Omdat een aantal mensen spontaan de op onze camper staande velomobiel voor een bobslee aanzagen, noemde mijn vrouw Ina de fiets vanaf de eerste dag BOB of de bobslee. Dus vanaf nu fiets ik niet meer naar het werk, ik ga met de bobslee!
Ik merkte ongeveer 2 weken geleden dat ik wel scheef leek te zitten in BOB, en dat lag niet aan de verkanting van de weg...........
Thuis maar eens de stoel bekijken, en daar was de reden vlug gevonden, ik kon de stoel bij de ophangpunten een centimeter bewegen, dus was het gelijk duidelijk dat de stoelophanging met zijn bout door het carbon van het zijpaneel aan het "zagen" was..............
Dat had ik trouwens al eens eerder gehad, tijdens mijn reparatie van de crash in november, (inderdaad die waar ik nooit een post over geschreven heb) die ik toen repareerde door een paar lagen carbon in te lamineren en nieuwe gaten te boren.
Daar begon ik na 7 maanden weer al doorheen te zakken, dus was het tijd voor wat meer afdoende maatregelen.
Het rechtse ophangpunt is het verst "uitgezaagd"......
Ophangpunt links is ook begonnen...
Ik ben de enigste niet die dat probleem tegengekomen is, er zijn meer QV-rijders die dat al meegemaakt hebben. Ondanks het inlijmen van een grote ring in het zijpaneel om de bout goed te ondersteunen zijn toch verschillende mensen na verloop van tijd dat probleem tegengekomen.
Ook het rechtergat in de stoel is wat uitgelubberd, de vastgelijmde bout erin was los, dus ook daar moet aan gewerkt worden.
Het stoelgat.
Zoals al een paar anderen voor mij gedaan hadden, heb ik ook een paar metalen plaatjes erin gelijmd met 2 componenten epoxy lijm, en daarover nog een paar lagen carbon gelamineerd.
In de stoel werden een 6 tal lapjes carbon geplakt, met dezelfde sneldrogende epoxylijm.
Aan elke zijde zit nu een degelijk 2 mm staalplaatje gelamineerd.
Gisteren de gaten opnieuw geboord, de ringen en stoelbouten weer vastgelijmd en vandaag de stoel weer gemonteerd.
En nu maar hopen dat deze reparatie voldoende is.......................Aan mijn gewicht kan het niet liggen, er zijn denk ik wel QV-rijders die zwaarder zijn dan 71 kg.....................;-))
Afgelopen dagen waren we er weer eens op uit met de camper, net als 2 weken geleden. Nu ik ook elke vrijdag vrij ben hebben we een extra dag aan het weekend, als Ina ook vrij is.
Twee weken geleden vertrokken we via de Hardangervidda richting oosten, en waren toch nog verrast door de hoeveelheid sneeuw die nog langs de weg lag op de hoogvlakte. Het was immers al een tijdje behoorlijk warm in Noorwegen, ook bij ons is het al weken prachtig weer, met af en toe een paar mindere dagen.
Op Geilo aangekomen gingen we even fietsen langs het meer, lekker rustig langs het gravelpaadje en stopten even bij de brug om daar een paar foto's van de wilde stroom te maken. Na terugkomst bij de camper aten we wat en reden op het gemak verder naar de eerste slaapplaats van deze trip, een parking langs RV 50, bij een meertje.
Stroomopwaarts.....
en stroomafwaarts.
Tuftebrua.
De brugconstructie.
Meertje langs RV50
Lekker ontspannen langs RV50
De dag erna rijden we RV50 verder af en komen bij Aurland op de E16, en rijden naar Flåm, waar we de middag doorbrengen. We fietsen een eind richting Aurland op het fietspad, en rijden terug naar Flåm en gaan dan een paar uur met een RIB boot mee, richting Gudvangen, door het Nærøyfjord.
In het "snelle" pak........
Na terugkomst in Flåm zitten we nog lekker buiten aan de rivier te eten, en rijden daarna op het gemak terug huiswaarts.
Kleine aanpassingen aan BOB.
Vorig weekend werkte Ina, dus kon ik wat aan BOB sleutelen, dat was nodig, want na het monteren van het nieuwe achterframe was het mis gegaan met één van de slangklemmen die de achteras fixeren. De rechteras was iets naar buiten gelopen, en de fiets begon door de ontstane speling op de cassette slecht te schakelen. Dat moest hersteld worden, en tevens kon ik een stukje ergernis ook proberen op te lossen.
