vrijdag 12 juli 2013

Weer thuis...........deel 2.

Na het welkom van m'n vader nog wat gekletst, en dan Teun met koffer verhuist naar z'n logeerkamer, hij zou nog tot 10 juli bij opa logeren. Wij gingen slapen, toch altijd vermoeiend dat reizen en veel autorijden.
Maandagmorgen koffiedrinken bij m'n vader en daarna naar het kerkhof, even naar de  laatste rustplaats van m'n moeder kijken. Ik vind daar niet veel aan, op een kerkhof bij een columbarium staan, kerkhoven vind ik sowieso al niks. Ik respecteer mensen die er troost in vinden, maar was het  eens met de uitspraak van een vriend: "Die urn onder die uitgewassen grindtegel, dat is m'n vader toch niet?!" Beter had ik het zelf niet kunnen uitdrukken, mensen die je dierbaar waren en wegvallen, die blijven toch wel bij je, daar heb ik nooit een graf o.i.d. nodig voor gehad.
Na de middag is het tijd voor een fietstocht, Ina gaat met Teun samen kleding gaan kopen in Oostburg, ik ga met de Scott een van m'n oude trainingsronde's rijden. Het weer is niet alles, de weg ligt nat, maar het regent niet. Onderweg krijg ik toch nog een stevige bui te verwerken, de mooi gepoetste fiets zit weer geheel onder de troep....Zucht....
's Avonds bij vrienden gaan eten, hartstikke leuke avond gehad, bijpraten en veel gelachen.

Dinsdag vertrekken we na ontbijt met z'n drietjes naar Biervliet, naar Ina's moeder, die ook weer blij is ons te zien. Mij ziet ze maar heel even, ik verkleed me en rijd de "oude" trainingspartners tegemoet. Leuk om de oude bekende gezichten weer eens te zien na 3 jaar, vorig jaar heb ik enkel Strada gereden in Nederland, en in 2011 was ik steeds te laat aanwezig. Ongekend om weer eens in een groep van circa 40 man op training te rijden, in Noorwegen hebben we er ooit eens 14 bij elkaar gezien op een training! Ook het gemak waarmee ik hier fiets is opvallend, na 78 km staat het gemiddelde op 32,8 km/u, en voel ik me niet eens moe!
Na het middageten bij schoonmoeder rijden we richting Axel, naar het verpleeghuis om schoonvader te bezoeken. De dementie heeft m'n schoonvader geheel veranderd, de mens die hij vroeger was is verdwenen, hij kent niemand meer en leeft geheel in zijn eigen wereld. Triest, maar vele mensen gaan deze weg, en velen zullen dit herkennen. Ook een deel van het leven zullen we maar denken. De ene mens valt hieraan ten prooi, de andere word ziek en sterft te vroeg.......
's Avonds rijd Dante, zoon van oude ploegmaat en fietsvriend Bert een wedstrijd in het Belgische Bassevelde, en omdat zowel vader als zoon al eerder aangegeven hadden dat ze het geweldig leuk zouden vinden als ik eens een wedstrijd van Dante "live" zou zien, besloot ik naar Bassevelde te fietsen om de "koers" te gaan zien. Mooi weer met 20 graden, en circa 60 km vice versa, dus niks in de weg! Dan komt het km-totaal vandaag op 140 km, dus een mooie afstand in de vakantie.
Dante doet het goed, als eerste-jaars belofte (hij is ook nog steeds pas 18 jaar oud!) eindigt hij op een 23e plaats na 118 km wedstrijd met veel wind. Van de 62 vertrekkers finishen er slechts 28, en er doen ook nog wat ex-profs mee, dus ik complimenteer Dante met het resultaat. We spreken ook af om op donderdag samen te gaan trainen, dat wilde hij ook graag al een tijd, zeker omdat Bert niet meer meekon sinds hij bij de beloften rijd.
Rond 22.00u terug op Zuidzande en het gemiddelde staat nog steeds boven de 30 km/u, mooie dag gehad, douchen, nog wat kletsen en dan slapen.
Met Dante in Bassevelde.
 

