Nieuwe spoorstang, en andere bezigheden.

Reparatie spoorstang.

De spoorstang die bij velomobiel.nl besteld was kwam al op maandag 2 februari in de bus vallen, lekker vlotte levering! Alleen bij uitpakken kreeg ik al een vermoeden, deze zag er wel heel klein uit?
Nou ja, wat weet ik ervan, gewoon de fiets op de kant en de hele procedure om de spoorstangen eruit te halen nog maar eens uitgevoerd.
Als de rechtgebogen spoorstang eruit  is blijkt mijn eerste indruk de juiste, de nieuwe spoorstang heeft een lengte van 22,5 cm terwijl de oude 27,5 cm lang is. Dat gaat niet passen!

Iets korter dan het origineel........

Tja, dan maar terug inpakken en retour sturen, en een mailtje sturen naar de mannen in Dronten, ik wil toch een nieuwe goed passende!
Bij goed bekijken van de oude spoorstang zie ik tot m'n schrik dat er een scheurtje ontstaan is in de schroefdraad op het ene eind, oei, daar ga ik niet meer mee rijden!

Die gaat er niet meer terug in!

Dan maar iets tijdelijks, ik neem een M-6 draadeind en zaag dat op de juiste lengte, dan zet ik dat er wel zo lang tussen, dat zal beter te vertrouwen zijn dat zo'n voor 25% doorgescheurd  stuk draadeind.

M-6 draadeind in plaats van de originele spoorstang.

 Nou de zaak even terug monteren, sporing stellen en een stukje gaan fietsen, want we hadden een mooie rustige week, droog en zonnig, met temperaturen tussen de -3 en -8, dus prima fietsweer.

De veerpont onderweg naar Kinsarvik.

Ina maakt een foto van haar uitzicht aan de keukentafel.

Andere bezigheden.

Tussen het werken en fietsen door houd ik me nog wat bezig met het maken van kachelhout, er lagen nog een 5 tal pallets met blokken die nog gekliefd moesten worden, en daarnaast kon ik nog wat hout weghalen op de kavels boven ons, zodat er weer een nieuwe stapel te drogen gezet kon worden.
De voorraad is redelijk op peil nu, de komende jaren kunnen we goed vooruit! Het hout dat we nu verstoken heeft 3 jaar liggen drogen, dat wil prima branden!
Maar een paar uur werk zit er wel in uiteraard...........als er iemand maximaal warmte uit dat hout geniet ben ik het wel.....

Kleine blokjes......

En "iets" grotere.......

Zitten nog wel een paar haardblokken in zo'n blokje......

Het hoopje is iets groter gegroeid.....

En moet hier komen te liggen.

Nieuwe spoorstang.

Op vrijdag krijg ik mail uit Dronten, van Theo. De retourenvelop is aangekomen, maar de spoorstang ontbreekt! Zal vast ergens in een postsorteerbedrijf liggen volgens Theo, die het sportief oppakt, want zo stelt hij: "Had ik maar gelijk de goede moeten opsturen." Is wel zo, maar leuk vind ik het niet, doe je nog je best om het retour te zenden, gaat de wet van Murphy gelijk in gang.........

Op zaterdag 7 februari komt er weer een envelop van velomobiel.nl in de bus, met nu wel de goede maat spoorstang.
 De service van velomobiel.nl is in elk geval prima, al kan ik het soms niet helemaal volgen. De factuur vermeld een spoorstang, € 8,-- en verzendkosten, € 4,--. Geen probleem, maar op de envelop zitten postzegels ter waarde  van € 5,75! Daar kan nooit veel winst in zitten..........Nou ja, ze helpen je wel vlot weer op weg, en met vragen kan je ook altijd terecht, toch mooi dat je zelfs op afstand goed te helpen bent op deze manier.
De nieuwe spoorstang monteer ik op zondag, zodat de fiets weer up-to-date is op technisch gebied.
Oplappen van de buitenkant van de body komt wel als de houtwerkzaamheden achter de rug zijn.

