zondag 1 februari 2015

Schuiver.....

Op z'n kant......

Ja, jammer maar helaas, BOB is nog eens op z'n kant gegaan. Eigen schuld dat ook nog......
Wat was er aan de hand? Niet veel eigenlijk, het ging prima naar huis toe, in de laatste 8 km naar huis toe was te zien dat het  hier net iets meer gesneeuwd had, maar het reed prima omhoog. De laatste 3 km vangt aan met een afdaling, en dat ging goed, tot na een van de bochten. Hard ging het niet echt, ik remde al omdat het wat glad aanvoelde, maar na de bocht was er een sneeuwrichel blijven liggen, en de Strada pakte die net mee met het achterwiel. Gevolg was uitbreken, en het zwaartepunt passeerde toen razendsnel het kantelpunt, zodat BOB op de linkerkant de greppel in schoof. De greppel lag vol met van de weg afgeschoven sneeuw, dus de landing was relatief "zacht".
Na tot stilstand gekomen te zijn, kruip ik eruit en constateer dat ik er weer goed afgekomen ben. Dan de fiets rechtzetten en even globaal bekijken. Wielen recht en draaien vrij, wieldoekje ontbreekt, maar vind ik even later terug iets hogerop, spiegel en lampsteun wat gedraaid maar die staan gelijk weer recht en zo te zien een paar krassen links. Ok, dan maar in de fiets en proberen, de fiets rijd gewoon, maar er kraakt iets als ik het stuur beweeg.  Nou ja, eerst maar eens thuiskomen, dan zie ik wel.
Zonder problemen rijd ik thuis het erf op en parkeer de fiets, morgen maar eens verder kijken, als het licht is.
De volgende morgen zie ik dat er ook een scheur in de body zit, net voor het linkervoorwiel.


Scheurtje.


 Het gekraak van het stuur is de stuurstang, die de body raakt. Even met licht in de tunnel schijnen laat de oorzaak daarvan zien, de spoorstang is verbogen, helemaal midden in de tunnel. Die zal er in elk geval uitmoeten, even kijken hoe dat moet. Ik denk het te snappen, maar bel even naar Velomobiel.nl om het zeker te weten.


De middelste is verbogen en moet eruit.

Beetje krom..........

 Theo verteld me hoe dat moet, en zegt gelijk dat ze zelf ook die spoorstangen regelmatig rechtbuigen na een aanrijding, en dat gaat over het algemeen prima.  Voor de zekerheid bestel ik toch een nieuwe, metaal dat buigt en weer terug recht gebogen is, word daar meestal niet sterker van. En technisch moet de fiets gewoon goed zijn, dat de body er niet uitziet geef ik niets om!
Maar eerst deze spoorstang even demonteren en rechten, zodat de fiets weer bruikbaar is. De 2 moeren bovenop de tunnel, waar ook het voorframe aan vast zit losdraaien, de kogelkoppen aan beide zijden losmaken, en dan de schetsplaat de tunnel induwen. De stang is zo krom dat er redelijk wat spanning staat op de schetsplaat, en die gaat pas omlaag als ik beide bouten met een schroevendraaier omlaag druk. Dan het stangenstelsel uit de tunnel trekken en de spoorstang rechten. Daarna het spul weer in de tunnel schuiven en de gaten vinden, dan weer vastdraaien. Tot slot de sporing controleren uiteraard!
Het gat in de body plak ik dicht met ductape, de binnenkant ruw ik wat op, en lamineer er wat lappen carbonweefsel in. Dan de fiets inpakken in isolatiedekens, kacheltje erin en een dag uitharden.

Voorlopig even afplakken.

Binnenkant met carbon gelamineerd.


Inpakken en uitharden.

 De garage kan ik niet gebruiken, de camper kan er niet uit vanwege een hoopje hout dat voor de deur ligt.  Buiten gaat het ook op deze manier, de thermometer slingert wat heen en weer tussen de 18 en 29 ºC, dus dat komt wel goed.

Dit is nog maar het begin........

Gemiddeld komt de temperatuur hoog genoeg uit........


De buitenkant plamuren en schuren komt later wel, daar heb ik nu geen zin in, en geen tijd voor. Eerst die 7 pallets houtblokken even wegwerken, en tussendoor een stukje fietsen als het weer het toelaat........


Noors "sneeuwvrij" gemaakt fietspad, ik heb me er niet op gewaagd, dit soort afwerking werkt volgens mij burgelijke ongehoorzaamheid in de hand.........