Op woensdag na het ontbijt eerst naar de notaris, er moest nog wat getekend worden na het overlijden van moeder. Daarna wachten we tot we door vrienden opgehaald worden om in een strandpaviljoen te gaan lunchen. Ook weer reuzegezellig, kletsen tijdens de strandwandeling ernaar toe  en uitgepraat zijn we nooit. Na het eten nog even langs de winkel van Rini en Heleen, een antiek en curiosa zaakje, gecombineerd met een antiquariaat. We bewonderen de metselkunst van Rini, die z'n winkelingang aan het verbouwen is, en zitten nog even op zijn heel speciale terras. Als ludiek protest tegen de vele betutteling door de overheid heeft hij een heel speciaal terras gemaakt.  Na thuiskomst nog een lekker rondje losdraaien op de Scott. De avond bij m'n vader doorgebracht.
Het speciale terras van Rini......
 

De donderdagmorgen weer richting Biervliet, onderweg passeren we Dante al, die op tijd op de afspraak is. We sluiten samen aan bij de groep en rijden een stuk mee, tot ik lek rijd op een betonrand op een Belgische weg. De groep rijd door, wij gaan na reparatie met ons tweetjes verder. Hele stukken door de Belgische polders in het grensgebied, tot we weer op Zeeuws-Vlaamse grond komen, en ik meerijd tot Oostburg, Dante doet nog een extra rondje van 10 km om aan de 100 te komen vandaag, ik ga terug naar Biervliet en kom aan 90 km vandaag, met weer een gemiddelde van 30 km/u exact. Niet gek met windkracht 5 en gewoon naast elkaar fietsen en constant in gesprek!
's Middags doen we wat boodschappen en lopen wat langs het strand, 's avonds naar een oude schoolkameraad, waar we fietsend naar toe gaan,  weer een hele leuke avond gehad.


Vrijdagmorgen rustig doorgebracht in Zuidzande, 's middags met Ward naar de dierenarts en wat boodschappen doen, terwijl Ina al bij een vriendin zat. Teun heeft dan daar geholpen met Skype installeren toen wij daar iets later ook om de koffie zaten. Daarna wafels eten bij m'n vader, en 's avonds naar kennissen die vorig jaar bij ons in Noorwegen langs kwamen met hun camper.

Zaterdagmorgen naar Biervliet, ik gaan fietsen, Ina bij een vriendin op visite en Teun was bij oma.
Na het middageten bij schoonmoeder terug naar Zuidzande, Teun bij opa terug afgeleverd, en wij om 15.00 uur naar vrienden, waar we barbecueën en tot laat in de avond zaten te kletsen.
Mozaïekbankje in Zuidzande
 


Op zondagmorgen hield ik me eerst wat bezig met de camper gereed zetten, water laden, toilet verversen en wat spullen inladen. We zouden op maandagmorgen vertrekken richting noorden, dan was het makkelijk al wat vooraf klaar te hebben. Na de middag fietsten we met ons drietjes richting vriend Bert, en bleven ook daar tot laat in de avond. Ook bij Bert en Christa met hun kinderen zijn we nooit uitgepraat.

Op maandagmorgen vertrekken we dan terug naar Noorwegen, waar we na een rustige reis aankomen op woensdagmiddag rond 17.00u.
De eerste nacht slapen we in Denemarken net voor Odense, de tweede nacht in Noorwegen vlak voor Notodden. Wisselend weer, na Notodden alleen maar regen. Ina noemt het magisch op de Haukeli, ik noem het gewoon rotweer. Verschil moet er zijn nietwaar?
Rustpauze in Noorwegen.
 

Ward ruikt aan wat elandkeutels.
 

Magisch?? Of gewoon rotweer??
 

Op donderdag lonkt de Strada, en ik moet gewoon even eruit, dus ga lekker even fietsen en ben na 83 km weer terug thuis. Ook op vrijdag moet ik even, dan is het met 56 km iets minder, maar toch even "gelucht". Ging beide dagen ook best lekker, met 30,2 km/u gemiddeld op de eerste dag en 29,9 km/u gemiddeld op de vrijdag ben ik tevreden.
Strada staat gereed.
 

"Velovaarder" stapt in.
 

Ready for Take Off.
 

Go!
 

Op gang....
 

En naar beneden.....
 