Wat me al lang de keel uit hing heb in uiteindelijk toch maar aangepast, namelijk de achterremmen. Ik wilde er eigenlijk niet aan, maar velen gingen me al voor, de Avid BB7 mechanische schijfremmen moesten het veld ruimen, die dingen zijn eigenlijk totaal niet af te stellen..........Niet blijvend althans..... Ze bleven soms een paar dagen goed, maar begonnen dan weer aan te lopen, het bleef sukkelen met die dingen...........
Omdat ik goede ervaringen had met de Tektro's op de Trek, en die bovendien niet erg duur waren, viel mijn keuze op Tektro Aries remmen en schijven, voor € 50,-- inclusief verzendkosten was ik het mannetje! En die bevallen prima! Gemonteerd, afgesteld en geen omkijken meer naar, zo hoort dat! En als bijkomend voordeel kon ik nu de remhendel met blokkering die ik al lang had liggen ook monteren, die gebruik ik nu als parkeerrem. ( Naar goed voorbeeld van VeloTejo......)
De nieuwe remklauw en schijf, Tektro Aries.
Achterremhendel in "vrij"
En op de "handrem"
Een ander dingetje was de sluiting van de kap, die is standaard met klittenband, maar die was na 3 jaar ook wel aan vervanging toe. De kap was deze winter tijdens een onverwachtte rukwind open gewaaid, omdat het klittenband niet stevig genoeg vast hield en het scharnier kreeg zo'n klap dat er een paar scheuren in het carbon zaten. Die zijn al lang weer gerepareerd natuurlijk, maar de sluiting wilde ik toch ook anders hebben. Ik volgde het voorbeeld van Alve H. die ook zelf een soort sluithaken maakte met dik elastiek. Bij mij heel eenvoudig, maar het werkt precies zoals het moet, die kap zit muurvast dicht en rammelt niet eens meer!
Haken los,
en vast, werkt prima!
Nog een tripje....
Op donderdagavond rijden we weer weg, en slapen vlakbij, over de Hardangerbrua op het voormalig veerplein Bruravik. Heerlijk rustig, en prachtig aan het water...........
's Morgens rijden we via Voss naar Gudvangen, zitten daar even aan het water, en gaan dan verder naar Aurland. Nu rijden we de Bjørgavegen over het Aurlandsfjellet op, stoppen even bij Stegastein uitzichtspunt, en helemaal boven nemen we een goede pauze op een parking langs de weg.
Gudvangen, Nærøyfjord.
Vanaf het uitzichtpunt boven Aurland, richting noord.
en kijkend richting zuid, Aurland ligt beneden.
Op weg naar boven, de afgelegde weg is achter ons te zien.....
Parking waar we even ontspannen gaan koffiedrinken.
Plaats genoeg voor ons.......
Mooie uitzichten........
We dalen verder af, komen op de FV243 en zo in Lærdal, waar we via RV5 op de E16 terecht komen. De E16 volgen we tot Borgund, waar we even het dorp in rijden om naar het stavkerkje te kijken.
Stavkerkje Borgund.
Na deze stop gaan we verder via de E16 tot we aan de kruising met RV53 komen, daar gaan we richting Øvre Årdal, via RV53, en stoppen aan het Tyin meer komen. Daar zetten we ons neer op een parking, en blijven daar voor de nacht staan. We fietsen nog wat, en zitten rustig van het uitzicht over het meer te genieten. 's Avonds gaan we binnen zitten, want dan komen er muggen..........in grote hoeveelheden!
Parkeerplaats aan het Tyin meer.
Met dit uitzicht valt wel te leven.......
Aan het eind van het meer staan nog wat hutjes.......
De volgende morgen rijden we nog tot het eind van het meer, draaien daar en gaan terug naar de E16. Langs de E16 stoppen we nog even bij Ryfoss, en rijden dan door naar Leira.
Daar fietsen we lekker langs het meer richting Fagernes, en eten er wat. We doen nog wat inkopen en rijden dan via RV51 naar Gol, en vandaar via RV7 naar Geilo, en na nog een stop op de Hardangervidda en bij Vøringfossen naar huis.
Zo snel gaat het, je haalt je nieuwe velomobiel op, en ineens ben je dan 3 jaar en 34358 km verder......
De fiets loopt nog steeds prima, en ik probeer de 4 werkdagen in de week zo vaak mogelijk te fietsen. De ondersteuning werkt ook nog steeds vlekkeloos, en daar ben ik blij mee, het fietst ook een stuk relaxter, ik maak me ook helemaal niet meer druk als ik onverwacht moet remmen of stoppen, de motor helpt me zo weer op gang.