Weer een leermoment, Ina was terecht even boos (en ook heel blij dat ik heelhuids thuiskwam!), ik had natuurlijk veel beter naar de weersverwachting moeten kijken, en geen onnodig risico nemen!
Ik geef het ook helemaal toe, ik wil te graag, en heb dikwijls niet genoeg respect voor de natuur.
En die blijft de baas, dat is heel eenvoudig de harde waarheid.
En eerlijk is eerlijk, ik fiets meer dan genoeg, en er komen nog een heleboel dagen dat er zonder problemen wel gefietst kan worden, daar ligt het niet aan.
Goed, ik heb toegezegd er in de toekomst veel beter naar te kijken en te overleggen wat het beste is, vaak heeft Ina gewoon gelijk, dus moet ik beter luisteren naar een verstandig mens!
Want het zou jammer zijn als m'n engelenbewaarder ineens overwerkt raakt en z'n taken niet meer aankan, dan is het fietsen misschien in één klap klaar en daar wil ik ook niet naartoe!

Tot zover,

Groeten, Adri.



33 opmerkingen:

  1. jeee kerel

    jij en de bob lijken wel een haat liefde relatie te hebben zo lijkt.

    gelukkig is "het maar materieel "en ben jij er "goed" van af gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies Marcel,

      Goed van afgekomen, het materieel komt weer helemaal in orde!

      Verwijderen
  2. Het lijkt wel of jij echt niet verblikt of verbloosd bij weer zo'n giga reparatie. Ziet er weer professioneel uit.

    Ik zou toch echt weer bij vm.nl op de stoep hebben gestaan. Maar goed, dat is voor mij maar 65km.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het was wel grappig wat je over Ymte schreef in je laatste blog, dat ging hier ongeveer net zo, Ina zag dat gat in de body en zei: "Oei!" Waarop mijn antwoord was: "Oh, dat is niks, dat lap ik wel weer op........" Dus inderdaad verblik of verbloos ik niet gelijk. En dit is niet zo'n grote reparatie, het was maar een gat op één plaats, het uitharden is langer wachten dan de eigenlijke reparatie. Maar de profs inschakelen is natuurlijk altijd goed, ik ben maar een amateur die zich probeert te redden. De afstand is meestal het struikelblok, dus zelfredzaamheid het antwoord.

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  3. Eh zonde man.. Gelukkig kom je er inderdaad goed van af.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Adri, een ongeluk zit in een klein richeltje. Wat een pech! Gelukkig geen persoonlijke schade en gelukkig dat je zo handig bent. Ik ben er van overtuigd dat jij veiligheid altijd al goed in de gaten hield, pech blijkt in een klein richeltje te zitten. Succes met de reparaties...

    Wilco.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Wilco,

      Inderdaad, het gaat soms zo vlug dat het gebeurd voor je "pap" kan zeggen....Het hielp ook niet dat de fiets al veel stil stond in januari, het was heel vaak geen fietsweer, en dan word de "honger" nog groter......slechts 528 km afgelopen maand!
      Maar God straft onmiddelijk blijkbaar, de reparatie komt weer wel goed!

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  5. Jee Adri,

    Wordt het geen tijd voor zijwieltjes, voor het gladde seizoen

    Groetjes
    Cor

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leuk idee Cor! Zal Ina ook leuk vinden! Ik zie me al rijden...........

      Verwijderen
  6. Tja, die vrouwelijke waarschuwingen herken ik wel :) Maar wij willen te graag, soms, en dan krijg je helaas dit. Maar je pakt het direct weer voortvarend aan, zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja Casper, en dan krijgen ze soms nog gelijk ook.......Inderdaad, ik wilde te graag, en werd gewaarschuwd, goed afgelopen en dan nu de stukken weer aan elkaar lijmen en verder fietsen! Zo werkt dat!

      Verwijderen
  7. Tja, zo zie je maar, zo fiets je, zo lig je. ken dat vervelende gevoel, Het beste is gelijk plakken en dan weer verder, van treuren wordt je alleen maar twijfelachtig.
    Maar 5 min. balen mag echt wel. Spoorstang is wel op een vervelende plek krom.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn idee Peter, ik baalde ook wel even natuurlijk, ik zit niet te wachten op schade en reparaties, maar zoals je zegt, plakken en verder, geen getreur!
      De spoorstang is recht gemaakt, maar zo vlug de nieuw bestelde binnen is monteer ik die gelijk, daar heb ik dan waarschijnlijk een beter gevoel bij,

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  8. Alles waarvan je zelf kan weglopen is uiteindelijk in essentie goed afgelopen toch ?

