgt een eerste stuk vals plat, het vizier laat ik gewoon dicht, om te testen wat het word bij lage snelheid.

Het is al vlug duidelijk, dit werkt dus helemaal niet!! Het vizier beslaat net zo veel als een enkel vizier!
Jammer van de gedane moeite, het zag er goed uit. Weet ik dat ook weer. Gewoon weer verwijderen die extra ruit, dat nieuwe vizier komt toch wel van pas.

Gezekerde zekeringen?

 Laatst las ik ook enkele berichten over kapotte zekeringen, en over zekeringhouders. Die zekeringhouders zijn zeker een goed idee, nadat ik mijn stekkers veranderd had en de kabels wat verlengd, kreeg ik te maken met zekeringen die tegen de body aantikten en/of tegen m'n benen aankwamen. Beide toestanden vind ik irritant, dus daar heb ik al in februari iets aan gedaan. Nooit melding van gemaakt, niet aan gedacht, maar misschien heeft er iemand wat aan, dus bij deze.
De zekeringen heb ik omwikkeld met isolatietape, om ze zo wat vochtbestendiger proberen te maken. Daarna een stukje lusjes klittenband er omheen geplakt, en een stukje haakjesband op de body, net boven de flens. Zo zitten de zekeringen uit de weg, en min of meer vast. Werkt prima tot nu toe.

 Tot zover dit bericht, tot de volgende keer!

Groeten, Adri.