De nieuwe spoorstang gemonteerd, nou de zaak er even terug in "frommelen" en klaar!

Zo tot zover de belevenissen uit het noorden, later meer.......

Groeten, Adri.

Schuiver.....

Op z'n kant......

Ja, jammer maar helaas, BOB is nog eens op z'n kant gegaan. Eigen schuld dat ook nog......
Wat was er aan de hand? Niet veel eigenlijk, het ging prima naar huis toe, in de laatste 8 km naar huis toe was te zien dat het  hier net iets meer gesneeuwd had, maar het reed prima omhoog. De laatste 3 km vangt aan met een afdaling, en dat ging goed, tot na een van de bochten. Hard ging het niet echt, ik remde al omdat het wat glad aanvoelde, maar na de bocht was er een sneeuwrichel blijven liggen, en de Strada pakte die net mee met het achterwiel. Gevolg was uitbreken, en het zwaartepunt passeerde toen razendsnel het kantelpunt, zodat BOB op de linkerkant de greppel in schoof. De greppel lag vol met van de weg afgeschoven sneeuw, dus de landing was relatief "zacht".
Na tot stilstand gekomen te zijn, kruip ik eruit en constateer dat ik er weer goed afgekomen ben. Dan de fiets rechtzetten en even globaal bekijken. Wielen recht en draaien vrij, wieldoekje ontbreekt, maar vind ik even later terug iets hogerop, spiegel en lampsteun wat gedraaid maar die staan gelijk weer recht en zo te zien een paar krassen links. Ok, dan maar in de fiets en proberen, de fiets rijd gewoon, maar er kraakt iets als ik het stuur beweeg.  Nou ja, eerst maar eens thuiskomen, dan zie ik wel.
Zonder problemen rijd ik thuis het erf op en parkeer de fiets, morgen maar eens verder kijken, als het licht is.
De volgende morgen zie ik dat er ook een scheur in de body zit, net voor het linkervoorwiel.

Scheurtje.

 Het gekraak van het stuur is de stuurstang, die de body raakt. Even met licht in de tunnel schijnen laat de oorzaak daarvan zien, de spoorstang is verbogen, helemaal midden in de tunnel. Die zal er in elk geval uitmoeten, even kijken hoe dat moet. Ik denk het te snappen, maar bel even naar Velomobiel.nl om het zeker te weten.

De middelste is verbogen en moet eruit.

Beetje krom..........

 Theo verteld me hoe dat moet, en zegt gelijk dat ze zelf ook die spoorstangen regelmatig rechtbuigen na een aanrijding, en dat gaat over het algemeen prima.  Voor de zekerheid bestel ik toch een nieuwe, metaal dat buigt en weer terug recht gebogen is, word daar meestal niet sterker van. En technisch moet de fiets gewoon goed zijn, dat de body er niet uitziet geef ik niets om!
Maar eerst deze spoorstang even demonteren en rechten, zodat de fiets weer bruikbaar is. De 2 moeren bovenop de tunnel, waar ook het voorframe aan vast zit losdraaien, de kogelkoppen aan beide zijden losmaken, en dan de schetsplaat de tunnel induwen. De stang is zo krom dat er redelijk wat spanning staat op de schetsplaat, en die gaat pas omlaag als ik beide bouten met een schroevendraaier omlaag druk. Dan het stangenstelsel uit de tunnel trekken en de spoorstang rechten. Daarna het spul weer in de tunnel schuiven en de gaten vinden, dan weer vastdraaien. Tot slot de sporing controleren uiteraard!
Het gat in de body plak ik dicht met ductape, de binnenkant ruw ik wat op, en lamineer er wat lappen carbonweefsel in. Dan de fiets inpakken in isolatiedekens, kacheltje erin en een dag uitharden.

Voorlopig even afplakken.

Binnenkant met carbon gelamineerd.

Inpakken en uitharden.

 De garage kan ik niet gebruiken, de camper kan er niet uit vanwege een hoopje hout dat voor de deur ligt.  Buiten gaat het ook op deze manier, de thermometer slingert wat heen en weer tussen de 18 en 29 ºC, dus dat komt wel goed.