    Ik kan je verwijzen je eigen verhaal van 24 december nog eens na te lezen en dat te overdenken..... Maar jij ( en veel andere velomobielrijders ) zijn een ander slag mensen dan ik, fanatieke fietsers die ongelukkig zijn als ze niet kunnen fietsen.

    En wie weet wordt je daar uiteindelijk toch ouder mee dan ik, te zware automobilist die voor de lol ook nog af en toe velomobiel rijdt ( in de zomer ) ondanks de extra gevaren die je opzoekt met fietsen op gladde bergwegen. Wie zal het zeggen ;-))

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt helemaal Quezzzt, geen speld tussen te krijgen!
      Natuurlijk heb je gelijk met je verwijzing, ik heb daar zelf ook aan terug gedacht. Het feit was dat januari nog erger was dan december, nu zelfs maar 528 km afgelegd, dat is op 2 na m'n laagste maandafstand........
      Geen excuus om extra risico te nemen, ik weet het en heb het ook toegegeven, ik wil te graag. Terwijl ik al veel meer kan fietsen dan de eerste jaren in Noorwegen......
      En wie er ouder word? Geen idee! Niet zo belangrijk ook.......als we allebei maar gelukkig zijn met wat we doen is het goed. Zo zie ik het tenminste.

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  9. Hoi Adri

    Ziet er weer mooi uit ;-)
    Je hebt gelukkig al wat ervaring met dichtplakken
    Luisteren naar Ina dat doe je wel maar of je je daar wat van aantrekt ?
    En het aantal km fietsen, tja, ik heb in januari geen meter gereden

    Groeten, Andre

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi André,

      Ja, ervaring teveel eigenlijk.........
      Luisteren doe ik natuurlijk, en nu ga ik me er ook wat van aantrekken, dat heb ik beloofd, en dan doe ik dat ook!
      En ja, jij hebt in januari inderdaad geen meter gefietst, maar dat was niet vanwege het weer helaas..............

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  10. Pech, maar meer is het ook niet. Ondertussen ben je wel handig geworden met reparaties aan BOB. En ik begrijp het wel hoor: als het kriebelt... Meestal zal het thuisfront er meer mee zitten dan jijzelf, vermoed ik. Dat is natuurlijk precies de reden waarom dat thuisfront niet velomobielt en jij wel ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goed verwoord Jan, klopt helemaal! En inderdaad, blijkbaar is het verzadigingspunt nog niet bereikt, zelfs niet na bijna 16000 km afgelopen jaar.........De zin is er nog steeds!
      Het thuisfront ziet vaak een reden om niet te fietsen, terwijl ik dat dan heel anders zie, dat is inderdaad zo, en ook de reden waarom ik een velomobiel rijdt, en het thuisfront niet........

      Verwijderen
  11. Hi Adri,
    Oops, dat is best een tik geweest. Gelukkig ben je inmiddels een heel handige zelfreparateur geworden. Het is net als met auto's, de eerste kras doet het meeste pijn, nieuwe deukjes en krassen wennen wat makkelijker.
    Het thuisfront loopt meestal de grootste deuk op. Mijn vrouw kijkt voor ik ga rijden op teletekst naar de voorspelde windsterkten. Als er Bft 6 of meer wordt voorspeld verstopt ze de afstandbediening van de garagedeur. Dat signaal kan ik voor de lieve vrede beter niet negeren.
    Afijn, je bent oud en wijs genoeg om je te realiseren dat het verstandig is nog beter naar Ina te luisteren :)
    Groeten,
    Wim

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hi Wim,

      Zoals ik al schreef was het door de vele sneeuw gelukkig nog een relatief "zachte" landing............. Het had dus nog veel erger kunnen aflopen, hoewel ik ook nu blij was in een velomobiel te zitten i.p.v. onderuit te gaan met een open fiets. Zelf heb ik helemaal niets, dat zou met een open fiets heel anders geweest zijn. Het "plakken" van wat lappen carbon is geen punt meer, dat gaat relatief makkelijk, enkel het uitharden vergt wat organisatie. De buitenkant interesseert me vrij weinig, dat is straks wat oplappen, plamuren en schuren en een laag verf erover. Makkelijk zat!
      Wind, ook zo'n verhaal..........ook hier is dat regelmatig een discussie punt, het verradelijke hier zijn meestal de snoeiharde windstoten, die onverwacht uit de gekste hoeken kunnen opduiken als het waait.
      Inderdaad zou ik ondertussen oud en wijs genoeg moeten zijn, het voornemen is wel om iets meer overleg te hebben voor ik aanzet in de fiets. Gaat goed komen!
      Wel fijn dat de dames ons nog steeds graag genoeg over de vloer willen hebben, dat is een goed teken!