In die 3 jaar heb ik 2 crashes gehad, de eerste was in november '18, toen het onverwacht glad was, en ik nog geen winterbanden onder had. Dat is beschreven in deze post.
De tweede crash heb ik geen woord over geschreven, dat gebeurde in november '19, toen reed ik wel op "winterbanden", de Schwalbe Marathon GT 365, 4-seizoenen banden. Die zouden ook goed moeten zijn op glad wegdek volgens de producent. Nou, vergeet het maar!
4-seizoenenbanden............Pff.......
Ik was zonder problemen al in Espe gekomen die morgen, nergens was het glad, tot ik de slingerbochtjes daar in reed........De fiets ging zo snel om dat ik het niet eens merkte! En gleed over de rechterkant schuin over de weg om met een flinke klap tegen een natuurstenen muur tot stilstand te komen. Met de lange kap als "schokbreker"..... Die daar niet van opknapte natuurlijk........
Verder was ik nog heel, de fiets reed ook nog door naar het werk en terug naar huis zonder problemen, dus daar kwam ik goed weg.......
Goed, lang verhaal kort verteld, ik nam een week vrij en lapte BOB weer op, en kon weer verder rijden, nu wel met spijkerbanden...............
Maar jullie begrijpen, BOB ziet er na 3 jaar al ongeveer uit zoals zijn voorganger, de Strada, toen die ingeruild werdt........
12 juni 2017, de Strada naast z'n opvolger...........
Als woon-werkfiets is een velomobiel voor mij nog steeds verreweg de meest ideale fiets, dat veranderd niet.
Wel is een QV verder niet echt "mijn" fiets, ik ben van mening dat het onderhoud veels te veel tijd opslokt als je er iets aan moet doen, en je kan echt zo goed als nergens normaal bij. Goed, ik doe het nog steeds allemaal zelf, en het lukt ook wel, maar om nou te zeggen dat ik met veel plezier aan de fiets sleutel gaat iets te ver.......
Wat dat betreft wacht ik de komst van de Podbike met spanning af, daar zou dat al veel gemakkelijker kunnen zijn, zover je er al onderhoud aan hebt. Ook de ontwikkeling van de DF4 volg ik mee, dat concept spreekt me ook aan.
Maar goed, voorlopig blijf ik nog even QV rijden, daarna zien we weer wel.......
Zoals elk jaar gaan de fruitbomen in de streek in bloesem in mei. Een paar foto's gemaakt tijdens een korte rit met BOB gisteren, helaas een grauwe grijze dag, met af en toe wat regenspetters, en de temperatuur is ook nog niet echt hoog......
Middagtemperaturen van 10 tot 11 graden met een fris windje is nog niet alles........
Maar het kan nog gekker, vanmorgen zelfs nog een hagelbuitje........
Nou ja, het zal weer wel eens beter worden, daar wachten we dan maar op. Gelukkig kan je met een velomobiel zo goed als altijd fietsen, dat scheelt dan weer!
Vorige zomer kwam ik op weg naar huis een vreemde auto tegen, die ik herkende als een Google Streetview auto, want er stond zo'n vreemde mast bovenop met een boel cameralenzen in.
Ik zei het tegen Ina toen ik thuiskwam, en volgde een tijdje mee of de oude versie van Streetview al een update had gekregen, maar er verscheen niets nieuws op de plaats waar ik de bewuste auto tegenkwam.
Daarna vergat ik het eigenlijk, maar vandaag keek ik nog eens, en jawel, daar was er een Quattrovelo zichtbaar op RV13, en dat kan er in deze streek maar één zijn, QV 042, mijn fiets dus! Sowieso rijdt er maar één velomobiel in mijn buurt.....
Op het eerste gedeelte van de "Lutrobakken", de klim naar het buurtschap Lutro, met op de plaats waar ik gespot werd ongeveer 3% helling. Net bij de afslag naar Lofthus camping.
Een mooie julidag in 2019, leuk om je fiets zo eens te zien! M'n gezicht is uiteraard onherkenbaar gemaakt, maar dat doet er niet toe.
De foto:
Dat was in juli, rond deze tijd ligt er nog wat meer sneeuw op de bergen, kijk maar naar deze foto uit de oude doos, een fietstochtje samen met Ina en Ward op 28-4-2014, je ziet mij zitten met Ward, het weggetje is de weg naar Lofthus camping. Ongeveer dezelfde plaats, 200 meter zuidelijker en ongeveer 20 meter hoger.