Verder natuurlijk heel veel "bijlezen" want de diverse blogschrijvers zijn zeer actief geweest, heel begrijpelijk met de uurrace op de RDW baan. Naast lezen was er ook veel te kijken, want zowel Magic Bullet  als Quezzzt hadden schitterend beeldmateriaal op hun blogs gezet. Dat was puur genieten, ondanks dat ik er niet zelf bij kon zijn kreeg ik toch een prima indruk van het evenement, bedankt mannen! Ook complimenten aan alle deelnemers, je moet het maar doen, een heel uur voluit gaan!


We hebben ondanks een paar dagen met minder goed weer wel een leuke vakantie gehad in Nederland, beginnend bij de hartelijke ontvangst van Cees en Anita in Hippolytushoef, en daarna zijn we overal even warm ontvangen!
Vooraf had ik gedacht de CV2013 te bezoeken op onze terugreis, maar toen die niet doorging hebben we iets anders gepland in dat weekend, dus de uurrace op de RDW baan was een leuk alternatief, maar kon ik niet meepakken helaas.

Later meer!

Groeten, Adri.


7 opmerkingen:

  1. Ach, met al dat mooie beeldmateriaal heb je eigenlijk niets gemist. Behalve misschien het "razen" van de snelle jongens op de baan. Dat geluid (wat we waarschijnlijk allemaal produceren) is zo heerlijk om te horen.
    Volgend jaar meedoen Adri? De kosten om je Strada hier in 0031 te krijgen zijn natuurlijk niet misselijk maar evengoed is het een schitterende ervaring!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Robert-Jan,

      Het is in mijn beleving altijd heel anders er "echt" bij te zijn dan het mooiste beeldmateriaal. Wieler- of schaatsevenementen, popconcerten en dergelijke kun je veel beter zien op tv, maar de echte sfeer mis je dan toch, hoe fantastisch de beelden ook zijn tegenwoordig.
      En je hebt gelijk, als ex-wielrenner gaat het nog altijd wat kriebelen bij het zien van dit soort beelden, hoewel m'n verstand beter weet. Een rit zoals deze is uiteraard iets anders, omdat je hier zelf je snelheid kan bepalen. De snelle tempowisselingen in een wielercriterium leveren vaak problemen op ivm mijn inspanningsastma, tempo rijden kan ik nog steeds vrij aardig.
      De kosten om de Strada in Nederland te krijgen vallen wel mee, als je de reis combineert met een vakantie. De camper is geschikt om de Strada bovenop te vervoeren, dus dat zou enkel iets meer brandstof verbruik inhouden. Mijn vrouw is niet helemaal weg van het rijden met Bob er bovenop dus dat is nog even een struikelblok.
      Het lijkt mij ook een schitterende ervaring, dat zeker!

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  2. Adri ik vind dat je gelijk hebt met die graven...ik herinner me ook liever momenten van toen mijn ouders nog leefden zomaar omdat iets een herinnering oproept dan dat je staat te kijken bij zo'n steen.

    Maarreh..hoe zit dat met dat terras ? De ladder staat er nog naast dus ik denk dat je zo op die stoel gekomen bent ? ;-))

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Quezzzt,

      Dat van die graven, dat is enkel mijn mening, ik zie zeker in Noorwegen heel veel goed onderhouden graven met veel bloemen dus ook hier houden mensen dat heel goed bij en denken daar anders over. Maar ikzelf heb er niks mee, hoeft ook niet, een herinnering komt meestal op een onverwacht moment, en dan denk je toch weer even aan die persoon. Precies wat jij zegt eigenlijk.

      Dat van die ladder klopt helemaal, een andere manier om er te komen is er niet. Het terras is ook niet bedoeld om er echt te zitten, maar als ludiek protest tegen overheidsbetutteling, hoewel je er wel kunt zitten zoals je ziet.
      Waar ik m'n overtollige energie in fietsen kwijt kan, houd Rini zich met dit soort bedenksels bezig, ik ben ook altijd verbaasd over de dingen die hij verzint, hij heeft meer van dit soort dingen gehad in het verleden.

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  3. En Adri het is trolsk weer en geen magisch,zoals jij schreef!! Het klinkt zo leuk in het noors. Je weet ik blijf noors optimistisch wat het noorse weer betreft:)

    Ina

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kan best, maar ik blijf het gewoon rotweer noemen.

      XXXX, Adri.

      Verwijderen