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  12. Dag Adri,
    Iedereen doet wel eens iets, wat achteraf niet goed blijkt af te lopen...Het kon erger ,maar het kon evengoed beter afgelopen zijn.Dat is het leven ...
    Het bijzonderste is, dat je het er goed vanaf gebracht hebt en dat je niet bij de pakken blijft zitten.Je bent een man met handen aan zijn lijf.
    Succes bij de verdere herstelling.

    Grtz Hans

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Hans,

      Een ongelukje zit inderdaad in een klein hoekje, of in dit geval in een klein richeltje........
      En het gaat zo het gaat daar is achteraf niets meer aan te veranderen, dat is het leven........
      Gelukkig kom ik er inderdaad goed vanaf, en bij de pakken neerzitten helpt niets, dus meestal begin ik gelijk met de herstellingen, de fiets langer laten staan is geen optie voor mij. En de afstand is te groot om de profs in te schakelen dus doe ik gewoon zelf mijn best om het weer goed te krijgen.

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  13. Dag Adri,

    Gelukkig ben je er goed van af gekomen dat is het bijzonderste, de Strada kan hersteld worden en dat doe je dan ook nog zelf, petje af hoor.

    Groeten, Rudi

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Rudi,

      Bedankt! Dat zelf herstellen is een beetje noodzaak voor mij, de specialisten in Dronten zijn een beetje ver weg...........

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  14. Nou Adri da's een beste klapper gelukkig heb je zelf niets en inmiddels ben je erg handig geworden in plak-en spandiensten. Dat reactie stangetje zou ik inderdaad ook niet meer gebruiken wij buigen bij de Trucks wel eens iets recht maar stuuronderdelen nooit. Soms zegt Jook ook wel eens dat ik morgen beter de fiets (en) kan laten staan ik herken het gevoel wat je dan krijgt maar bij mij zijn de kwajongensstreken er na de laatste val toch wel enigszins uit. Twee jaar geleden nog zonder helm in een snelle afdaling op gravel idem dito ook daar heb ik leergeld betaald de littekens zitten nog op mijn kop, schouder, heup en knie. De terreinfiets had gelukkig niets. Vervelend was dat ik de volgende dag 1600 km. naar huis moest rijden. Succes verder met je reparatie and beware outthere

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Willem,

      Las net dat je ook weer in de wielen bent, prima! Dat onbegrip op je werk dat hou je toch, de beste stuurlui staan altijd aan wal, ze voelen echter niet wat jij voelt. Niks van aantrekken en lekker je eigen ding doen!
      Dat plakken lukt goed ondertussen, een kind kan de was doen......De spoorstang kon volgens Theo nog gebruikt worden, maar ik vertrouw het niet meer, dus moet er een nieuwe in. Geen risico met dat soort spullen!
      Ook ik zal beter gaan luisteren naar mijn veel verstandiger meisje, de streken worden zo inderdaad vlug afgeleerd.........
      We gaan gewoon repareren en verder het weerbericht in de gaten houden, ondertussen rijdt de fiets weer al, de buitenafwerking kan nog even wachten.

      Grpeten, Adri.

      Verwijderen
  15. Een aantal jaren geleden precies hetzelfde met mijn nieuwe alleweder, op een nat fietspad moest ik uitwijken en ik schiet over een 5cm hoge afgeronde trottoirband het fietspad op, het achterwiel blijft tegen de band hangen en de alleweder breekt uit en gaat rollen. Flinke schade. Gelukkig een helm op.
    Mooie reparatie overigens!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Theo,

      Het was inderdaad een klassieke schuiver, weinig aan te doen, gewoon pech dat het richeltje daar lag, en in combinatie met de hogere snelheid had ik helemaal geen schijn van kans.......De kap stond erop, en zoals gewoonlijk draag ik altijd een helm, ook onder de kap!
      Dat repareren van dergelijke kleine schades heb ik al een paar keer kunnen oefenen, zeker na mijn eerste "omgaan" in november '13.
      Geen moeilijk werk, en best leuk om te doen, al is schade op zich natuurlijk helemaal niet leuk.
      De buitenkant komt later wel, ben nog even met wat anders tussendoor bezig.

      Groeten, Adri.

      Verwijderen