Dit is nog maar het begin........

Gemiddeld komt de temperatuur hoog genoeg uit........

De buitenkant plamuren en schuren komt later wel, daar heb ik nu geen zin in, en geen tijd voor. Eerst die 7 pallets houtblokken even wegwerken, en tussendoor een stukje fietsen als het weer het toelaat........

Noors "sneeuwvrij" gemaakt fietspad, ik heb me er niet op gewaagd, dit soort afwerking werkt volgens mij burgelijke ongehoorzaamheid in de hand.........

Weer een leermoment, Ina was terecht even boos (en ook heel blij dat ik heelhuids thuiskwam!), ik had natuurlijk veel beter naar de weersverwachting moeten kijken, en geen onnodig risico nemen!
Ik geef het ook helemaal toe, ik wil te graag, en heb dikwijls niet genoeg respect voor de natuur.
En die blijft de baas, dat is heel eenvoudig de harde waarheid.
En eerlijk is eerlijk, ik fiets meer dan genoeg, en er komen nog een heleboel dagen dat er zonder problemen wel gefietst kan worden, daar ligt het niet aan.
Goed, ik heb toegezegd er in de toekomst veel beter naar te kijken en te overleggen wat het beste is, vaak heeft Ina gewoon gelijk, dus moet ik beter luisteren naar een verstandig mens!
Want het zou jammer zijn als m'n engelenbewaarder ineens overwerkt raakt en z'n taken niet meer aankan, dan is het fietsen misschien in één klap klaar en daar wil ik ook niet naartoe!

Tot zover,

Groeten, Adri.

Ovaal verhaal.

Ovaal verhaal.

Waarom een verhaal over de ovale tandwielen? Daar rijd ik al sinds vorig jaar februari mee immers?

Nou heel eenvoudig er is iets veranderd in de afstelling van de ovale tandwielen. De reden daarvoor was een reactie van Peter de Rond, die me vrij indringend vroeg even contact op te nemen via e-mail.

Dat maakte me wel benieuwd, dus zond Peter een mail met de vraag wat ik voor hem kon betekenen.

Blijkbaar had Peter wat oude blogs over ovale tandwielen zitten lezen, en had op een van mijn foto's gezien dat volgens hem de tandwielen in de verkeerde positie stonden. Zijn vraag was of die tandwielen nog steeds zo gemonteerd waren, en zo nee, hoe ze nu dan stonden.

Nou had ik de positie later nog eens veranderd, dus stuurde ik een beschrijving hoe de montage en positiebepaling door mij gedaan was, en een foto van de actuele montagepositie. 

Voor de positie had ik de richtlijnen voor ligfietsen van Rotor USA gebruikt, en die nauwgezet nagevolgd.

Die richtlijn is deze:

http://www.rotorbikeusa.com/pdf/Q-Ring%20Recumbent%20instructions.pdf

P.s., niet gebruiken dus!

De montage kon Peter niet bekoren, omdat er een stap in mist die je wel moet toepassen voor een juiste afstelling, en daar maakte hij zich zorgen over, want het zou jammer zijn als ik met verkeerd afgestelde ovalen reed en dan niet de voordelen ervan zou hebben, die er wel inzitten, en daarnaast was hij bang dat mensen aan de hand van de door mij geplaatste foto zelf hun tandwielen ook verkeerd zouden monteren.

Dat klonk serieus, en ik was dan ook benieuwd naar Peters advies, hij had blijkbaar een eigen methode ontwikkeld, om op afstand klanten te voorzien van een juiste afstelling, en aan de reacties van de mensen die ovale tandwielen lieten monteren bij Peter in Lattrop was die methode prima, tot nu toe heb ik enkel tevreden reacties gelezen.

Na een paar heen en weer mails gaf Peter me zijn afstelgegevens door, en kon ik daarmee aan de slag. Aan de hand van de gegevens vond ik het handig een hulpstukje te maken, dan was het makkelijker om de afstelling goed te krijgen. 

De eerste afstelling ging eigenlijk best goed en hoewel ik wat ad-hoc en met tijdsdruk werkte zag het er goed uit, de tandwielpositie kwam er heel anders uit te zien.

Peter vond het er ook goed uitzien op de foto's, maar had toch nog een paar opmerkingen, waar hij helemaal gelijk in had. Dus een nieuw en precies uitgemeten hulpstuk gemaakt, de top eraf gehaald en met hulp van zoon Teun het onderste dode punt nog eens bepaald. 

Daarna de tandwielen weer gemonteerd en weer een foto richting Peter gestuurd, die me adviseerde om nog één kleine aanpassing te doen. 

Die is nu ook uitgevoerd, dus is nu de vraag: Is er iets veranderd? Heeft die hele operatie nut gehad?

Het rijden in de Peter de Rond afstelling.

In de eerste kilometer moest ik meteen aan de uitspraak van Casper Jansen denken, toen hij met zijn pas gemonteerde ovalen huiswaarts reed vanaf Lattrop: "Het leek wel of ik met ondersteuning fietste!" Zo voelden de eerste kilometers voor mij ook,een betere omschrijving dan die van Casper kan ik niet geven, een heel ander gevoel dan eerst in mijn vorige afstelling!

De eerste dag fietste ik naar de middagdienst, dat zijn meestal de ritten waar ik de hoogste gemiddelden haal. Ook deze dag, enkel was het gemiddelde ineens 4 km/h hoger dan gewoonlijk de laatste tijd! Best veel eigenlijk, zou het placebo-effect toegeslagen hebben? Op de terugweg 's avonds zakte het gemiddelde wel wat, maar toch nog 2 km/h hoger dan normaal.

Die trend zette zich door, het gemiddelde kan wat variabel zijn afhankelijk van de omstandigheden, maar ligt nog steeds 2 km/h hoger dan in de hele decembermaand, en dat vind ik toch een positieve ontwikkeling! Optrekken gaat  wat makkelijker, net als tussendoor versnellen en ook het klimmen gaat net iets makkelijker voor het gevoel, de cadans is het enige waar geen verandering te zien is, die ligt net als voorheen tegenaan de 100 omw./min.

Dus de verbeteringen voor mij nog eens op een rijtje:

-         Blijvend hogere gemiddelde snelheid van 2 km/h;

-         Makkelijker optrekken en tussendoor versnellen;

-         Makkelijker klimmen;

En nieuwe gebruikers kunnen een hogere cadans verwachten, circa 5 tot 10 omw./min hoger dan met ronde tandwielen.

Deze afstelling is een blijvertje! 

Bij dit bericht staan bewust geen foto's, en ook de door Peter de Rond belangeloos beschikbaar gestelde gegevens ga ik niet doorgeven, als iemand aan de ovalen wil is Peter zeker welwillend die te leveren en te monteren!

Het schetst volgens mij het vakmanschap  en gedrevenheid van Peter dat hij de moeite nam om mij op de goede weg te helpen, dus mensen, denk je over te stappen op ovale tandwielen?

Afspraak maken met Peter de Rond!

Onlangs plaatste Peter een blogbericht waar hij een door zijn dochter gemaakte advertentie liet zien:

In een reactie op dit bericht stelde Wim H. (XS 45/Thijs 209) voor om iets te doen met de "o" in de naam van Peter. Leuke tip!

 Mijn voorstel:

Peter de ROnd.

Maar dat moet Peter uiteraard zelf beslissen.......

Tot zover!

Groeten, Adri.

  

Verder kwakkelen.....

Van alles wat...

De titel zegt het al, het is van alles wat, gewoon verder de winter door kwakkelen . De week rustig vorstweer is weer over, met gelukkig weer een paar prima fietsdagen. Maandag was een goede dag, met wat bewolking, de rest van de week was prima, met zelfs zon af en toe. Dinsdag en woensdag fietste ik niet, nachtdiensten, dus strompelde ik zoals gewoonlijk rond als een zombie..........

Donderdag was een prachtdag dus werd er na de middag aangezet voor een lekker tochtje, voor de tweede keer sinds begin december reed ik weer eens zonder kap, toch wel prettiger fietsen zo lekker open. Daarentegen is de kap uiteraard zeer comfortabel, en zorgt ook dat m'n wat asmatische luchtwegen wat warmere en vochtiger lucht krijgen dat is eigenlijk beter voor me, dus rijd ik relatief veel met de kap in de winter.

Vrijdag woon-werk verkeer, weer wel met kap, er werd wat neerslag gemeld, gelukkig bleef het bij wat poedersneeuw 's morgens vroeg en was het 's avonds op de terugweg enkel regen..............

Schitterend weer op donderdag.......

Op zaterdag werd de auto ingezet, er werd nogal slecht weer gemeld, wat ook uitkwam, stevige natte sneeuwbuien zowel 's morgens als 's avonds. Door zo'n laag natte sneeuwblubber ploegen met een velomobiel is geen aanrader, het lijkt nogal veel op krachttraining, en het blijft uitkijken want sommige plaatsen kunnen ook dan glad zijn.
Vandaag (zondag) is het weer een stuk vriendelijker dan gisteren, dus ga ik met de fiets naar het werk. Er word tegen de avond lichte neerslag gemeld, ik zie wel of het regen of sneeuw is, nu kan ik er toch niets aan veranderen, ik zal weer wel thuiskomen neem ik aan...........

Herstelwerkzaamheden.

Onderstaande foto plaatste ik al eerder, in het bericht "Van alles wat...." op 1 november 2014. Dat ging gedeeltelijk over de wateroverlast in het district, ook in Kinsarvik was toen wat schade, zoals op onderstaande foto te zien is. De herstelwerkzaamheden bestonden uit opruimen van de kapotte spullen, en dan opnieuw opbouwen voor het nieuwe seizoen.

Terrassen hangen er maar zielig bij.

Zelfde punt, terrassen opgeruimd, en de kraan is bezig met een nieuwe "beschoeiing".

Hieronder een filmfragment, de kraan staat en rijd gewoon door de rivierbedding en puzzelt een nieuwe beschoeiing in elkaar met los gestapelde stenen. Geen situatie die ik ooit in Nederland gezien heb!

Tot zover dit bericht, de volgende post zal waarschijnlijk een "Ovaal" verhaal worden........

Groeten, Adri.

Weervast.

Stilstand.

BOB staat stil, al weer meer dan een week. De laatste ritten waren woon-werk, op 7 en 8 januari.
Daarna was het zware storm, een constante windkracht 8 tot 9 met windstoten tot orkaankracht , dus kwam ik sowieso nauwelijks buiten, en al helemaal niet met de fiets. En als het niet te hard waaide waren het zware slagregens, afgewisseld met sneeuw,  natte of droge sneeuw, die dan voor een laag natte blubber op de weg zorgden, of een laag plakpoeder waar ook niet door te komen was met de fiets. "Værfast" (weervast) sta je dan, zo noemen ze dat in Noorwegen, vandaar de titel.

Weer genoeg witte ellende gezien wat mij betreft!

Net boven nul, dan glijd de sneeuw zo van de windveren af.

Ook gisteren viel er weer 10 cm sneeuw, vandaag is het meeste van de wegen verdwenen, de temperaturen lagen tussen de 2 en 5 º C zodat na het sneeuwschuiven de overblijvende laag snel oploste.
Voor komende week is geen neerslag voorspeld, en de temperaturen gaan zakken naar -2 tot -7 ºC, en dat met goed liggende wegen, dan kan er weer gefietst worden.
Ik kijk uit naar een periode met wat "vaster" weer nu, het kwakkelweer van de laatste tijd word niemand vrolijker van.

Toch af en toe een mooi moment tussendoor.

We gaan in elk geval de goede kant op, nog een kleine drie weken, dan krijgen we de eerste zonnestralen weer terug in het dorp,  het daglicht blijft ook elke dag wat langer, kortom:
We gaan de goede kant op!

Tot zover,

Groeten, Adri.